breathless

2011-07-09T11:07:00.003+03:00

Έκτακτο Δελτίο Γλωσσικών Φαινομένων

Χρόνια τώρα επαγγέλλεται την σκουπιδοφορία ως ευυπόληπτος καταναλωτής, χρηστό τέκνο μιάς τιποτολογούσας κοινωνίας.

Ξαπλοδέρνει σαν άξιος βυσματοφόρος επιδιδόμενος σε τακτικές γαλακτοριξίας… η ώρα να περνά δηλαδή… Ως δουλοπράγμων ερπετοβιοί έχοντας ως κύρια ασχολία του τον θυελλοθερισμό σταθερά ηθικολιανιζόμενος.

Ζευγαρομανής και κουτσομούρης ταυτόχρονα.

Παρατρεχάμενος ενός λαδομήχανου συστήματος που τρέφει και τρέφεται από εκούσιους μακρύγλωσσους. Νεοβάρβαρος ιδεοιδεολόγος παρεντρυφεί σε κάθε είδους ρητοροκερχανάδες παρέα με έτερους υψηλοϊστάμενους φενακοφόρους που εν τη αγνοία τους γελοιωδώς χαμουροσέρνονται . Ωσάν αυταπατηθείς ουρανοβλεπής διαιωνίζει την υψηλή τέχνη της χαλβαδοποίησης.

Ωφελεναρίζεται ψυχοψυχόμενος.

Όταν τον συναντήσετε, απλά λαγοτρέξτε..

Γλωσσάρι:

Σκουπιδοφορώ = κατά το καρποφορώ…παράγω σκουπίδια

Τιποτολόγος = ομιλώ χωρίς σκοπό και ουσία

Αρνησιθυσία = άρνηση της θυσίας επίθετο αρνησίθυος- αρνησίθυα πράξη..

Ξαπλοδέρνω= ξεκούραση μέχρι τελικής πτώσης

Βυσματοφόρος= ο έχων βύσμα

Γαλακτορίχνω= γαλακτορρίπτης – άτομο του οποίου οι πράξεις είναι αναποτελεσματικές

Δουλοπράγμων= αυτός που πλασάρει εαυτόν ως δούλο προς αποκόμιση οφέλους

Ερπετοβιώ = για άτομο που μεταλλάσσεται και χρησιμοποιεί παρόμοιας φύσης μεθόδους για να επιβιώσει

Ζευγαρομανής= άνθρωπος που αδυνατεί να είναι εκτός σχέσης κατά τα ειωθότα

Ηθικολιανίζω= ρευστοποιώ την ηθική μου

Θυελλοθεριστής= αυτός που μονίμως τα κάνει σαν τα μούτρα του

Ιδεοιδεολόγος= η ιδέα για την ιδέα.

Κουτσομούρης= ο άσχημος

Λαδομήχανος= ο έχω ανάγκη λαδώματος για να κινηθεί

Λαγοτρέχω=το βάζω στα πόδια

Μακρύγλωσσος= ο κοινώς λεγόμενος γλείφτης

Νεοβάρβαρος= ο έλληνας

Ουρανοβλεπής= αυτός που κοιτάει ψηλά

Παρεντρυφώ= ασχολούμαι με ότι να’ ναι λόγω έλλειψης ενδιαφερόντων

Ρητοροκερχανάς= η Βουλή ή και τα διάφορα πάνελ των κατ επίφαση δημοσιογραφικών εκπομπών

Υψηλοϊστάμενος= ο σνομπ

Φενακοφόρος= ο ψεύτης

Χαλβαδοποιώ= ανατρέφω τέκνα άξια του ονόματός μου

Χαμουροσέρνω= αυτο-εξευτελίζομαι

Ψυχοψύχω= ρέπω προς την αναισθησία

Ωφελερανίζω= καρπώνομαι προσωπικά οφέλη .

2011-01-15T21:32:00.000+02:00

Προβολές Επωνύμων

Ένας πολιτισμένος Γραπτός Νόμος συνοδευόμενος απ όλα τα επιμέρους άρθρα και τις παραγράφους του βρέθηκε εντελώς τυχαία σε απέλπιδα αντιπαράθεση με ένα πρωτογενές Φυσικό Ένστικτο.

- Πτωχέ μου πρόγονε, είπε ο Γραπτός Νόμος , σας πληροφορώ πως έχετε την τιμή να ομιλείτε με την εξελιγμένη σας μορφή.. Χρειάστηκαν δεκάδες χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρωθώ και να δημιουργήσω την πολυπληθή οικογένεια που βλέπετε να με συνοδεύει.

Το Φυσικό Ένστικτο αφού τον κοίταξε από πάνω ως κάτω , μειδίασε ένα πικρό χαμόγελο..

- Κομψευόμενε νέε μου, δεν είστε παρά ένα εφεύρημα, ένα ημιτελές κακέκτυπο ενός ευσεβούς πόθου, αυτού της δικαίωσής σας.. Να είστε σίγουρος πως η μέρα της εξέλιξής μου θα είναι και αυτή του αφανισμού σας ..

2010-11-14T13:58:00.002+02:00

Ανεμομαζώματα.. Διαβολοσκορπίσματα

Η αέναη ανάβαση του Σίσυφου ως αιώνιος κατάδικος στον ρόλο του πετροκουβαλητή χαρακτηρίζει την καθημερινότητά μας που μετά από ικανή πάροδο χρόνων, δεκαετιών, αιώνων θα μετατραπεί σε μάθημα Ιστορίας όπου τα μόνα πράγματα που θα αλλάζουν είναι τα ονόματα και οι ημερομηνίες.

Η περιοδική παρουσία φωτισμένων Σισύφων που στο επίγειο ανέβασμά τους διακατέχονται από την αυθόρμητη εκείνη έμπνευση της στροφής της κεφαλής και της σκέψης τους, θα απομνημονευτούν τιμής ένεκεν επιγραμματικά σε ένα ακόμα μάθημα μιας κάποιας τάξης του δημοτικού και αυτομάτως θα ξεχαστούν. Ωσάν άλλοι Σίσυφοι, πιστοί στην τιμωρία που μας επιβάλλει η προσωπική μας εμμονή στην καταδίκη θα κουβαλάμε την βαριά πέτρα μιας στείρας επανάληψης έχοντας ως στόχο την κορυφή και όχι την αξιοποίηση της διαδρομής.

Η Ιστορία καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται υποστηριζόμενη από στρατιές ανεγκέφαλα πρόθυμων Σισύφων, πραγματώνεται ως μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Με τις παρωπίδες του σκοπού παραβλέπεται η αξία του μέσου εφησυχάζοντας πως έτσι είναι. Ως εκ τούτου το ανεβοκατέβασμα στο ίδιο πάντα επίπεδο θα αλλάζει μόνο ως προς τις μεταβολές του καιρού ενώ βαθιά μέσα του θα παραμένει αθεράπευτα ίδιο.

Σαν την μύγα που φτεροκοπά βασανιστικά στη διαφανή ψευδαίσθηση του παραθύρου εμπρός , βλακωδώς θα αγνοεί την έξοδο της ορθάνοιχτης πόρτας ακριβώς δίπλα της...

2010-11-06T21:10:00.004+02:00

ΔΕΣΜΕΥΣΟΥ ΡΕ !....ΤΙ ΣΟΥ ΖΗΤΑΝΕ;

Επειδή η πολυπόθητη μέρα των εκλογών θα μας τιμήσει κάποια στιγμή με την αστεία παρουσία της , η μέρα που όλοι περιμένουμε ώστε να δείξουμε πόσο πολιτικά όντα είμαστε εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες μέρες που αποδεικνύουμε περίτρανα το πόσο πολιτικά ζώα είμαστε, αυτή , βρε !, που θα αλλάξει επιτέλους τα πολιτικά πράγματα της καθημερινότητάς μας ,αποφάσισα πως ήγικεν η ώρα να καταθέσω την βαρυσήμαντη άποψή μου σκεπτόμενη εντελώς εγωιστικά ώστε να μην κατηγορηθώ αργότερα ως μιμούμενη την τακτική της πάπιας…

Και για να μην παρερμηνευτούν αυτά που γράφω, όντας σε κατάσταση παροξυσμού, να δηλώσω εκ των προτέρων πως θεωρητικά , θεωρητικά υμίν λέγω αμήν, δεν είμαι εναντίον των εκλογών…εκεί που είμαι ενάντια είναι στην αναποτελεσματικότητα που τις χαρακτηρίζει αφού οι άμεσα εμπλεκόμενοι επιμένουν να εθελοτυφλούν θεωρώντας αυτές ως πανάκεια και μέγιστο δείγμα ενός άκρως και κατ όνομα δημοκρατικού πολιτεύματος ενώ επί της ουσίας δυναμιτίζουν ασύστολα και άνευ τσίπας τον θεσμό με τις καθημερινές τους φασιστικές πράξεις..

Δεν είναι που φοβάμαι τους πολιτικούς.. αυτούς τους ξέρω…. δεν είναι παρά μια ισχνή μειοψηφία μπροστά στην αγέλη των εκατομμυρίων που αναμένουν ακόμα τον Μεσσία – καθότι χριστιανικώς γαλουχημένοι και εντός της ευρύτερης φιλοσοφίας τους- τον οποίον αν ποτέ εμφανιστεί θα κατασπαράξουν λυσσαλέα γιατί θα έχει το “θράσος” να τους επιδείξει τον φαρισαϊσμό τους.

Αντιθέτως σουρεαλιστικά σκεπτόμενη και μοναχικά αυνανιζόμενη θα ήθελα να προχωρήσω σε μια καινοτομία και να ψηφίσω ..πολίτες…Γίνεται?

Πολίτες που θα βγουν ευθαρσώς και θα δεσμευτούν πως την επόμενη καθημερινή τους κίνηση θα την σκεφτούν πολύ σοβαρά πριν την κάνουν πράξη…σκεπτόμενοι όχι τον εαυτούλη τους και την μεσοπρόθεσμη καλοπέρασή τους αλλά τον διπλανό τους που ίσως και να θίγεται άμεσα…

Επιμένω ξεροκέφαλα, ανεύθυνα και αδικαιολόγητα σε μια αλλαγή εκ των έσω…γιατί αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο γύρω σου πρέπει πρώτα να τον αλλάξεις μέσα σου ..

Μπορείς?

2010-10-17T12:41:00.003+03:00

Αναισθητικό πολλαπλών χρήσεων

Οι εφευρέσεις γεννήθηκαν για να κάνουν την ζωή μας ευκολότερη...Αυτό υπόσχονται τουλάχιστον οι διαφημίσεις όπου όλοι είναι χαρούμενοι και ευτυχείς για το νεο-ευρεθέν απορρυπαντικό που το μόνο που καταφέρνει είναι να έχει ελεγχόμενο αφρό και καμία καθαριστική δράση….Oι δύσκολοι λεκέδες της καθημερινότητάς μας θα συνεχίζουν να αφήνουν τα ίχνη τους στα Calvin Klein πουκαμισά μας και το εκατό ετών απόσταγμα που κλείνει μέσα του το Cabernet sauvignon που ωρίμασε σε δρύϊνα βαρέλια δεν αρκεί για να κάνει μια βραδιά ατμοσφαιρική….

Σύντομα θα είμαστε οι πρωταγωνιστές της μίας μέρας κατά την διορατική ρήση του ιδιοφϋούς Γουώρχολ που η κύρια αιτία της ιδιοφυΐας του έγκειται στο γεγονός ότι πλούτισε ελαφρύνοντας τις τσέπες καινοφανών, αμφιβόλου αξίας αμαθών καλλιτεχνών και υπόπτως πλουτισθέντων του εγχώριου και διεθνούς …περιθωρίου.

Ο ρόλος του “κυρίαρχου λαού” δικαίως μας ανήκει έστω και για 15 λεπτά ..Τόσα χρειάζεται κάποιος γιά να περιμένει στην ουρά .. να δώσει τα σχετικά πιστοποιητικά που αποδεικνύουν το γεγονός της γελοίας ύπαρξης του , να αρπάξει κάτι παλιόχαρτα που θα του χώσουν στο χέρι, να κρύψει την ντροπή του πίσω από μια χειρίστης ποιότητας κουρτίνα που θυμίζει παραβάν λαϊκού νοσοκομείου όπισθεν του οποίου κρύβεται ο επιθανάτιος ρόγχος αναξιοπαθούντα γέροντα, να αυξήσει κατά μερικά γραμμάρια τα καθημερινά σκουπίδια που η μάνα γη με την σειρά της θα επωμισθεί να χωνέψει και να αποχωρίσει με αίσθημα αυτοϊκανοποίησης μετά από τον προσωπικό του διασυρμό αφού πρώτα διακηρύξει παρουσία μαρτύρων την τυφλή πίστη στην αυταπάτη του ότι τοιουτοτρόπως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο γύρω του…

Τα κάλπικα διαφανή κουτιά ομολογούν αυτό που είναι… Κάλπικα και διαφανή…
Η τυπική εκχώρηση της ελευθερίας μας επαναλαμβάνεται επισήμως κάθε 4 χρόνια έτσι για να μην ξεχνιόμαστε, ανεπισήμως δε μέσω καθημερινών σιωπηρών συμβιβασμών γιατί η επανάληψη είναι «μήτηρ πάσης μαθήσεως»….

Το λευκό χαρτάκι των 5 γραμμαρίων θα πάρει τον δρόμο της καταμέτρησης επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι οι δημοσκοπήσεις - τα γνωστά exit poll - είναι άκρως φερέγγυα και καλύτερα θα ήταν αντί να τραβιόμαστε στα σχολεία πολλαπλών χρήσεων-πλην του λόγου για τον οποίο θεμελιώθηκαν- να χουζουρέψουμε στο σπίτι και απλά να μας ανακοινωθούν μέσω του καθημερινού μας ηρεμιστικού που κοσμεί το μικροαστικής αισθητικής αγορασθέν σαλονάκι μας για το οποίο είμαστε τόσο υπερήφανοι..

Οι επαγγελματίες απομυζητές και πραματευτές ευημερούντων κοινωνιών στη σφαίρα του φανταστικού θα επιβεβαιώσουν ακόμα μια φορά ότι σωστά πράττουν τα όσα πράττουν και θα ευχαριστήσουν το φιλοθεάμον κοινό που τους ανταμείβει με την προτίμησή του στο προϊόν που εμπορεύονται, υποβοηθούμενοι από σωρεία image makers, στυλίστες , καφετζούδες και λοιπούς μελλοντολόγους …. Αμφότεροι δε θα κουνούν το άδειο κεφάλι τους για διαφορετικούς λόγους ο καθένας… ελλείψει τόλμης να αναμετρηθούν με τον τοίχο δίπλα τους.

Την επομένη ο "κυρίαρχος λαός" θα ξυπνήσει από το όνειρο και θα ανακαλύψει ότι δεν έζησε παρά έναν εφιάλτη που δυστυχώς θα παραμείνει τέτοιος ..
Στην συνέχεια θα γίνουμε μάρτυρες μίας ομαδικής παράκρουσης, μιάς συλλογικής αμνησίας όπου κανείς δεν θα θυμάται ότι εξέλεξε εν πλήρη συνειδήσει (!) τον «σφετεριστή» των εκλογών και όλοι θα αναρωτιούνται πως συνέβη και προέκυψε τοιούτο αποτέλεσμα…. Ίσως γιατί η το βασικό συστατικό της μνήμης - αυτό της συνείδησης - ξεχάστηκε σκοπίμως σε κάποιο συρτάρι όπου καταχωνιάστηκε και στην συνέχεια θάφτηκε μαζί με σωρεία άλλων επιλήψιμων ανθρώπινων αδυναμιών…..

2010-09-23T23:59:00.002+03:00

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε πριν ακριβώς 4 χρόνια - τότε που λόγω αντικατοπτρισμού οι αγελάδες μας παρουσιάζονταν παχιές - γι αυτό κάποια σημεία ίσως ξενίζουν. Παρ'όλα αυτά το πνεύμα του κειμένου παραμένει δραματικά αναλλοίωτο.

R.I.P ( ενθάδε κείται )

Περιπλανώμενα φερέφωνα , οσφυοκάμπτες ταλαίπωροι που έγιναν χαλάκι για να σκουπίσει επάνω του τα πόδια της η καθημερινότητα ...διαβάζουμε τα κυριακάτικα πρωινά αεροστεγώς συσκευασμένες εφημερίδες διαπλεκομένων εκδοτών που ξεδιάντροπα στηλιτεύουν αυτό που αναπαράγουν και ιλουστρασιόν περιοδικά Life Style για να εμπεδώσουμε το πόσο out είμαστε απολαμβάνοντας τον ντεκαφεϊνέ που συλλέχτηκε από τριτοκοσμικούς τους οποίους πολύ λυπόμαστε για την μίζερη ζωή τους αφού ο ιμιτασιόν βενετσιάνικος καθρέφτης που αγοράσαμε αξίζει μόνο ως φθηνή εικαστική παρέμβαση και δεν έχει καμία πρακτική αξία.
Στον επόμενο τηλε-μαραθώνιο ευσπλαχνίας θα είμαστε από τους πρώτους που θα εξαγοράσουν με κολλαριστά χαρτονομίσματα την φρεναπάτη της αθωότητάς τους.

Ασκούμαστε στην καθημερινή μας αποχαύνωση επιδιδόμενοι σε μακρόσυρτα ψυχαναλγητικά shopping therapies αυξάνοντας το χρεωστικό μας υπόλοιπο σε νόμιμους τοκογλύφους που επάξια στηρίζουν την διασωληνωμένη Εθνική μας Ανεπάρκεια- όπου σε κάθε εκπνοή του πούρου τους - κατά προτίμηση habaneras- εξαερώνεται η ματαιοδοξία και το βαθύτατα εδραιωμένο -εντός εκτός και επί τα αυτά – διαπίστευμά μας.

Τα παραμύθια των παιδικών μας χρόνων θα παραμείνουν θαμμένα μαζί με την παιδική μας ανάμνηση ενταφιασμένα για πάντα μέσα σε φθαρμένα λευκώματα που ποτέ δεν θα ανοίξουμε ….Ο μικρός με το ξύλινο σπαθί και το αυτοσχέδιο άλογο που οργάνωνε μυστικά σχέδια κατάκτησης απόρθητων κάστρων κατέθεσε τα όπλα και τράπηκε σε φυγή με το πέρασμα του στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο των .. οικτρά γελασμένων ενηλίκων…Ο Οδυσσέας άραξε στην πρώτη κοσμική παραλία που βρήκε και φόρεσε βερμούδα …Που να βολοδέρνεις τώρα στις θάλασσες της αναζήτησης ….!! Ο Ηρακλής από τις δύο κουρτίνες προτίμησε αυτή με την πλαστική ομορφιά και το άρτι λευκανθέν χαμόγελο από δεξιοτέχνη οδοντίατρο….Ο Ιάσονας αναχώρησε σε κρουαζιέρα με υπερπολυτελές πλεούμενο και ξεχάστηκε σε ολονύχτια καζίνο κυνηγώντας το χρυσόμαλλο ..τέρας σε κάθε εκφώνηση του rien ne va plus…

Τα ίδια παραμύθια που μας σερβίρισαν θα επαναλάβουμε μηχανικά στα παιδιά-θαύματά μας ελπίζοντας πως δεν θα τα πιστέψουν….Ας μην μπερδεύουμε τους μύθους με την πραγματικότητα…θα καταργηθούν και αυτοί αφ’ης στιγμής κυκλοφορήσουν στην αγορά εξίσου δραστικά πλην επιστημονικώς καλά ελεγμένα παιδικά υπνωτικά. Προς το παρόν αρκούμαστε στην κατάκτηση ημερήσιων ρεκόρ τηλεθέασης προετοιμάζοντας αργά αλλά σταθερά τους οσφυοκάμπτες του μέλλοντός μας.

Μάταια .... Τίποτα δεν θα σταθεί ικανό να αποτελειώσει τον Μικρό Ήρωα του παιδικού αλλά και μοναδικά γνήσιου κόσμου που σταθήκαμε ποτέ πραγματικά ικανοί να ορίσουμε.…του μόνου κόσμου όπου υπήρξαμε ενθουσιώδεις χαρτογράφοι και εραστές σκαπανείς ….σαν το ζόμπι θα ορθώνεται τις ατελείωτες νύχτες της μοναξιάς μας και θα μας αναζητεί ρωτώντας μας ξανά και ξανά τους λόγους της εκδίωξής του και της άνευ όρων απώθησής του σε μέρη σκοτεινά και κρύα…..

Ένοχα θα κρύβουμε στις καθημερινές μας ασήμαντες υποχρεώσεις και απόλυτες πλάνες το βαρύτατο έγκλημα που διαπράττουμε κατ’ εξακολούθηση εις βάρος του εαυτού μας και σαν τον δολοφόνο που επιστρέφει θα εναποθέτουμε μαραμένα στεφάνια-υποσχέσεις που επιμελώς δεν θα τηρήσουμε διαμέσου παρασκηνιακών εσωτερικών διαβουλεύσεων ότι θα τον νεκραναστήσουμε κάπου…κάποτε.. σε μία άλλη ζωή….

2010-09-17T16:06:00.004+03:00

Απόλυτη ελευθερία...Yπάρχει?

Όλες οι έννοιες σε θεωρητικό επίπεδο υφίστανται στην "απόλυτη" μορφή τους.

Παρ' όλα αυτά δύναται να υπάρξει "απόλυτη" ελευθερία και σε πρακτική μορφή αλλά συνήθως λυπόμαστε αυτούς που την "στερούνται"..

Την «ελευθερία» είτε ποιοτικά την αντιμετωπίσεις είτε ποσοτικά , στην απόλυτη μορφή της είναι το ένα και το αυτό … γιατί πολύ απλά την ελευθερία ή την έχεις ή δεν την έχεις…

Το να λέμε «ελευθερία πνεύματος», «ελευθερία επιλογής» ή οτιδήποτε άλλο κατεβάσει η κούτρα μας δεν είναι παρά φαιδρά σχήματα λόγου στην προσπάθεια μας να μπούμε πιο βαθιά στην αυτο-ύπνωση περί δήθεν ελευθερίας…και εκεί είναι που – αναπόφευκτα πλέον – καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η ελευθερία στην απόλυτη μορφή της δεν αφορά παρά μια ιδέα τόσο ανεφάρμοστη όσο και επίπλαστη.

Είθισται να λέμε πως ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος…αφού δεν κουβαλά τίποτα μαζί του και δεν είναι δέσμιος είτε υλικών είτε συναισθηματικών φορτίων… το «περιττό» έπεται να το επωμισθεί ως σιδερένια μπάλα ισοβίτη το οποίο φυσικά θα διανθίσει με διάφορα κοσμητικά επίθετα τύπου ανειλημμένων υποχρεώσεων και δεν συμμαζεύεται εκχωρώντας και εκποιώντας όσο-όσο την ελευθερία του και αντικαθιστώντας αυτήν με μια διαρκή και ακατάπαυστη φοβία περί κεκτημένων..

Την στιγμή που θα αντιληφθείς και συνειδητοποιήσεις πραγματικά και βαθιά μέσα σου πως όπως ήρθες σε αυτόν τον κόσμο έτσι και θα φύγεις.. πως τίποτα και κανείς δεν σου εγγυάται πως ό,τι απέκτησες χθες θα το κατέχεις και αύριο και πως τελικά τίποτα δεν σου ανήκει είτε ζωντανό είτε υλικό, όταν καταφέρεις να αποτινάξεις την φοβία και το άγχος για όλα αυτά τότε θα μπορέσεις να βιώσεις την κατάσταση της απόλυτης ελευθερίας…γιατί η ελευθερία είναι κατάσταση και όχι ένα ιδεολόγημα αγαθού.

Το θέμα δεν είναι να αποποιηθείς τις επιθυμίες σου σε οποιοδήποτε επίπεδο αλλά να μην αφεθείς να γίνεις δέσμιος στο άρμα των επιθυμιών σου..

(σχέδιο. Roland Topor)

2010-07-28T09:43:00.011+03:00

Διαθ-ετοιμότης

'Ητανε λάθος όλα

Η μέρα... η ώρα... η χρονιά

Είχες και κάτι αποσκευές βαριές του παρελθόντος

Που να τις κουβαλάς ... Που να τις ακουμπήσεις

Και σου 'χα πει

Σε τούτο το ταξίδι να πάρεις

Μόνο τ' απαραίτητα..

2010-05-08T11:47:00.006+03:00

Θεωρήματα

Η κυρά Δέσποινα ήταν ένας υποδειγματικά φιλήσυχος άνθρωπος. Αφοσιωμένη στην οικογένεια και στα παιδιά της, ισόβια στυλοβάτης της οικογενειακής της θαλπωρής, άξια και υπομονετική σύζυγος και μητέρα.
Και αν ο νεκρός δεδικαίωται μπορούμε πλέον άφοβα να πούμε πως ούτε ποτέ της έβλαψε κανέναν μήτε ποτέ ακούστηκε κακιά κουβέντα από το στόμα της.
Η κυρά Δέσποινα έζησε 82 ολόκληρα χρόνια περιτριγυρισμένη από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού της, μαγειρεύοντας, πλένοντας, σιδερώνοντας και μεγαλώνοντας τα δυο της παιδιά μέχρι που αυτά με τη σειρά τους έκαναν τη δική τους οικογένεια. Αλλά ακόμα και τότε ήταν εκεί μαζί τους για να τα σταθεί. Να μεγαλώσει τα εγγόνια, να τα διαβάσει, να τα γιατροπορέψει, να τα χαϊδέψει έως το μή περαιτέρω. Ταγμένη στο μικρόκοσμό της, η ζωή της όλη. Χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί στις παρωχημένες απαιτήσεις ενός υπέργηρου πλέον συζύγου, καλομαθημένου από τις χρόνιες υποχωρήσεις της , ανταποκρινόταν χωρίς καν την παραμικρή υποψία γκρίνιας.
Αλλά και τα παιδιά της, της αντιγύριζαν όλη την φροντίδα και την αγάπη τους – έτσι όπως αυτά την έμαθαν και την εννοούσαν - περιβάλλοντας τον κόσμο της με ένα θωρακισμένο περίβλημα διακριτικής προστασίας, χωρίς ποτέ να πουν κάτι που θα την στενοχωρούσε ή θα την προβλημάτιζε. Ποιός ο λόγος ή το κέρδος άλλωστε να στεναχωρήσεις κάποιον που ούτε είναι σε θέση να καταλάβει αλλά ούτε και να βοηθήσει, έλεγαν προκαταβάλοντας τυχόν αντιδράσεις της, εξηγώντας ή δικαιολογώντας ταυτόχρονα με αυτόν τον τρόπο αυτήν τους την πάγια τακτική .
Ενα πρωί Σαββάτου , το τελευταίο της ζωής της, η κυρά Δέσποινα έφυγε για την καθιερωμένη επίσκεψή της στο κομμωτήριο.
Είχε όμως μια ακόμα υποχρέωση να διεκπεραιώσει. Από νωρίς το πρωί, της μπήκε η ιδέα να φτιάξει γεμιστές πιπεριές για τον μεγάλο της εγγονό που θα ερχόταν για φαγητό εκείνο το μεσημέρι. Ηθελε να ετοιμάσει αρκετές ώστε να τις πάρει μαζί του στο γνωστό ταπεράκι. Να έχει το παιδί να τρώει.
Την στιγμή όμως που περνούσε το δρόμο για το απέναντι μανάβικο, σε μια στιγμή απροσεξίας - ίσως και αφηρημάδας - δεν είδε το μηχανάκι που ερχόταν με ταχύτητα από την αντίθετη κατεύθυνση. Κάπου στη μέση εκεί του δρόμου συναντήθηκαν. Εύθραυστη και ντελικάτη καθώς ήταν η κυρά Δέσποινα το χτύπημα στάθηκε μοιραίο. Και έμεινε μόνη, ξαπλωμένη στον δρόμο, άγνωστη ανάμεσα σε αγνώστους, λίγα μόλις μέτρα από το σπίτι της.
Αναζητήθηκε από τους οικείους της για να ανευρεθή λίγες ώρες αργότερα στο νεκροτομείο εφημερεύοντος νοσοκομείου με την ένδειξη «αγνώστων στοιχείων». Μία φωτογραφία που επιδείχτηκε στα παιδιά που την αναζητούσαν με την αγωνία να χτυπάει κόκκινο συμπλήρωσε τα ελλειπή στοιχεία .
Η κυρά Δέσποινα που ποτέ δεν πείραξε κανέναν, συγκρούστηκε ένα πρωϊνό με ό,τι επιμελώς προσπερνούσε αλλά και την προσπερνούσε ογδόντα χρόνια τώρα.

2009-11-20T22:46:00.006+02:00

Οδηγίες προς Aμετανόητους

Σε τόπο χλοερό, ευάερο κ ευήλιο
Εκεί, πήγαινε να το θάψεις.
Αλλά προσεκτικά,
Να μην αφήσεις τίποτα απ αυτό να προεξέχει
και μη βιαστείς ,
Mα δες,
πριν την ταφή
αν ανασαίνει.
Διπλά να είσαι σίγουρος
πως είναι πεθαμένο.
Γιατί αν έστω μέσα του,
λίγη ζωή κρατάει
αυτό θα βρει τη δύναμη
Θα ‘ρθει να σε γυρέψει.
Και τότε,
αλίμονό σου κακομοίρη.
Κι ούτε μνημόσυνα και χρόνους και σαράντα,
μήτε καφέδες.
Σταυρός κανένας.
Ξέχνα το μέρος της ταφής και
άφησε το χρόνο,
λουλούδια να φυτρώσει.
Να ‘ρχονται οι περιπατητές να λένε ..
- Είναι ωραία εδώ ,
Ας στρώσουμε να φάμε …

2009-11-17T08:35:00.006+02:00

Α-στερητικόν

Λαίμαργη που είναι η Απουσία.
Χρονοβόρα.
Τόσες παρθένες λέξεις,
θυσία στο βωμό της στέρησής της.

2009-11-13T20:56:00.008+02:00

Συντελεστής Αποδόμησης

Ομολογουμένως υπήρξαμε.
'Οσα αδιάσειστα πειστήρια κι αν αφανίσουμε.
Τα εισιτήρια , τα δρομολόγια,
τους πληρωμένους λογαριασμούς των τηλεφωνικών μας συνδιαλέξεων...λέξεων....
Τα ίχνη στα καθίσματα, τις στάχτες στα τασάκια που τις πήρε ο άνεμος,
τα αποτσίγαρα που πετάξαμε στα σκουπίδια
και πέρασε το απορριμματοφόρο και τα μάζεψε.
Τα πιάτα που έπλυνε ο λαντζιέρης στην ταβέρνα
και τα απομεινάρια που έγλειψε το γατομάνι στην πίσω μάντρα.
Την σκόνη απ' τα λάστιχα του αυτοκινήτου την ώρα που ξεκινούσε,
τα μάτια που μας είδαν και έπειτα γύρισαν το βλέμμα και που δεν τα προσέξαμε.
Ο σκύλος που σήκωσε το κεφάλι και μας γάβγισε κι ύστερα σώπασε στη γωνία του.
Όλα κρατήσανε λίγο απ το πέρασμά μας και χωρίς να νιώθουν
την βαρύτητα των τετελεσμένων, συνέχισαν..
Τα εισιτήρια θα ξαναβγούν, θα ανακοινωθούν νέα δρομολόγια,
θα έρθουν πάλι λογαριασμοί να λογαριάσουμε και συνδιαλέξεις λέξεων…έξεων..
Τα καθίσματα θα νιώσουν νέα βάρη, τα τασάκια θα γεμίσουν πάλι με στάχτες
που θα τις πάρει ξανά ο άνεμος
και το απορριμματοφόρο θα συνεχίσει να μαζεύει τα σκουπίδια μας…τα ίδια μας..

2009-11-10T08:45:00.004+02:00

Ατομικές Αντιδράσεις

Γύριζε από την δουλειά και κλεινόταν με τις ώρες στο πίσω δωμάτιο, παρέα με τα πειράματα και τις σημειώσεις του. Ανακάτευε τα χρωματιστά υγρά που τα είχε κλεισμένα σε μικρά διαφανή, λευκά, πράσινα ή και καφετιά μπουκαλάκια, σταματώντας που και που για να ορνιθογράψει κάποιες νέες παρατηρήσεις. Όταν τελείωνε, παράχωνε τα κιτάπια σε μυστικά συρτάρια και κλείδωνε πίσω του προσεκτικά την πόρτα, μην τυχόν και του κλέψουν τις πολύτιμες συνταγές.

Έλεγε πως είχε βρει το ελιξίριο της νεότητας ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων , οπωσδήποτε σπουδαίο, αλλά σκόνταφτε ακόμα σε κάτι λεπτομέρειες για την τελειοποίησή του. Οι άλλοι άκουγαν αυτά που άφηνε να του ξεφύγουν μέσα από γριφώδη μισόλογα και κρυφογελούσαν αναμεταξύ τους . Τον είχαν πλέον για γραφικό. Κανείς τους δεν τον πίστευε αφού οι ρυτίδες που του αυλάκωναν το πρόσωπο όλο και πλήθαιναν σε έκταση όσο και σε βάθος.

Να το πάρεις του έλεγαν, να δούμε τα αποτελέσματα. Αυτός κουνούσε το κεφάλι και σταματούσε μαχαίρι την όποια συζήτηση με τον κάθε άσχετο που αμφισβητούσε τις χρόνιες μελέτες του και επιβουλεύονταν τις σοφές του αλχημείες. Τότε τους παρατούσε σύξυλους και αφού πλήρωνε το μερίδιο του στο ρεφενέ, τους γύριζε την πλάτη και έφευγε.

Σιγά-σιγά ξέκοψε και από τις λιγοστές παρέες που καταδέχονταν να συναναστραφεί , και αυτό κυρίως εις ανάμνηση παλαιότερων ένδοξων εποχών χωρίς αυτές να σημαίνουν και τίποτα.

Παράτησε και τη δουλειά που την θεωρούσε καθαρό χάσιμο χρόνου και παρέμενε , νυχθημερόν πλέον, κλειδωμένος στο δωμάτιο, σκυμμένος με τις ώρες πάνω από τα φιαλίδια, τους δοκιμαστικούς σωλήνες και τα καμινέτα, περιτριγυρισμένος από ένα απίστευτο χαρτομάνι διπλο-τριπλο διορθωμένων σημειώσεων. Τώρα πια, δούλευε πυρετωδώς. Ψευτότρωγε, ίσα για να μην πεθάνει. Εγκατέλειψε και τα ανθρώπινα ωράρια που του ήταν εντελώς αδιάφορα. Κοιμόταν και ξυπνούσε ακολουθώντας πιστά τις εμπνεύσεις του. Ένιωθε πως όπου να ‘ναι θα έφτανε στην τελική λύση και τότε…

Και σαν ήρθε η στιγμή που τα γράμματα και οι λογαριασμοί άρχισαν να μην χωράνε στο γραμματοκιβώτιο και τα διάφορα έντυπα να πληθαίνουν έξω από την πόρτα του ισόγειου διαμερίσματός του, έχοντας μετατρέψει τον αρχικό σωρό, από λοφάκι σε ολάκερο βουνό, αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να τον διακόψουν..

Όταν μετά από προσπάθεια κατάφεραν να ανοίξουν, συνεπαρμένοι όσο και μουδιασμένοι μπροστά στην ιδέα για αυτό που ίσως αντίκριζαν, δεν βρήκαν παρά ένα σπίτι παρατημένο και αυτόν φευγάτο.

Η πόρτα του δωματίου που ως συνήθως παρέμενε διπλά κλειδωμένη , έστεκε ορθάνοιχτη. Στην σβησμένη σόμπα που κάποτε ζέσταινε τον χώρο και που τώρα έχασκε το άνοιγμά της , δεν βρήκαν παρά μόνο υπολείμματα καμένου χαρτιού με στοίβα τα αποκαΐδια ενώ ένα πλήθος από πολύχρωμα μπουκαλάκια έχοντας σωθεί από το μυστηριώδες περιεχόμενό τους, στόλιζαν αναποδογυρισμένα την φθαρμένη μπανιέρα ..

Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους μην καταλαβαίνοντας τι μπορεί να είχε συμβεί, πλάθοντας ο καθένας νοερά και αυθόρμητα την δική του πιθανή εκδοχή. Κάποιοι κοίταξαν αφηρημένα τους τοίχους, ή ξεφύλλιζαν μηχανικά κάποιο παραπεταμένο βιβλίο. Μας την έφερε, σκέφτηκαν .

Μόνο κάποιος ένοικος του πάνω ορόφου, μέσα στην όλη φασαρία, θυμήθηκε πως, πολύ αργά μετά τα μεσάνυχτα κάποιας νύχτας, μιάς λησμονημένης, από τα καθημερινά, ημερομηνίας –χθες , ίσως προχθές, μπορεί να ‘χει και καμιά βδομάδα- πήρε το αυτί του ένα αυτοκίνητο να σταματά μπροστά στο σπίτι και με αναμμένη τη μηχανή να περιμένει. Από την βαριά πόρτα της εισόδου που μισάνοιξε, βγήκε ένας άντρας που βιαστικά επιβιβάστηκε. Στην αρχή του φάνηκε σαν γνώριμη η περπατησιά, μόνο που αυτός έδειχνε αρκετά νεότερος.. Όχι, δεν μπορεί να ήταν αυτός.. Σίγουρα επρόκειτο για κάποιον που δεν είχε ξαναδεί αλλά που ούτε και επρόκειτο …

2009-11-07T12:46:00.007+02:00

Εφαρμογές

Διάβασες τους μεγάλους φιλοσόφους.
Πιστά τους αποστήθισες.
Φτάνει !
Τέλος με τα πειράματα
σε αποστειρωμένα εργαστήρια
μ’ άσπρες ποδιές και γαντοφορεμένα χέρια
υπό συνθήκες ελεγχόμενες.
Να κλείσουν τα βιβλία!
Στην άκρη οι σημειώσεις!
Και αν ξενύχτησες συντάσσοντας
τίποτα ύποπτα σκονάκια ..Αδίκως!
Σου το λέω.. Δεν περνάνε.
Ώρα για πρακτική εξάσκηση
Εδώ θα φτύσεις αίμα
Θελήματα θα κάνεις
θα τρέχεις πάνω κάτω.
Οκτάωρα, Αργίες και άδειες, όλα να τα ξεχάσεις.
Σήκωσε τα μανίκια κι ετοιμάσου
τον κώλο σου να στρώσεις.
Την έβαψες, δικέ μου!
Δεν τόξερες, μα τώρα θα το μάθεις..
Θέλει πολλή δουλειά
τη μοίρα σου ν’ αλλάξεις.
Να βρεις το μέρος που πονά
Όχι να το γιατρέψεις,
Ούτε να το χαϊδέψεις,
Αυτά είναι γιατροσόφια.
Αυτό που ακίνητο κοιμάται βολεμένο
Δείχνει υγιές… Μη σε γελά
Τρέφει τις αυταπάτες
Μοιάζει σημαντικό … Δεν είναι
Πάρε την τσάπα κι άρχισε
Έχεις βαθιά να σκάψεις
Κόκαλο να χτυπήσεις
Αν είσαι τυχερός…
γιατί αλλιώς..
απλά μόνο θα σκάβεις..

(Paul Celan) “Ήταν χώμα μέσα τους, και αυτοί έσκαβαν ..”

2009-11-05T21:38:00.005+02:00

On time

Δεν με περίμενες κι όμως ήρθα
Να σου τσακίσω τις ελπίδες
και να σε σπρώξω στον πάτο
που δεν λες να πιάσεις.
Γιατί αργείς γαντζωμένος ?
Δεν βλέπεις πως η σωτηρία σου είναι εκεί κάτω?
Εκεί το έδαφος είναι στέρεο.

2009-11-03T00:53:00.009+02:00

Παρασπονδίες

Έκανε δίαιτα αλλά κιλά δεν έχανε. Υποπτευόταν νυχτερινές υπνοβασίες με ακούσια φαγοπότια, ειδικά δε όταν της ψιθύρισαν οι γείτονες πως από το υπνοδωμάτιο όπισθεν του διαχωριστικού τοιχίου ακούγονταν ολονύχτια ρεψίματα και ουχί βομβώδη ροχαλητά όπως θα ήταν και το αναμενόμενο.

Παρ όλο που συνέχισε να ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια όσο και φανατική επιμονή το καθημερινό της διαιτολόγιο, της φαινόταν ανεξήγητο όλο αυτό το σκουπιδαριό με τα ψιχουλιασμένα πιάτα και τις ανοιγμένες κονσέρβες που αντίκριζε τα πρωινά πάνω στο ασυμμάζευτο τραπέζι όταν πήγαινε να ετοιμάσει τον καφέ της, συνοδευόμενο από την μία και μόνη μαύρη φέτα του τοστ όπως της υποδείκνυε ο σοφός διατροφολόγος.

Στο μεταξύ η ζυγαριά όχι απλά επέμεινε να δείχνει το ίδιο ασήκωτο βάρος αλλά αντιθέτως, καταμαρτυρούσε σοβαρές διατροφικές ατασθαλίες σε συχνή επανάληψη.

Αγόρασε μια βαριά αλυσίδα με κλειδαριά και το βράδυ πριν ξαπλώσει, αφού έκρυψε όλα τα φαγητά, την πέρασε γύρω από την πόρτα του ψυγείου ώστε να την ασφαλίσει. Την επομένη οι γείτονες παραπονέθηκαν για περίεργους θορύβους και ύποπτα τριξίματα αλυσίδας..

Τρομοκρατημένη αποφάσισε να πάρει δραστικά μέτρα. Μάζεψε όλες τις ντερλικατέσεν λιχουδιές σε μια μαύρη σακούλα και για να διασφαλίσει την βεβαιότητα της πλήρους απουσίας γευστικών πειρασμών, κατέβηκε άρον άρον, με τις παντόφλες και το νυχτικό, μέσα στα άγρια μεσάνυχτα στον κοντινότερο σκουπιδοτενεκέ και αφού νευρικά τα παράχωσε, έκλεισε βιαστικά το καπάκι. Κοιτώντας δεξιά αριστερά, σαν τον συνήθη ύποπτο όπου δεκάδες μάτια καταγράφουν τις κινήσεις του, έτρεξε να χωθεί στην είσοδο της πολυκατοικίας της. Ανακουφισμένη έσβησε το πορτατίφ και ήσυχη αποκοιμήθηκε.

Την επόμενη μέρα ανοίγοντας τα παραθυρόφυλλα για να φωτίσει το δωμάτιο πρόσεξε τους γείτονες μαζεμένους στους απέναντι κάδους με όλα τα σκουπίδια ριγμένα έξω, να γυροφέρνουν βόλτα στα πεζοδρόμια. Κρύφτηκε βιαστικά πίσω από τις κουρτίνες και ευχήθηκε να μην την είχε πάρει το μάτι κανενός.

Ανατρίχιασε στη σκέψη του τι μπορεί να είχε προηγηθεί το προηγούμενο βράδυ και που δεν είχε καμία ανάμνηση.

Της ήταν πλέον αδύνατο να κατανοήσει το παράλογο του πράγματος. Φοβισμένη για την ψυχική της υγεία και την πνευματική της διαύγεια πήρε την μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις επιπλέον αγορές αποθεμάτων. Θα αγόραζε μόνο τα άκρως απαραίτητα για την κάθε μέρα.

Δεν πέρασε πολύς καιρός που την βρήκαν ένα πρωινό τουμπανιασμένη, ξαπλωμένη δίπλα στα ψυγεία του απέναντι σούπερ μάρκετ, παρέα με τα τυριά και τα σαλάμια. Το στόμα της ήταν μπουκωμένο ενώ ξεραμένα λογής σορόπια διαγράφοντας χρωματιστά ποτάμια κατέληγαν στο πάτωμα. Γύρω από τον πρησμένο όγκο του σώματός της κείτονταν διάσπαρτα ανοιγμένα κεσεδάκια με χτυπητές και ρώσικες σαλάτες με τα ψωμιά βουτηγμένα και παρατημένα μισοφάγωτα. Οι υπάλληλοι όταν πήγαν να ανοίξουν το κατάστημα βρήκαν την πόρτα παραβιασμένη και τα τζάμια μισοσπασμένα. Παρ όλη την ησυχία της νύχτας κανείς δεν άκουσε το παραμικρό.

Έγινε το σχετικό σούσουρο με την αστυνομία και το ασθενοφόρο να διαλαλούν το κατεπείγον της παρουσίας τους, περιτριγυρισμένα από μπουλούκια γειτόνων και περαστικών που έσπευσαν να δουν και να μάθουν τα καθέκαστα. Το γεγονός καταγράφηκε ως το πλέον αξιοπερίεργο που είχε συμβεί ποτέ στην ήσυχη γειτονιά τους ενώ κουνώντας το κεφάλι μπροστά στο ανεξήγητο άρχισαν τις συζητήσεις γύρω από τις βλαβερές συνέπειες της δίαιτας..

2009-10-30T13:26:00.005+02:00

Ισχυρά Καταπότια

Κι ήρθε ένα παιδί ξυπόλητο εκεί που έτρωγε και τον εκοιτούσε.. και έμεινε με το πιρούνι στο χέρι και το στόμα αμήχανο να κοιτάζονται.. έκανε να συνεχίσει αλλά η μπουκιά δεν έλεγε να κατέβει .. έψαξε την τσέπη του για τίποτα ψιλά.. κάτι βρήκε και έκανε να του τα δώσει μήπως και το ξεφορτωθεί.. Το παιδί δεν κουνήθηκε παρά αμίλητο τον κοίταγε..

Θέλεις να φας ?.. κοίταξε το γεμάτο πιάτο του και ξανασήκωσε το κεφάλι στο μέρος του παιδιού αλλά αυτό είχε γίνει άφαντο.. Κοίταξε δεξιά - αριστερά αλλά πουθενά το παιδί...

Έφερε το δεξί του χέρι στο μέτωπο που είχε πάρει να ιδρώνει ... πάλι αυτές οι καταραμένες παραισθήσεις σκέφτηκε .. Ώρα είναι να μου εμφανιστεί τώρα και κανένας ανάπηρος, κανένας οικτρός μετανάστης ή και εγώ δεν ξέρω τι άλλο, γαμώ το κέρατό μου.. Να μην μπορώ να χαρώ τίποτα, ούτε ένα πιάτο φαΐ δεν μπορώ να απολαύσω πια με την ησυχία μου..

Έβγαλε από την τσέπη του ένα μικρό, λευκό μπουκαλάκι και ζήτησε ένα ποτήρι νερό..

2009-10-27T20:51:00.005+02:00

Γκουρμεδιές

Δεν τον ενδιέφερε ιδιαίτερα η μαγειρική αν και είχε πέσει τελευταία στα χέρια του μια συνταγή που του φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και έβαλε σκοπό να τη δοκιμάσει. Ταίριαζε έξοχα με κυνήγι και αυτό ναι, ήταν κάτι που τον ενθουσίαζε.

Ζώστηκε τον οπλισμό, πήρε τις προμήθειές του και βγήκε στα απόκρυφα της πόλης τα σοκάκια. Ήξερε πως σε εκείνο το σημείο σύχναζαν κάτι πρώτης τάξεως καλοζωισμένα δίποδα. Λούφαξε σε μια γωνιά και αφού εντόπισε το θήραμα αφοσιώθηκε σε ολονύκτιο κυνηγητό με ευτυχή κατάληξη.

Ώρες αργότερα και καθώς φόρτωνε την γευστικά πολλά υποσχόμενη λεία του, με τα αίματα φρέσκα να στάζουν, ένιωσε απροσδόκητα χορτασμένος…

«Δεν υπάρχει καλύτερο κυνήγι από αυτό του ανθρώπου, και όσοι έχουν επί μακρόν κυνηγήσει οπλισμένους ανθρώπους και το ευχαριστήθηκαν, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν στη συνέχεια για τίποτα άλλο..» (Ε. Χέμινγκγουέι)

2009-10-26T18:38:00.004+02:00

Αιφνίδιες Αναχωρήσεις

Σπάνια να προγραμματίσει. Τα άφηνε όλα τελευταία στιγμή. Την ρωτούσες που θα πάει το καλοκαίρι και σου έλεγε είναι μακριά ακόμα το καλοκαίρι.. Ποτέ δεν ήξερε να σου πει τι θα κάνει ή που θα είναι σε μια βδομάδα ή ένα μήνα, για χρόνο ούτε λόγος, μόνο ανασήκωνε αδιάφορα τους ώμους με έναν μορφασμό άγνοιας .... Και εκεί που δεν το περίμενες, σου ανήγγειλε ξαφνικά ότι την επομένη έφευγε, πως τα είχε όλα κανονισμένα .. τακτοποιημένα μέσα στο κεφάλι της..

Έτρεμε η μάνα της τι νέο θα σκαρφιζόταν και πως ήταν κουτή και επιπόλαιη που δεν σκεφτόταν τα γεράματα και ένσημα δεν μάζευε και η ζωή είναι δύσκολη… Γύριζε και την κοιτούσε αμίλητη έτσι που η γυναίκα αναστέναζε με τέτοια κόρη που έχει και δεν τα βγάζει πέρα..

Μια φορά μόνο ανακοίνωσε ένα ταξίδι .. η αναχώρηση θα ήταν σε μερικές βδομάδες.. πολύς καιρός αναμονής γι αυτήν.. την έφαγε η αγωνία μην τυχόν και συμβεί κάτι και δεν θα το άντεχε…

Μια μέρα πριν φύγει, αφηρημένη όπως ήταν, διέσχισε τον δρόμο…

2009-10-23T14:59:00.005+03:00

ΠΡΟΣ(χ)ΗΜΑ

Συντεταγμένος σε Συναρτούμενη Συνάφεια, Συναγελάζεται.
Συνεργός μιας Συνάθροισης, κοινής Συνισταμένης Συντρόφων ομοϊδεατών,
Συνεισφέρει τον πενιχρό του οβολό Συνταυτιζόμενος .
Συνυπάρχει για να υπάρχει.
Συντονίζεται προς αποφυγήν τυχόν Συντριβής και Συνηγορεί υπέρ αδίκων, Συναλλασσόμενος υπόπτως κάθε λογής Συναπάντημα.
Συντηρεί Συνειδητά μια Συνοδεία Συνευωχούντων Συνεργατών με τα Συνακόλουθα οφέλη. Συναινετικός Συνθιασώτης μιας κατά τα άλλα Συνεπέστατης όσο και Συνένοχης Συντεχνίας.
Συνδιαλεγόμενος σε μια Συνεχή Συνθήκη αγνοεί πως Συνθλίβεται.
Συνελόντι ειπείν, Σύννομος …Μειοδότης …

2009-10-21T14:45:00.009+03:00

Φίλαυτον Πνεύμα

Σημαντική επιδείνωση παρουσίασε
η εκφορά του λόγου.
Πανικόβλητες οι σκέψεις
συνωστίζονται κατά την έξοδο.
Συνθλίβοντας η μία την άλλη,
πεθαίνουν από ασφυξία

Αλλόφρονες οι τραυματιοφορείς
ανασύρουν σωρούς νεκρά νοήματα..

2009-10-13T20:39:00.010+03:00

Χήρα βοηθείας..

Η κυρά Κατίνκα ήταν μια σιωπηλή γυναίκα , περασμένα για τα καλά τα εξήντα και μόνη.

Ένα παιδί είχε όλο κι όλο που το μεγάλωσε μονάχη με χίλιες δύο στερήσεις μην και του λείψει τίποτα. Το παιδί μεγάλωσε, προόδευσε και έφυγε να συνεχίσει τις σπουδές του στην Αμερική.
Μακρινή χώρα η Αμερική και πολλά υποσχόμενη για έναν νέο που μπορεί και θέλει να κατακτήσει τον κόσμο. Ρίζωσε εκεί το παιδί της και ξεκίνησε την νέα του ζωή. Μόνο κάτι φωτογραφίες της έστελνε που και που, πρώτα απ το πανεπιστήμιο, μετά με τους συναδέλφους στην πρώτη του δουλειά, μετά με την αγαπημένη του, γάμος, οικογένεια.. παιδιά.. κ.ο.κ.

Η κυρά Κατίνκα άνοιγε τα γράμματα , κοιτούσε λίγο τις φωτογραφίες και μετά τις έκλεινε σε ένα κουτί για να μην το ξανανοίξει παρά μόνο όταν ήθελε να θάψει τις καινούργιες που λάμβανε.

Δεν παραπονιόταν ποτέ και όταν της έλεγαν γιατί δεν πάει να μείνει μαζί του, αυτή κοιτώντας μακριά, σε ανεξιχνίαστο σημείο, έλεγε πως έτσι είναι η ζωή, ο καθένας πρέπει να ζει την δική του..

Ζούσε πλέον με την μικρή σύνταξη του μακαρίτη – της έφτανε και της περίσσευε..
Μια γειτόνισσα κάποια στιγμή της ανέφερε για μια οικογένεια που είχε την ατυχία να έχει κατάκοιτο άνθρωπο στο σπίτι και ήθελε ένα χέρι βοηθείας. Σκέφτηκε λίγο και δέχτηκε να δοκιμάσει. Έκτοτε άλλαξε πολλά σπίτια, περιποιήθηκε πολλούς κατάκοιτους που οι περισσότεροι τελείωσαν στα χέρια της. Είδαν πολλά τα μάτια της που ποτέ δεν ξεστόμισε σε κανέναν.
Νέους , ηλικιωμένους, γέροντες που κοιτούσαν το ταβάνι με απλανή βλέμμα ή και καθόλου. Τους έδινε τα φάρμακα, τους τάιζε και τους περιποιόνταν χωρίς την ανταμοιβή της ανταπόκρισης ούτε έστω για μια φορά..

Κάθε τέλος του μήνα, της έβαζαν σε έναν φάκελο το συμφωνημένο ποσό που το κατέθετε την επόμενη κιόλας μέρα στην κοντινότερη Τράπεζα. Αυτή ήταν και η μόνη της έξοδος.
Περνούσε πολλές ώρες αμίλητη δίπλα στον ασθενή κοιτώντας και παρατηρώντας την πλήρη ακινησία της διασωληνωμένης ζωής του. Η σιωπηλή ιδιοσυγκρασία της ταίριαζε απόλυτα με τα σπίτια που εξυπηρετούσε αφού οι περισσότεροι απέφευγαν να μένουν εκεί για πολύ, προφασιζόμενοι δουλειές και υποχρεώσεις. Οι επισκέψεις ήταν σπάνιες, έρχονταν, ρωτούσαν, κοιτούσαν για λίγο τον άτυχο κατάκοιτο και κουνώντας το κεφάλι έφευγαν για να τα πουν με τον οικοδεσπότη σε κάποιο άλλο δωμάτιο.

Οι μέρες περνούσαν μέσα στην ίδια καθημερινή επανάληψη των πολύ συγκεκριμένων καθηκόντων της, με τον ασθενή οριζοντιωμένο και την Κυρά Κατίνκα βυθισμένη στις σκέψεις της.
Ελάχιστη διαφορά υπήρχε ανάμεσα τους. Και οι δύο ανέμεναν παθητικά, στερημένοι από την πνοή της ενέργειας που δίνει ζωή και δύναμη για συνέχεια.

Μα κάποια μέρα, σαν να ξύπνησε από ένα ύπνο, η κυρά Κατίνκα πήρε την μεγάλη απόφαση και σημάδεψε νοερά την ημερομηνία για να μετρά τον χρόνο .
Σε δύο βδομάδες ο ασθενής αναπαύτηκε λίγο πριν το χάραμα. Ο γιατρός βεβαίωσε τον θάνατο και κοίταξε την κυρά Κατίνκα χωρίς επιπλέον ερωτήσεις, μάζεψε βιαστικά τα χαρτιά του και αποχώρησε .
Οι συγγενείς την ευχαρίστησαν κοιτώντας την αμίλητοι στα μάτια που γρήγορα κατέβασαν και η Κυρά Κατίνκα αφού μάζεψε τα λιγοστά πράγματά της, αναχώρησε για άλλα σπιτικά που την είχαν ανάγκη…

2009-10-10T10:57:00.009+03:00

Οπτικές ΑυτΑπάτες

Ήταν ο πιο άξεστος άνθρωπος που είχα γνωρίσει. Νταής και αγροίκος.

Όταν δεν είχε δρομολόγιο, άραζε στο ημιτελές μπαλκόνι του σπιτιού του, άπλωνε τα ποδάρια του και κάπνιζε αρειμανίως.. Η γυναίκα του μεγάλωνε τα δυο παιδιά τους και έτρεχε στα χωράφια πρωί βράδυ.. ανάσα δεν έπαιρνε…
Tον γούσταρε και τον αγαπούσε ταυτόχρονα.. που και που γινόταν βίαιος μέσα στα μεθύσια του, αλλά αυτό δεν με παραξένευε...ο καθένας βγάζει αυτό που έχει..
Άκουγε τα μικρά του αγόρια να βρίζουν και γελούσε, σίγουρος πως μεγαλώνει άνδρες…

-Ένα βράδυ θα σε πάρω να πάμε στο ποτάμι να ψαρέψουμε καραβίδες… Τι λες?
-Και δεν πάμε ? απάντησα

Στο ίσωμα του ποταμού , εκεί που τα νερά έδειχναν να ηρεμούν, έβγαλα το παντελόνι μην και το βρέξω, πήρα βιαστικά την απόχη και μπήκα να ψαρέψω. Ήμουν και παραμένω παντελώς άσχετη με το ψάρεμα.

-Άντε καλέ .. τι περιμένεις? του φώναξα .. Kοκαλωμένος κοιτούσε μ’ ανοιχτό το στόμα..

-Δεν είσαι για ψάρεμα απόψε .. καιρός να επιστρέψουμε και έσκυψε προς το μέρος μου … πήρα ένα τροχάδη που έχασα την μια μου παντόφλα, και ήταν και δανεική…

-Άφησε το παραθυρόφυλλο λάσκα και εγώ θα έρθω να σε συναντήσω …

Πριν κοιμηθώ, σφάλισα τα παντζούρια και μόνο αφού σιγουρεύτηκα πως έκλεισαν καλά, ξάπλωσα .. Μαύρος ύπνος… Τα χαράματα άκουσα θόρυβο και κάποιον να προσπαθεί να ανοίξει .. Επέμεινε λίγο αλλά είδε πως δεν τα κατάφερνε και εγκατέλειψε.. Μάζεψα το πρωί τα ρούχα μου, δικαιολογήθηκα στη γυναίκα του για μια βιαστική δουλειά και έφυγα με το πρώτο λεωφορείο για την πόλη..

Στο πορτοφόλι μου, όταν πήγα να βγάλω λεφτά για το εισιτήριο βρήκα ένα χαρτάκι διπλωμένο… είχε γράψει ένα ποίημα, ένα μικρό τετράστιχο για κάποιο ξωτικό πουλί και χρώματα ... Αυτός που δεν ήξερε καλά καλά να μιλάει…

Μου πήρε κάνα δυο τηλέφωνα που δεν απάντησα .. δεν τον ξανάδα…

Το χαρτάκι το έχω ακόμα…

2009-10-08T12:14:00.009+03:00

A tempo

Death may be the greatest of all human blessings.

Πάνε χιλιάδες χρόνια τώρα από την αποφράδα εκείνη μέρα που πήρα τη σκυτάλη της αθανασίας απ’ τον προκάτοχό μου.

Καταδικασμένος σε συνεχείς αναχωρήσεις, κρύβοντας τα σημάδια της νιότης - αποδείξεις μιας άδηλης συμφωνίας αιώνιας περιδιάβασης - γύρισα όλο τον κόσμο ολοκληρώνοντας τρεις ζωές μέχρι την επιστροφή στην αφετηρία και πάλι απ την αρχή…
Κουράστηκα να γεννιέμαι και να πεθαίνω κάθε εκατό χρόνια στη μνήμη των ανθρώπων … θυμάμαι περιστατικά και πρόσωπα που μείναν ζωντανά στη μνήμη μου να με παιδεύουν .. τους κουβαλώ όλους πάνω μου, αχθοφόρος πολλών ζωών, σαν να μην μου ‘φτανε το βάρος του δικού μου πεπρωμένου..
Ανάθεμα την ώρα που η ματαιοδοξία φούσκωσε στα σωθικά μου και δέχτηκα την μοίρα του γήινου παντεπόπτη, αλλά ήμουνα νέος και άμυαλος και δεν νοούσα σε τι μπελάδες μ’ έβαζα ….μου πήρε άπειρες ζωές – σταμάτησα να τις μετρώ – μέχρι να καταλάβω, και κάθε μέρα μετανιώνω .. αιώνες τώρα..

Μες στο αόρατο Βιβλίο της Άμμου* που δεν μπορείς να ξαναβρείς σελίδα, όσες φορές κι αν το γυρίσεις .. το ψάξεις.. μέσα - έξω, πίσω - μπρος, άλλες πετάγονται.. … αμέτρητος ο αριθμός σαν τις ζωές μου … Πώς να χωρέσει όλη η θλιβερή ανθρώπινη επανάληψη σε ένα βιβλίο.. Ποιος θα το κουβαλούσε … Ποια ράφια θα το φόρτωναν … Ο αναγνώστης θα λύγιζε σαν έβλεπε τον όγκο, … Κανείς δεν θα το άγγιζε, και κλειδωμένο θα έμενε σε υπόγεια να σαπίζει … Ποιο φωτεινό μυαλό σκαρφίστηκε ένα βιβλίο-ρουφήχτρα όπου όλα υπάρχουνε μα χάνονται όπως ποτέ να μην υπήρξαν .

Κι αν περιδιάβασα την οικουμένη όλη ίσαμε εξήντα ζωές , πάλι στα ίδια με έβρισκα που στην αρχή μου φαίνονταν καινούργια. Μα οι άνθρωποι παντού το ίδιο είναι, αλλάζει μόνο η φτιαξιά και το περπάτημά τους. Ακόμα και η γλώσσα τους, τους ίδιους ήχους βγάζει στο αυτί το ασκημένο. Κι αν επερπάτησα κοντά σε στρατηλάτες μ’ ασκέρια φωνακλάδικα , πάντα το ίδιο κοφτερό και βίαια τρυπούσε το μαχαίρι. Το αίμα το χυμένο παντού πηχτό και λασπωμένο φούσκωνε σε ποτάμια..

Κι αν κάθισα κοντά σε φιλοσόφους κι ακούμπησα τους άσπρους τους χιτώνες, τα ίδια λόγια άκουσα μ αυτά των γυμνοσόφων χαμένων μες στις αγορές που μύριζαν μπαχάρια .. Κουνούσα το κεφάλι μου και ίσα μες στα μάτια κοίταζα αυτά που αυτοί διαισθάνονταν, μα εγώ ήμουν σίγουρος κι αναρωτιόμουν, πως γίνεται μέσα σε μια ζωή ο άνθρωπος να ξέρει.

Και σε αυλές βασιλικές με έφερε η τύχη, να ξεπεζεύω άλογα, στάβλους να ξεκοπρίζω και το φαΐ το λιγοστό σε μέρη να χωρίζω. Κι ήτανε όλες οι αυλές το ίδιο καμωμένες, σκυφτές οι πλάτες πάντοτε στου αφέντη την κουβέντα. Μπροστά να υποκλίνονται μα πίσω του να φτύνουν.

Κοιμήθηκα στα άχυρα μα και σε μεταξένια, αφράτα κρεβατόγυρα που ύφαιναν κοπέλες. Μου πλένανε τα πόδια μου και με αρωματίζαν , τις συμβουλές μου άκουγαν σπουδαίοι αρχοντάδες.

Νύχτες πολλές περπάτησα γιατί με κυνηγούσαν εκείνοι που με γνώριζαν σε άλλες πολιτείες , δεν εγερνούσα, και αυτό ήταν η αιτία όπου με παρομοίαζαν ίδιο με δαίμονα που θα τους βοηθούσε στα καταχθόνια έργα τους ή που θα τους χαλούσε αυτά που εσκαρφίστηκαν σε πύργους κεκλιμένους ..

Στα κύματα βολόδερνα παρέα με κουρσάρους, πρώτος μέσα σε όλους, σπαθί ποτέ δεν με άγγιζε, ήμουν προφυλαγμένος να ζήσω άπειρες ζωές προτού να παραδώσω το αναίσχυντο μου μυστικό σ’ άφρονα νεανία.

Έμαθα πως τον δρόμο του αδύνατου αρκεί να περπατήσεις κι αμέσως θα βρεθούνε αυτοί που θα μισήσουνε το θάρρος που τους λείπει. Μα είναι και οι άλλοι όπου θα περπατήσουνε τον δρόμο της δικής τους αντοχής με αφοσίωση και βουλωμένα αφτιά από τα γιουχαΐσματα των αδυνάτων.

Κι είδα ανθρώπους συνετούς να χάνουν το μυαλό τους και αλόγιστα να ρίχνονται σε ανείπωτα αμαρτήματα.. την μια θεοί, την άλλη διάβολοι , αφού ο νους του ανθρώπου ίδιος λαβύρινθος , αλίμονο άμα τον περπατήσεις..

Θυμάμαι εκείνον τον Ινδό τοξότη που μια του σαϊτιά περνούσε σειρά τα δαχτυλίδια πως στάθηκε μπροστά στο βασιλιά τον τιμημένο αρνούμενος την τεχνική που είχε καιρό να ασκήσει.. ο θάνατος δεν μπόρεσε την γνώμη του ν’ αλλάξει γιατί η φήμη στέκει πιο δυνατή απ’ την ζωή την ίδια .. βουβοί κι αμίλητοι, κομμένη την ανάσα μπρος στην οργή του βασιλιά που ο σκλάβος θνητός έδειχνε να αψηφάει..

Και δεν μπορώ εκείνον να ξεχάσω που είδε το βιός του να το καταπίνει η φλόγα, να χάνει τα παιδιά και όλα αυτά που κάνουν έναν άνθρωπο ευτυχισμένο , ήρεμα τα μάτια να αποστρέφει και να μου λέει αδάκρυτα πως τίποτα δεν έχασε που ήτανε δικό του..

Προσφέρθηκα να βοηθήσω εκείνον που παράπαιε μέσα στην αγωνία μα ήταν μόνο η δική μου άποψη όταν αυτός μ αρνήθηκε και με σφιγμένο στόμα είπε πως δεν μπορεί με ευγνωμοσύνη ν αλυσοδέσει τη ζωή του και έπειτα στα μάτια μου αχάριστος να γίνει όπως και τόσοι άλλοι .. καλύτερα να τον θυμάμαι έτσι .. περήφανο και άδεχτο μέσα στη δυστυχία..

Είδα τα πλήθη ένθεα να δίνουν εξουσία σε βασιλείς και τύραννους μες σε ζητωκραυγές μετά από νίκες μα και από ήττες ολέθριες και έπειτα να εκλιπαρούν δικαιοσύνη … Είναι οι άνθρωποι τρελοί, αφού πρώτα οπλίσουν τον Έναν με τη δύναμη μετά να αποζητούνε αυτό που πρέπει εξ αρχής με σύνεση να δώσουν..

Έζησα άπειρες ζωές και έφτασα να λυπάμαι την άδικη τη μοίρα μου μέχρι να καταλάβω πως δεν είναι η επανάληψη ούτε οι ίδιοι δρόμοι που πάντοτε με έβρισκα αλλά σ’ αυτό που πρέπει την επανάληψη εγώ να μετατρέψω.. κι είναι βαρύ και δύσκολο και θέλει πολλή τέχνη μέσα από τα ίδια πάντοτε, κάπου αλλού να φτάνεις …

Ανακαλώ με περισσή αγάπη εκείνους τους εχθρούς μου που ήταν τόσο δυνατοί στην πίστη και στο μίσος .. ίσα και όμοια τους έχω με πρόσωπα αγαπημένα, γιατί αυτοί μου έδειξαν όσα οι φίλοι έκρυβαν από αγάπη παρεξηγημένη … σ αυτούς οφείλω τις άδηλες δυνάμεις μου που είχα μα δεν κατείχα..

Και την γριά γερόντισσα που όλοι την αποδιώχναν, μια νύχτα αφέγγαρη θυμάμαι που μασουλώντας ψίχουλα μου έλεγε .. να αμφιβάλλεις πάντα.. τίποτα όπως φαίνεται δεν είναι.. κι εγώ ακόμα, σκιά είμαι που χάνομαι στο πρώτο φως της μέρας …

Και είδα πράγματα πολλά που η εξαθλιωμένη νόηση σε έρποντες συνειρμούς δεν δύναται να αντέξει, αλλά το βλέμμα κοφτερό ξέρει να διακρίνει – μην το ξεχνάς αυτό – και η στιγμή θα φέρει να εμπιστευτείς τον άνθρωπο αυτόν που θα τον πουν άλλοι προδότη , μα εγώ γνωρίζω πως μέσα στα αμέτρητα τα χρόνια που περπάτησα τίποτα δεν υπάρχει πιότερο ανεκτίμητο από το απροσδιόριστο εκείνο, το ένστικτο όπου τολμά να παρακούει ό,τι είναι αναμενόμενο στα μάτια των ανθρώπων..

Κι αν στην αρχή μιλούσα και έλεγα δίχως να νοώ αφού η αθανασία ξύπνησε μίαν έπαρση που είχα καλά κρυμμένη, αλλά τα χρόνια πέρασαν και έμαθα να σωπαίνω και γνέφοντας χρόνο να δίνω στην ίδια τη ζωή τα λόγια της να πει..

Και δεν υπάρχει συνταγή μήτε ορισμός σ αυτό που λέγεται σοφία.. κι είναι η ζωή πολύ μικρή μα και μεγάλη να βρεις αυτό που θα σε τελειώσει ... εγώ ήμουνα ευτυχής να επιτείνω αλλά και δυστυχής γιατί κατάλαβα πως όσο κι αν έχεις δεν σου φτάνει και άνοα σπατάλησα μα δεν μπορώ να μην ευχαριστώ την μοίρα που όλα μου τα ‘δωσε πολλά αλλά με μέτρο χρόνου στην κάθε μια ζωή μου .. Ποια τάχα να ’ναι η ευδαιμονία..

Τώρα στην ύστατη στιγμή εκείνη την θυμάμαι που όσο κι αν πέρασε καιρός την μυρωδιά της έχω, και που και που γυρνάω το κεφάλι μην και την δω μπροστά μου όπως και τότε.. Μα αυτή θνητή και καταδικασμένη να αφήσει την ψυχούλα της να ενωθεί στο σύμπαν μα εγώ να τυραννιέμαι , σαν τρισκατάρατη ευχή τους κύκλους μου να κλείσω. Κι όταν αργά καμώνομαι πως ξαποσταίνω, την βλέπω σαν σε όνειρο να μου γλυκογελάει και έπειτα να χάνεται …Ζητάω να ξεχάσω ..

Πόσο αστείο θεέ μου, εγώ που διέτρεχα ζωές δεκάδες , να επιστρέφω πένητας όπως γεννήθηκα χωρίς καμιά περιουσία, εκατοντάδες μνήμες να δεσμεύω σε ένα βασίλειο νεκρό… τίποτα δεν υπάρχει εξόν από την ώρα … τώρα επιστρέφω..

Κι αν κάποτε τυχαία με συναντήσετε μες στο βαρύ της άμμου το Βιβλίο .. αμέσως να γυρίσετε σελίδα , σας το ζητώ σαν χάρη εγώ, που τίποτα δεν χάρισα … δεν θέλω να υπάρχω πια .. στη μνήμη κανενός…
…………………………………………………………………………………

• το βιβλίο της άμμου είναι ο τίτλος ενός μικρού μεν, πλήρους νοημάτων δε, διηγήματος του Χ. Λ. Μπόρχες..
• a tempo (μουσ.) είναι το σημείο για επάνοδο στον αρχικό χρόνο

2009-06-05T20:58:00.002+03:00

Συν τω χρόνω

Ένας Έρπων Όφις, αναζητώντας ένα ασφαλές μέρος για να φωλιάσει, βρέθηκε να αναρριχάται στον φυλλώδη κορμό μιας Πλουραλιστικής Κοινωνίας.

- Φύγε από εδώ, καταραμένο ερπετό. Η παρουσία σου θα ανησυχήσει τους νόμιμους πολίτες αυτής της ήσυχης Χώρας. Οι αρπακτικές σου διαθέσεις θα κλονίσουν την ισορροπία και μεγάλη σύγχυση θα επικρατήσει.

- Καλή μου Κοινωνία, άκουσέ με πριν με αποδιώξεις.. Εξ ορισμού δέχεσαι τον κάθε ένα να φωλιάσει στα φυλλώματά σου και εγώ, αν και έρπων δεν παύω να είμαι ένα ακόμα πλάσμα της Φύσης, που ως τέτοιο εξυπηρετώ κάποιες ανάγκες όπως και οι υπόλοιποι φιλήσυχοι κάτοικοί σου. Μην με αποπαίρνεις και μην μου στερείς το δικαίωμα στην επιβίωση.

Άλλωστε σύμφωνα με την οικονομική θεωρία περί αυτόματης ρύθμισης συνυπολογιζομένου του Νόμου της Φύσης περί επικράτησης του ισχυρότερου, η εξελικτική μου πορεία υπόκειται σε περιορισμούς. Ως εκ τούτου, η ισορροπία που φοβάσαι πως ίσως διαταράξω δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο αφού έχει την έμφυτη τάση να αποκαθίσταται.

Το φυλλώδες δέντρο της Πλουραλιστικής Κοινωνίας πεπεισμένο από την ισχυρή επιχειρηματολογία, συν των δημοκρατικών αρχών που την διέπουν, απεφάνθη περί του αναφαίρετου δικαιώματος υπάρξεως του έρποντος όφεως και έκανε δεκτό το αίτημα.

Ο έρπων Όφις περιχαρής εισήλθε στη νέα του κατοικία και μάλιστα συν τω χρόνω ανερριχήθη στα υψηλότερα φυλλώματα αυτής .....

2009-06-05T20:56:00.001+03:00

Αντιστρόφως Ανάλογα

Ο Α. ήταν ένας φιλήσυχος, καλόβολος άνθρωπος που δούλευε για χρόνια ταμίας Τραπέζης.

Τώρα, τι έπαθε εκείνο το βράδυ και αφού δηλητηρίασε την άρρωστη γυναίκα του κρεμάστηκε, παραμένει μυστήριο…

Οι συνάδελφοι του τόνισαν πως εκείνο το πρωινό ήταν εξαιρετικά ευδιάθετος και ιδιαιτέρως εξυπηρετικός, τόσο μαζί τους όσο και με τους πελάτες.

Η ολοφάνερα καλή του διάθεση μπορεί μεν να μην πέρασε απαρατήρητη, ωστόσο με τίποτα δεν μπορούσαν να φανταστούν τι θα επακολουθούσε ώρες αργότερα.

Η Αστυνομία ερεύνησε την υπόθεση και πριν προλάβει να την βάλει οριστικά στο αρχείο αποδείχτηκε πως έπειτα από καταμέτρηση του ταμείου, ο Α. εκείνη την ημέρα και λίγες ώρες πριν προβεί στο απονενοημένο, παραποίησε συναλλαγές πιστώνοντας ανεξέλεγκτα λογαριασμούς, χρεώνοντας την Τράπεζα με υπέρογκα ποσά - πράγμα που δημιούργησε απίστευτες ανωμαλίες στην καλή λειτουργία της για πολλές βδομάδες.

Παραμένει απορίας άξιο σε όσους τον γνώριζαν, πως ένας άνθρωπος που δεν απασχόλησε ποτέ κανέναν όσο ζούσε , δημιούργησε τέτοια αναστάτωση με τον θάνατό του…

2009-06-05T20:54:00.002+03:00

Make up … (your mind)

Ένα Θυμωμένο Ναι λίγο πριν την βραδινή του έξοδο , έριξε μια γρήγορη ματιά στον καθρέφτη της ευπρεπισμένης συγκάλυψης .
Έκπληκτο από τα φανερά σημάδια της κούρασης αποτυπωμένα στο πρόσωπό του , επιδόθηκε σε απεγνωσμένες προσπάθειες ύστατου καλλωπισμού.
Αφού ψαχούλεψε νευρικά το πολύτιμο νεσεσέρ με όλες τις καλυπτικές δικαιολογίες μαζί με την πολύχρωμη παλέτα των διορθωτικών σκιάσεων, άρχισε τις επικαλύψεις· αλλά μάταια .. οι μαύροι κύκλοι της υποχώρησης εξακολουθούσαν να διαγράφουν παράλληλες τροχιές κάτω από το βλέμμα που παρ όλες τις τεχνικές φωτοσκίασης παρέμενε σκοτεινό , ενώ η ευθεία των χειλιών αδυνατούσε να πάρει τα πάνω της..
Εξουθενωμένο από την ατελέσφορη προσπάθεια, αλλά και μην μπορώντας να αποδεχτεί το σαφέστατα εμφανές , αποφάσισε πως του ήταν αδύνατη η οποιαδήποτε δημόσια εμφάνιση.
Ως αναπόφευκτη συνέπεια της παραπάνω διαπίστωσης έψαξε στην πλούσια γκαρνταρόμπα της πλάγιας υπεκφυγής και μη βρίσκοντας τίποτα πιο ιδανικό , μεταμφιέστηκε σε ένα Ένοχο Όχι..
Το αποτέλεσμα ήταν εξίσου απογοητευτικό…

2009-05-17T01:44:00.006+03:00

Ποιο είναι το Ηθικοφιλοσοφικό σας Στίγμα

1. Πιάνετε τον/την σύζυγο σας στα πράσα να σας απατά με την/τον καλύτερη/καλύτερo φίλη/φίλο σας. Πως αντιδράτε?

α. Όπως είστε εν βρασμώ ψυχής τους σκοτώνετε με ό,τι πρόχειρο
έχετε πάνω σας… Δεν τα σηκώνετε εσείς κάτι τέτοια…
β. Τον/την σκοτώνετε και αυτοκτονείτε.
γ. Ρίχνετε το κλάμα της ζωής σας και πνίγετε τον πόνο σας στα
τσιγάρα , στα ποτά και στα ξενύχτια..
δ. Τραβάτε φωτογραφίες και καλείτε τον δικηγόρο σας για να σας πει
την γνώμη του..
ε. Τους ρωτάτε αν μπορείτε να καλέσετε ένα ακόμα άτομο ενώ
ταυτόχρονα γδύνεστε.

2. Γνωστοί Άγνωστοι κουκουλοφόροι πυρπολούν το κέντρο της πόλης σας όπου για κακή σας τύχη έχετε σταθμεύσει προς διεκπεραίωση προσωπικών σας υποθέσεων. Ως συνέπεια βρίσκετε το αυτοκίνητο σας πυρπολημένο. Τι κάνετε?

Α. Πιάνετε τον πρώτο κουκουλοφόρο και τον σαπίζετε στο ξύλο.
Β. Αναθεματίζετε την γκαντεμιά σας .
Γ. Κάνετε γραπτή καταγγελία στην αστυνομία κατά παντός
υπευθύνου
Δ. Ουπς..!! Τι λένε τώρα στον … κουμπάρο?!!
Ε. Είστε κουκουλοφόρος !

3. Περιμένετε την προαγωγή σας – είστε βέβαιος πως την έχετε στο τσεπάκι σας, αλλά τελικά ο ανταγωνιστής σας αποδεικνύετε αποτελεσματικότερος. Πως το αντιμετωπίζετε ?

Α. Συμφωνείτε με έναν πληρωμένο δολοφόνο να τον καθαρίσει.. Η
Θέση Σας ανήκει…
Β. Επαναλαμβάνετε συνεχώς στον εαυτό σας πως είστε ένας
άχρηστος.
Γ. Αναλογίζεστε τι κάνατε λάθος και αποφασίζετε να δουλέψετε
..λιγότερο..
Δ. Υποβάλλετε την παραίτησή σας, ευκαιρία να ασχοληθείτε με αυτό
που θέλατε σε όλη σας την ζωή .. την αστροπαρατήρηση
Ε. Προσλαμβάνεστε στην ανταγωνίστρια εταιρία και κάνετε ό,τι
περνάει από το χέρι σας για να τους καταστρέψετε

4. Ενώ οδηγείτε ανέμελα, αντιλαμβάνεστε πως ο οδηγός που σας
ακολουθεί σας έχει κολλήσει και προσπαθεί να σας προσπεράσει. Η
πρώτη σας κίνηση είναι …

Α... Ξεκινάτε κόντρα..
Β. Ξαφνιάζεστε και καταϊδρωμένος πηγαίνετε στην δεξιά πλευρά του δρόμου, σταματάτε και παίρνετε βαθιές ανάσες για να χαλαρώσετε..
Γ. Σημειώνετε τον αριθμό των πινακίδων και τηλεφωνείτε στην τροχαία. Δεν ξέρει με ποιόν τα έχει βάλει !
Δ. Συνεχίζετε να οδηγείτε ανέμελα..
Ε. Ανοίγετε το παράθυρο και του κάνετε το διεθνές σήμα ..απόρριψης

5. Αποφασίζετε να κάνετε εκκαθάριση του γραφείου σας .. Μαζεύετε όλα τα περιττά και ..

Α. Τα πετάτε από το παράθυρο στον κάδο απέναντι. .. Ευκαιρία για
λίγη εξάσκηση..
Β. Διαχωρίζετε τα υλικά σε ανακυκλώσιμα και μη , τα βάζετε σε ειδικές
σακούλες και ξεκινάτε την διανομή στους αντίστοιχους κάδους..
Γ. Δεν ασχολείστε με τέτοιες υποθέσεις… Τι την/τον έχετε τη/τον
γραμματέα?
Δ. Αντιλαμβάνεστε πως όλο και σε κάτι μπορεί να χρειαστούν οπότε τα
ξαναβάζετε στη θέση τους.
Ε. Δεν τακτοποιείτε ποτέ…

6. Εν μέσω παρέας και ενώ τα πίνετε σε ένα ταβερνάκι ανακινείται ένα
θέμα πολιτικοκοινωνικής φύσεως που επισύρει έντονες
αντιπαραθέσεις.. Εσείς…

Α. Δεν αφήνετε κανέναν να μιλήσει.. αφού η άποψή σας είναι η μόνη σωστή ...
Β. Προσπαθείτε να πείτε ήρεμα και καλά την γνώμη σας κατεβάζοντας όλη την πρόσφατη βιβλιογραφία που έχετε πρόχειρη στο μυαλό σας..
Γ. Εκνευρίζεστε αφόρητα με τις παρλαπίπες του τύπου απέναντι και κρατιέστε με το ζόρι μην τον βρίσετε.. .. Άντε γιατί σαν πολύ τον/την ανεχτήκατε
Δ. Δεν ασχολείστε.. Είναι απίστευτα διασκεδαστικό να μαλώνουν οι άλλοι ενώ εσείς απολαμβάνετε το κρασάκι σας..
Ε. Το θέμα της συζήτησης είναι το δυνατό σας σημείο.. Ευκαιρία να σπάσετε τα νεύρα ορισμένων…

7. Μόλις έχετε βγει από το σπίτι σας και είστε έτοιμος να διασχίσετε τον δρόμο. Εκείνη την ώρα περνά από μπροστά σας μια νεκροφόρα σε πομπή..

Α. Αναθεματίζετε για την αναπάντεχη καθυστέρηση
Β. Ματαιότης ματαιοτήτων φίλε μου …
Γ Φτύνετε τον κόρφο σας τρεις φορές
Δ. Τώρα που το θυμηθήκατε , αποφασίζετε πως καλό θα ήταν να
προνοήσετε για την διαθήκη σας..
Ε. Ρωτάτε τον οδηγό αν μπορεί να σας πετάξει ως το κέντρο..

8. Κατόπιν ιατρικών εξετάσεων σας ανακοινώνεται ό,τι πάσχετε από μία ανίατη ασθένεια… τα νέα όμως είναι καθησυχαστικά… ίσως να υπάρχει θεραπεία…

Α. Ετοιμάζετε τα μπαγάζια σας και αναχωρείτε πάραυτα για το
καλύτερο Ιατρικό Κέντρο της Αμερικής/Γενεύης/Λονδίνου/Γερμανίας
κλπ .. οι τύποι εκεί ξέρουν καλύτερα
Β. Κλαίτε και οδύρεστε .. κατά συνέπεια αποχαιρετάτε τον μάταιο
τούτο κόσμο μια ώρα αρχύτερα λόγω βαριάς κατάθλιψης και κάθετης
πτώσης του ανοσοποιητικού που σας κάνει ευάλωτο σε ένα κάρο
άλλες ασθένειες…
Γ. Κοιτάτε στο ημερολόγιο πότε πέφτει 15αύγουστος και αμέσως
κλείνετε θέση και δωμάτιο για Τήνο .. Ευκαιρία για διακοπές ή αλλιώς
το τερπνόν μετά του ωφελίμου…
Δ. Κοιτάτε τα ραντεβού της επομένης και κλείνετε κομμωτήριο .. η
ζωή συνεχίζεται..
Ε. Ξεκινάτε την αυτοβιογραφία σας… έχετε πολλούς να θάψετε

9. Τα χρέη σας έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Καθημερινά σας τηλεφωνούν διάφοροι τύποι που ζητάν τα λεφτά τους.. Τους απαντάτε..

Α. Θα πάρετε τα αρ@@%&α μου..!
Β. Τηλεφωνείτε σε γνωστούς και φίλους και παρακαλάτε για δανεικά ..
Γ. Ανυπομονείτε να ζήσετε την εμπειρία της φυλακής…
Δ. Όταν απαντάτε αλλάζετε τον τόνο της φωνής σας λέγοντας πως
είστε το αλβανό που καταρίζει…
Ε. Εξαφανίζεστε από προσώπου γης… Ας πρόσεχαν..

10. Ο αγαπημένος/η σας κάνει πρόταση γάμου…

Α. Η πρόταση είναι τυπική αφού είστε ο καλύτερος/η… Σιγά μην αρνηθεί..!!
Β. Ψάχνετε για εκκλησία διαθέσιμη και ορίζετε ημερομηνία..
Γ. του/της εξομολογείστε πως είστε ήδη παντρεμένος/η
Δ. Ξαφνικά θυμάστε ένα κατεπείγον ραντεβού και έκτοτε αγνοούνται τα ίχνη σας…
Ε. Του υπενθυμίζετε πως οι γκέι γάμοι δεν έχουν ακόμα νομιμοποιηθεί..

11 . Σας τυχαίνει μια μεγάλη ευκαιρία που θα αλλάξει άρδην τη ζωή σας, ως αποτέλεσμα αντιμετωπίζετε σοβαρό δίλημμα..

Α. Τις ευκαιρίες τις δημιουργείτε Εσείς .. δεν καταδέχεστε κάτι λιγότερο..
Β. Ρίχνετε μια πασιέντζα
Γ. Ευκαιρία ?!.. Ποια ευκαιρία ?
Δ. Ααα.. χμ.. εεε.. !!
Ε. Δίλημμα?! Ποιο δίλημμα ?

12 . Επίκεινται εκλογές και καλείστε να ψηφίσετε..

Α. Ένα είναι το Κόμμα !!
Β. Είστε επίτιμο μέλος κόμματος
Γ. Είστε ..κόμματος
Δ. Θα ρωτήσετε τον/την σύζυγο επί του θέματος..
Ε. Εκλογές!! Πότε !? …

13.. Είστε..

Α. …παραδοσιακός αλλά όχι ηλίθιος…κοινώς από εδώ η σύζυγος από εκεί το αίσθημά μου
Β. Δεν σας αντέχει κανένας και δεν αντέχετε κανέναν…
Γ. Είστε παντρεμένος..χωρισμένος…παντρεμένος..χωρισμένος ..κ.ο.κ.
Δ. Ένα λεπτό να θυμηθείτε…
Ε. Ζείτε σε κοινόβιο..

14. Άλλη μια δύσκολη μέρα σας περιμένει στη δουλειά…

Α. Είστε Η Δυσκολία στη δουλειά..
Β. Δεν κλείσατε μάτι όλη νύχτα από την αγωνία …
Γ. Δηλώνετε ασθένεια και ετοιμάζεστε για καφεδάκι στην παραλιακή..
Δ. Σηκώνεστε κεφάτος/η , αφιερώνετε μία ολόκληρη ώρα στο πρωινό σας ξύπνημα και αναχωρείτε με την ησυχία σας… ( μεταξύ μας … μήπως είστε υπάλληλος του Δημοσίου ?! )
Ε. Δουλειά?. Ποια δουλειά?

15 . Η μεγαλύτερη δυσκολία σ αυτήν τη ζωή είναι ..

Α. Να πάρει το πρωτάθλημα κάποιος άλλος εκτός του Ολυμπιακού
Β. Να βρείτε τα παπούτσια που ονειρεύεστε
Γ. Να βρείτε το ταίρι που ονειρεύεστε
Δ. Να μην ονειρεύεστε
Ε. Να παραμείνετε ξύπνιος

Αποτελέσματα Τεστ

Τύπος Α . Είσαι σίγουρος πως δεν είσαι απόγονος της δυναστείας των Βοργία..? Ψάξ’το – επτά παιδιά γέννησε η Λουκρητία και η Φεράρα δεν πέφτει μακριά…
Να υποθέσω πως ιερή σου Βίβλος είναι ο Ηγεμόνας του Μακιαβέλι αλλά ρίχνεις και μερικές κλεφτές ματιές στον Τίτο Λίβιο… Θα σου πρότεινα ολίγον από Κλαούζεβιτς αν φυσικά δεν τον έχεις ήδη αποστηθίσει.. Αυτά με την καλή σου πλευρά. Τώρα, με την κακή πλευρά του χαρακτήρα σου ..βάλε βρε παιδί μου, λίγο νερό στο κρασί σου και άσε και κανέναν άλλον να μιλήσει…

Τύπος Β. Ζεις την κόλαση των Υπαρξιστών… Ψάχνεις να βρεις την μία ιδέα που αναζητούσε ο Κίρκεγκωρντ αλλά δυστυχώς για σένα εμφανίστηκε ο Σαρτρ που σου ανακοίνωσε πως είσαι ένα μηδέν και σαν μην σου έφτανε αυτό, ήρθε και ο Καμύ και έδεσε το πράμα… Τώρα για να γίνεις «ουσία» πρέπει πρώτα να τα τινάξεις…μα είναι πράγματα αυτά ? Θα ήσουν βαθιά θρησκευόμενος αν δεν ήσουν άθεος… Σύνελθε!!

Τύπος Γ. Αν δεν ακουμπήσεις τα δάχτυλα «επί των τύπων των ήλων» δεν πείθεσαι.. Εμπειριστής μέχρι αηδίας…ό,τι και αν σου λένε .. εσύ εκεί, αγύριστο κεφάλι.. Κλείσαμε δωμάτιο για διακοπές, θέλεις να δεις φωτογραφία…ωραίο σου λένε το φαγητό ..πρέπει να δοκιμάσεις .. ε μα.. πρόσεχε μόνο μην πάθεις ό,τι και ο Χιουμ και καταντήσεις τύπος… (δες παρακάτω)

Τύπος Δ. σκεπτικιστής … αμφιβάλλεις για όλα.. για το αν υπάρχει αυτός κόσμος, αν υπάρχει η γυναίκα σου, ο εραστής σου .... αν υπάρχει η πεθερά σου.. μόνο για ένα είσαι σίγουρος , για τα χρέη σου που συνεχώς αυξάνονται… Αδύνατον να σου πάρει λέξη κάποιος.. τόχεις κλείσει το ρημάδι και δεν λες κουβέντα…Έχει όμως και τα καλά της η περίπτωσή σου … τουλάχιστον γλιτώνουμε την κρεβατομουρμούρα..

Τύπος Ε. Είσαι καλός, είσαι χρυσός αλλά μην σου πατήσουν τον κάλο..τότε γίνεσαι Προυντόν - αν είσαι θεωρητικός - ή Μπακούνιν και σε βλέπω να κυκλοφορείς μεταμφιεσμένος.. Διαφωνείς με τους πάντες και τα πάντα.. ενίοτε και με τον εαυτό σου...Απέρριψες την διαλεκτική του Ενγκελς και άντε τώρα να βρεις άνθρωπο να συνεννοηθείς..

2009-05-09T15:44:00.003+03:00

Συνήθεις καλλιέργειες

«Καλημέρα γειτόνισσα , τι καλό φυτεύεις σήμερα?» ρώτησε το Χιούμορ την Ειρωνεία.

«Τα γνωστά αγαπητέ μου γείτονα, φυτεύω τα σοβαρά που μέσα τους κρύβονται τα αστεία.. Εσύ?»

«Εγώ όπως ξέρεις καλή μου γειτόνισσα, φυτεύω τα αστεία που μέσα τους κρύβονται τα σοβαρά» απάντησε με τη σειρά του το Χιούμορ.

Εκείνη την ώρα πέρασε και η Σάτιρα που είχε το κτηματάκι της εκεί δίπλα..

«Καλή μας Σάτιρα, εσύ με τι θα ασχοληθείς σήμερα ?» ρώτησαν σαν καλοί γείτονες που ήσαν.

«Εγώ, όπως καλά γνωρίζετε , φυτεύω τα αστεία που μέσα τους κρύβονται οι μηνύσεις…»

2009-05-09T15:42:00.001+03:00

Κατά Συνθήκην Αξίωμα

Σε κάποια στιγμή ανάπαυσης ενός χεριού τα πέντε δάχτυλα επιδόθηκαν σε βαθυστόχαστη ανταλλαγή απόψεων καταλήγοντας σε μια άνευ προηγουμένου επιχειρηματολογία, αναφορικά με το ποιο από αυτά επιτελούσε την σημαντικότερη εργασία.

Ο αντίχειρας παινευόταν πως από μόνος του ορίζει την διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο και τα υπόλοιπα θηλαστικά, χωρίς αυτό η χρήση οποιουδήποτε εργαλείου θα είχε καταστεί αδύνατη και ως εκ τούτου κάθε ελπίδα για πρόοδο θα ήταν εκ των προτέρων καταδικασμένη.

Ο μέσος κορδωνόταν περί του ευθυτενούς αναστήματός του, γεγονός που αυτόματα το κατέτασσε σε περίοπτη θέση, συνυπολογιζομένου του γεγονότος πως ήταν το διασημότερο ανάμεσα στα υπόλοιπα αφού πρωταγωνιστούσε σε διεθνώς αναγνωρισμένη χειρονομία όπου τα λόγια περιττεύουν..

Ο παράμεσος και ο μικρός διαμαρτύρονταν έντονα αφού με την διακριτική τους παρουσία υποστήριζαν τα υπόλοιπα ενώ έμπαιναν δυναμικά στο παιχνίδι είτε επρόκειτο για μουσικές βραδιές βαρέων εγχόρδων είτε για γρήγορες δαχτυλογραφήσεις εγγράφων με την ένδειξη του κατεπείγοντος…

Ο δείχτης μειδιώντας δεν έδειχνε να βιάζεται..

«Πτωχοί μου συνάδελφοι» είπε στο τέλος «σε τι βαθιά σκοτάδια κατοικείτε , τέτοια που δυστυχώς με αναγκάζετε να επιχειρηματολογήσω για τα αυτονόητα… Εκτός του ότι επιτελώ το υψίστης σημασίας έργο της δαχτυλοδειξίας - δραστηριότητα που θεωρώ περιττό να αναλύσω -παραγνωρίζετε το γεγονός πως χρησιμεύω ως το τέλειο μέσο κάλυψης έναντι δυσάρεστων καταστάσεων. Δια της ανιδιοτελούς προσφοράς μου σώζονται γόητρα ενώ αποφεύγονται πολυδάπανες αλλαγές που αν γίνονταν θα οδηγούσαν στην πλήρη κατάρρευση προσωπικών, κοινωνικών και ουκ έσται τέλος συστημάτων με ανυπολόγιστες φυσικά συνέπειες…»

Τα υπόλοιπα δάχτυλα αποδεχόμενα την μέγιστη προσφορά του εν λόγω δαχτύλου στη διαιώνιση της ανθρώπινης υπεκφυγής και αναγνωρίζοντας το ως το πλέον αναντικατάστατο, σε ένδειξη σεβασμού … σώπασαν…

2009-05-09T15:39:00.001+03:00

Προ…Θέσεις

Μια Καλή Πρόθεση που ήθελε ν' ανήκει, έδωσε βιαστικούς όρκους αιώνιας πίστης σε μια περαστική Βάσιμη Υποψία.

Η Βάσιμη Υποψία ατάραχη, ανασήκωσε το ένα της φρύδι και κοιτάζοντας το ρολόι του Χρόνου, νοερά σημάδεψε την ώρα…

2009-05-03T16:23:00.003+03:00

(Δημόσιες) Σχέσεις

Το Λενάκι ήταν η ψυχή της πολυκατοικίας.. ποιας πολυκατοικίας.. της γειτονιάς ολάκερης.. Δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην τον ήξερε όχι απλά με το μικρό του όνομα, αλλά συνάμα και όλα τα οικογενειακά του έως γενιές δεκατέσσερις..

Πήγαινες να πληρώσεις τα κοινόχρηστα ?! .. Αν ήσουν νεοφερμένος θα σου προσφερόταν αναπαυτική θέση στο σαλόνι μέχρι το Λενιώ να βρει τα απαραίτητα ρέστα μαζί με τα αποδεικτικά της πληρωμής. Θα σε ρωτούσε αν ήθελες καφέ και εσύ ξαφνιασμένος γι αυτήν την πρωτοφανή φιλοξενία θα αρνιόσουν δειλά και θα υποσχόσουν πως μια άλλη φορά που θα είχες περισσότερο χρόνο , τότε ναι, ευχαρίστως θα τον έπινες..

Αν δεν ήσουν αλλά είχες ενσωματωθεί στον σκληρό πυρήνα της γυναικοπαρέας τότε κάθε πρωί είχες μια θέση ρεζερβέ στην πρωινή καφεποσία έτσι για να ξεκινήσει όμορφα η μέρα…

Ήταν νοικοκυρά το Λενιώ …το σπίτι της άστραφτε από την πάστρα, το μπάνιο μύριζε χλωρίνη και τα καλοσιδερωμένα πετσετάκια και σεμέν στόλιζαν τα τραπεζάκια και το σκρίνιο με την διακόσμηση να αλλάζει κάθε σεζόν μαζί με τα απαραίτητα μπιμπελό..

Ο άντρας ήταν ο στύλος του σπιτιού και πάντα επί ποδός για να τον εξυπηρετήσει.. ελάχιστος φόρος τιμής στον κουβαλητή του σπιτιού .. άλλωστε ποιος ήταν ο ρόλος της?! Κυρά κι αφέντρα του σπιτιού της , χαλί να την πατήσουν οι καλεσμένοι της.

Αλλά δεν ήταν μόνο νοικοκυρά ήταν και ηθική. Κάθε καλοκαίρι έβγαζε το απαραίτητο τραπεζάκι με τις ξύλινες καρεκλίτσες και με το άγρυπνο μάτι της παρακολουθούσε την κίνηση…ούτε πουλί πετούμενο δεν της ξέφευγε… και να οι καφέδες .. και να τα παγωμένα αναψυκτικά … γιατί θεατής σκέτος χωρίς τους απαραίτητους ακροατές των αποτελεσμάτων της καθημερινής πεζοδρομοθέασης δεν λέει.. αν για κάθε καφέ που πρόσφερε πληρωνόταν, εκατομμυριούχα θα ήταν τώρα το Λενιώ.. αλλά είναι μεγάλη καρδιά και το σπίτι της πάντα ανοιχτό και δοτική έως εκεί που δεν παίρνει .. Αμέσως να τρέξει να σε εξυπηρετήσει, να καθίσει υπομονετικά και να ακούσει τον πόνο σου και τον καημό σου .. τς τς τς …Τι τραβάει ο άνθρωπος.. Ποια κακιά συμφορά έπεσε στο κεφάλι του και μετά, στην επόμενη μάζωξη να μεταφέρει αναστενάζοντας τις συμφορές του κόσμου και τι μπορεί να πάθεις από την μια στιγμή στην άλλη..

Αναστέναζε σύσσωμος ο σκληρός πυρήνας αλλά μέσα του έφτυνε τον κόρφο του μην και πάθει τα ίδια και τότε θα γινόταν σούμπιτο το επόμενο θέμα συζήτησης στο στοματάκι της Λενιώς..

Οι χωρισμοί και οι απιστίες ήταν το αγαπημένο της θέμα.. Ποια τα έχει με ποιόν, και με δυο παιδιά παράτησε τον δύστυχο τον άντρα της που τι έφταιγε ο άμοιρος? Mήπως της έλειπε και τίποτα? Αμ η άλλη, από τόσους άντρες με τον παντρεμένο πήγε και μπλέχτηκε?!…ή η χήρα που ακόμα δεν στέγνωσε το χώμα στον τάφο του άντρα της και τρέχει στα γραφεία συνοικεσίων και έχει και κόρη της παντρειάς …Mα είναι πράγματα τώρα αυτά? αναρωτιόταν κοιτάζοντας με το άγρυπνο μάτι ένα γύρω τα πρόσωπα των ακροατριών για την απαραίτητη των λόγων της δικαίωση..

Αλλά το Λενιώ ποτέ δεν λέει μεγάλα λόγια γιατί κόρες έχει – Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου - και δεν ξέρεις ποτέ τι σου ξημερώνει και έτσι τα μπουρδούκλωνε…

Όλες την ήξεραν και έτρεμαν το στοματάκι της, αλλά ο καφές ..καφές.. κρύβε λόγια και η καλή γειτονία θέλει θυσίες…

2009-04-30T15:01:00.004+03:00

ΜΑΡΚ-eting

Ο Μάρκος βασικά ήταν τεμπέλης, αλλά αρνιόταν να το παραδεχτεί αφού αυτό θα αποτελούσε ισχυρό ρήγμα στην καλοδουλεμένη ψευδεπίγραφη ακεραιότητά του.
Ήταν όμως αναγκασμένος εκ των πραγμάτων να δουλέψει ή τουλάχιστον να προσποιηθεί πως το κάνει, αφού η Μοίρα δεν τον είχε ευνοήσει με μηνιαία εισοδήματα. Πίστευε πως αν δεν μπορείς να αποφύγεις κάτι εντελώς, τουλάχιστον προσπάθησε να το προσπεράσεις ξώφαλτσα.. Αυτό και έκανε.

Η εικόνα του ήταν ό,τι πολυτιμότερο είχε, για αυτό και έπρεπε να την προσέχει, να την συντηρεί, να την καλλωπίζει, να την ανανεώνει που και που και κυρίως, να την διαπραγματεύεται.. Η εικόνα πουλάει.. και αυτός ήταν αποφασισμένος να την πουλήσει πολύ ακριβά .. δεν ήταν δα και κανένας ηλίθιος .
Στις σχολές Οικονομικών ξοδεύεις του κόσμου το χρήμα για να διδαχθείς ένα σωρό περιττά πράγματα, την στιγμή που η ίδια η ζωή σου τα προσφέρει αφιλοκερδώς .

Ο Μάρκος ήταν αποφασισμένος να ζήσει με τους όρους της ελεύθερης οικονομίας τροποποιημένους στα μέτρα του - laissez-moi faire, laissez-moi passer - να διαφημίσει τόσο επιδέξια το προϊόν που εμπορευόταν όσο άχρηστο και αν ήταν, και να περιμένει τους επενδυτές να ακουμπήσουν πάνω του την πολύτιμη εμπιστοσύνη τους .. στην κατάλληλη στιγμή θα ρευστοποιούσε αποκομίζοντας τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη μεταφρασμένα σε παχυλούς μηνιαίους μισθούς και κοινωνικώς αποδεκτά αξιώματα..

Ο πρώτος σημαντικός κανόνας είναι η πίστη του κατασκευαστή στο προϊόν που παράγει , ο αμέσως επόμενος είναι η αναγκαιότητα του προϊόντος..
Κανείς δεν αγοράζει κάτι αν πιστεύει πως δεν το χρειάζεται..

Έτσι πήρε την πρώτη του προαγωγή μαζί με όλες τις αυξήσεις και τα απαραίτητα bonus … με τα λόγια και την σωστή χρήση εργατικών, φιλότιμων και κυρίως σιωπηλών υπαλληλίσκων. Είναι πολύ πιο απλό και ξεκούραστο να θέτεις στόχους στους άλλους από το να τους πραγματοποιείς ο ίδιος..

Σήμερα όμως βαρέθηκε να είναι το εμπόρευμα.. αυτό που πραγματικά θέλει είναι να γίνει ο αγοραστής .. Αύριο παντρεύεται την κόρη του υπερήλικα αφεντικού και ένας θαυμαστός καινούργιος κόσμος απλώνεται μπροστά του, έτοιμος να κατακτηθεί από την επιδέξια φλυαρία του και την θερμή του χειραψία μέσα από τα μεγαλεπήβολα σχέδια ομοειδών ευνοούμενων συμβούλων..

Ο κόσμος είναι γεμάτος από μικρούς Μάρκους που θα καταφέρουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να φτιάξουν την μικρή ή μεγάλη τους αυτοκρατορία… το θέμα είναι αυτός ο κόσμος να παραμείνει γόνιμος έτσι που να εκτρέφει τους κάθε λογής Μάρκους που σταθερά θα πατάνε πάνω σε - καλά ρυθμισμένους - εργατικούς, φιλότιμους , και κυρίως, σιωπηλούς υπαλληλίσκους…

2009-04-08T22:39:00.003+03:00

Σε απευθείας μετάδοση…

Σήμερα είναι η τυχερή σου μέρα..!! Σήμερα το σύμπαν επέλεξε – εν αγνοία σου και άνευ προσωπικής συγκατάθεσης – να ασχοληθεί με την πάρτη σου..

Σήμερα λοιπόν, βρέθηκες καταπλακωμένος με 2.5 μέτρα μπάζα να σου βαραίνουν το σώμα την στιγμή ακριβώς που κοιμόσουν ήρεμα στο κρεβάτι σου και ονειρευόσουν το πρωινό σου ξύπνημα με όλες του τις υποχρεώσεις…

Αύριο κανένας εργολάβος δεν θα τιμωρηθεί και ο μηχανικός θα αναζητείται σε άγνωστη διεύθυνση… Η πολεοδομία θα συνεχίσει να δίνει άδειες σε κλουβιά-φέρετρα, μετονομασμένα κομψά σε πολυτελή διαμερίσματα

Σήμερα βρέθηκες όλως παραδόξως, δεμένη πισθάγκωνα χωρίς πνοή σε διαδικασία μεταγωγής ρουτίνας γιατί πολύ κόντρα πηγαίνεις στο φτωχό πλην τίμιο εκδικητικό μας σύστημα που δια της παρουσίας του και μόνο σωφρονίζει και τους πλέον άφρονες.

Αύριο κανένας μεγαλέμπορας δεν θα διωχθεί και κανένας φύλακας της έννομης τάξης δεν θα κληθεί για μια εξήγηση .. Είναι τίμιος οικογενειάρχης
και ευνομούμενο μέλος της κοινωνίας και κανένας δικαστής δεν θα εγερθεί ενάντια στη στραβομάρα της δικαιοσύνης της οποίας τελεί πιστός υπηρέτης ..

Σήμερα σου έριξαν βιτριόλι κατακαίγοντας σε με σκοπό να μην έχεις μούτρα να βγεις στην κοινωνία και να διαμαρτύρεσαι με τα συνωμοτικά σενάρια της ανυπέρβλητης φαντασίας σου..

Αύριο όλοι θα κριθούν υπεράνω υποψίας καθότι έντιμοι επιχειρηματίες και εσύ θα διασυρθείς δημόσια με όλες τις λεπτομέρειες περί της προσωπικής σου ζωής..

Σήμερα συνελήφθης γιατί το κείμενό σου ήταν αρκετά ακραίο και προέτρεπε σε επαναστατικές ανατροπές λαϊκά εκλεγμένων αντιπροσώπων. Θα αρκεστείς σε κατ οίκον περιορισμό και ίσως κάποτε η Διεθνής κοινότητα σου απονέμει το Βραβείο θράσους.. Μην ανησυχείς, κάποτε θα δικαιωθείς…

Αύριο θα ξεκινήσουν αλυσιδωτά ηλεκτρονικά μηνύματα συμπαράστασης για την υπόθεσή σου και όλοι θα αισθανθούμε ανακούφιση που συντρέχουμε τον κάθε δυστυχή φλύαρο ενώ οι φασιστικές τακτικές σιωπηρά αποδεκτών ηγετών θα συνεχίσουν ακάθεκτα το δημοκρατικό τους έργο έχοντας την αρωγή διαπλεκόμενων συμφερόντων διεθνής εμβέλειας και εγχώριας καταναλωτικής ευμάρειας

Σήμερα παρασύρθηκες από τροχοφόρο που σου έκοψε τα πόδια.. Στήθηκε αερογέφυρα άμεσης μεταφοράς για να επιβεβαιωθεί το γεγονός και να σωθεί ό,τι απέμεινε από το κορμί και την ψυχή σου…
Αν δεν τα καταφέρεις θα τεμαχιστείς με ακρίβεια και θα σκορπίσεις ως ευεργέτης δότης σε αναμένοντες παραλήπτες..

Αν τα καταφέρεις.. Αύριο θα ξεχαστείς στις ουρές του ταμείου σου για την πενιχρή αποζημίωση και η μοιραία διασταύρωση δεν θα θυμίζει σε τίποτα το τραγικό συμβάν.. Τα φανάρια θα εξακολουθούν να υπολειτουργούν και οι ριψομνήμονες οδηγοί θα αυξήσουν ταχύτητα καθυβρίζοντας τους επιπόλαιους περιπατητές …

Σήμερα έκανες την 20η άχρηστη εγχείρηση για να δικαιολογήσουν κάποιοι το παχυλό εισόδημά τους και να τσεπώσουν τους καρπούς της μακρόχρονης εκπαιδευτικής τους παραμόρφωσης..

Αύριο ταλαιπωρημένη θα αφήσεις τον μάταιο τούτο κόσμο αλλά κανένας λαμπρός επιστήμονας δεν θα ξαπλώσει άβολα στο κρεβάτι του … θα συνταγογραφούνται αφειδώς άσκοπες εγχειρήσεις βασισμένες σε πλημμελή πορίσματα..

Σήμερα πέρασες πρώτος στη Σχολή της επιλογής σου και ένα λαμπρό απώτερο μέλλον ανοίγεται στο βάθος .... Πες μας πως νιώθεις και πως τα κατάφερες…?

Αύριο θα χαθείς στη μάζα των σε τρίτο βαθμό επιτυχόντων και μεθαύριο θα χτυπάς πόρτες στην περίπτωση που δεν διαθέτεις τις σωτήριες άκρες..

Σήμερα τα παιδιά σου κατακρεουργήθηκαν από έξυπνες βόμβες με υψηλό I.Q. ενώ η κάμερα κάνει zoom στην οδύνη σου .. Δώσε μας ένα κοντινό…

Αύριο θα περιφέρεσαι σε καταυλισμούς αστέγων και πολιτικά εκτοπισμένων έως ότου επιτευχθεί η πολυπόθητη εκεχειρία προσπαθώντας να ανασυνθέσεις τη ζωή σου μέσα από τα ερείπια της θλιβερά επαναλαμβανόμενης Ιστορίας.

Σήμερα βιάστηκες, ξεφτιλίστηκες και διαπομπεύτηκες από όλη την κοινωνία – γνωστούς και άγνωστους - και υποχρεώθηκες σε απεχθείς επαναλήψεις ώστε να επιβεβαιωθεί το αληθές της φριχτής μαρτυρίας σου ..

Αύριο όλοι θα λένε πως τα θελες και θα αλλάζουν βιαστικά πεζοδρόμιο αποφεύγοντας ακόμα και την Καλημέρα..

Σήμερα κάθεσαι στ’ αποκαΐδια του σπιτιού σου για να περάσει φαρδιά πλατιά ο αυτοκινητόδρομος της εξέλιξης και του πολιτισμού στο τουριστικό θέρετρο ευκατάστατων κουρασμένων που αναζητούν στιγμές χαλάρωσης στην παρακάτω μέχρι πρότινος κοινόχρηστη παραλία.. … Το ευλογημένο τους συνάλλαγμα θα τονώσει τους εθνικούς μας ευεργέτες . ..

Αύριο σύσσωμος ο κρατικός μηχανισμός θα σου γυρίσει την πλάτη και κανείς δεν θα αναλάβει την ευθύνη του ολοκαυτώματος.. Εμπειρογνώμονες θα εξετάσουν την κατάσταση και οι αναφορές τους θα ξεχαστούν σε κλειδωμένα συρτάρια…

Αύριο δεν θα είσαι πρωτοσέλιδο… Αρκετά ασχοληθήκαμε με την πάρτη σου..

Αύριο πορέψου μόνος, με όσες δυνάμεις σου απέμειναν …
Σ’ ευχαριστούμε ωστόσο που κράτησες το ενδιαφέρον μας για σήμερα και νιώσαμε για μια ακόμα φορά μέλη της θαυμαστής συλλογικής παρέμβασης των τριών ημερών .... Το βράδυ πριν κοιμηθούμε θα προσευχηθούμε ευχαριστώντας τον Ύψιστο και στην συνέχεια θα παρακαλέσουμε βουβά το Σύμπαν να μας ξεχάσει ….

2009-04-01T13:16:00.002+03:00

Πες και εσύ ένα ψέμα .. Μπορείς !

Σήμερα θα πρέπει να εφεύρεις ένα ψέμα.. ένα ψέμα πειστικό. Πόσο δύσκολη φαντάζει αυτή η εφεύρεση σε αντίθεση με τις υπόλοιπες μέρες που αυτό βγαίνει αυθόρμητα και «ειλικρινά». Πόσο δένει με τον πραγματικό σου εαυτό ενώ σήμερα που θέλεις τόσο πολύ να επινοήσεις ένα, πραγματικά δυσκολεύεσαι ..

Έλα να σε βοηθήσω λίγο… σήμερα αντί για ψέμα πες μια αλήθεια .. που έτσι κι αλλιώς ψέμα θα είναι αφού δεν πρόκειται να την τηρήσεις..

Χαμογέλασε λοιπόν, στον συνεπιβάτη σου εκεί στην στριμωγμένη γωνία του λεωφορείου που υπό κανονικές συνθήκες πολύ θα ήθελες φραστικά να στολίσεις αφού τόση ώρα αδιάντροπα σε πιέζει υπό την πίεση των υπολοίπων στριμωγμένων..

Ευχαρίστησε τον συνάδελφό που αφιέρωσε χρόνο από την δουλειά του να σε βοηθήσει ώστε να λύσεις το πρόβλημα .. Τον υπονομεύεις την επομένη που θα επανέλθει η συνηθισμένη ροή της γνωστής ρουτίνας …Αύριο, μπορείς άνετα να του φορτώσεις όλα τα λάθη της δικής σου απροσεξίας.

Παραχώρησε την σειρά σου στον κύριο που βιάζεται – κι ας λες πως υποκρίνεται – χωρίς να του σέρνεις τα εξ αμάξης γιατί πολύ έξυπνος το παίζει και εσύ δεν είσαι κανένας ηλίθιος που περιμένεις υπομονετικά τόση ώρα..

Καταδέξου την «αγράμματη» κυρία με το ντεμοντέ συνολάκι που δειλά σε ρωτά για μια πληροφορία και πως θα συμπληρώσει το έντυπο. Αύριο πάλι, μπορείς άνετα να κατεβάσεις τα μούτρα σου και επιτιμητικά να απευθυνθείς στον κάθε «καημένο» που σε απασχολεί εν ώρα ..εργασίας στο κάθε λογής γκισέ εξυπηρέτησης όπου και εργάζεσαι..

Πρόσφερε ένα τσιγάρο στον συλληφθέντα αλλοδαπό παρία που η μοίρα τον έφερε να πουλά ιμιτασιόν αξεσουάρ πολυτελείας εκεί στην γωνία του δρόμου .. αύριο μπορείς άνετα να τον πλακώσεις στις φάπες …

Κάνε ένα διάλειμμα από τον φόρτο εργασίας μπροστά στην πλάσμα συσκευή σου και πήγαινε με το παιδί σου στο πάρκο να παίξεις, να γελάσεις, να παρατηρήσεις και μην ανησυχείς για τα κάθε λογής χαμένα επεισόδια της σαπουνόπερας… άλλαξε κανάλι και δες μια μέρα ένα επεισόδιο από τη «Ζωή με το παιδί σου» ..

Συναισθάνσου τον σύντροφό και άσε τα πιάτα άπλυτα και μην σκοτώνεις υστερικά τις κατσαρίδες.. γίνε η βρωμιάρα της μιας μέρας.. αύριο πάλι, πέφτεις με τα μούτρα στην λάτρα και γίνεσαι η καλή νοικοκυρά , η δούλα και η κυρά…

Αφιέρωσε λίγο χρόνο ν’ ακούσεις πραγματικά τον φίλο που σου μιλά για το πρόβλημά που τον ταλαιπωρεί και μην βρίσκεις αστείες δικαιολογίες για πνιγμένο πρόγραμμα και βιαστικά ραντεβού μονοπωλώντας και πάλι την λίγη διαθέσιμη ώρα ώστε να του κλείσεις στη συνέχεια το τηλέφωνο αφήνοντάς τον κυριολεκτικά άφωνο …

Χάιδεψε τον αδέσποτο μπάσταρδο σκύλο της γειτονιάς σου που φανερά σιχαίνεσαι ενώ στο βάθος της αόρατης ψυχής σου μισείς για την ελευθερία που εσύ δεν έχεις και δώσε του λίγα από τα αποφάγια που βουβά σου ζητιανεύει .. αύριο μπορείς να το κλωτσήσεις και δικαιολογημένα να του ρίξεις τη ωραία του φόλα …

Μην κορνάρεις θυμωμένα στον δυστυχή οδηγό που προηγείται επειδή καθυστέρησε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου να ξεκινήσει ώστε να μην αργήσεις στο βαρυσήμαντο ραντεβού σου στο κομμωτήριο.. ναι, γνωρίζω πως η μιζανπλί είναι χρονοβόρα υπόθεση αλλά δώσε έστω για μια φορά προτεραιότητα στον πεζό που επιπόλαια διασχίζει φορτωμένος το δρόμο ..

Ελευθέρωσε το θύμα του φόβου και της συναισθηματικής σου ανεπάρκειας που κρατάς έγκλειστο μέσα σου και μίλα ανερυθρίαστα για όλα αυτά που νιώθεις…αύριο πάλι, το στέλνεις στην ισόβια σκοτεινή σου απομόνωση..

Γίνε για μια μέρα το ψέμα που θα ήθελες να είσαι αλλά δεν βρίσκεις το χρόνο .. Αύριο πάλι, γίνεσαι η αλήθεια της μιζέριας σου…
Προσπάθησε αυτή τη μόνη μέρα να μπεις στο φανταστικό σενάριο μιάς ουτοπικής κοινωνίας … ίσως και να τα καταφέρεις..!

2009-03-28T11:05:00.001+02:00

Αναστροφή δι’ ανοιχτής παλάμης

Ένας διακεκριμένος ψυχαναλυτής μπουχτισμένος από τους ψυχωτικούς ασθενείς του και τις αρρωστημένες φαντασιώσεις τους, έκλεισε το ιατρείο του και παραιτήθηκε δια παντός των ερευνών του σε ό,τι αφορούσε το ανθρώπινο κτήνος.

Έκτοτε, αποτραβηγμένος στην ησυχία της φύσης, ασχολείται με το καθημερινό πρακτικό πρόβλημα των άγριων σαλιγκαριών που έχοντας κατανοήσει την φυσική και ατελεύτητη ροή των πραγμάτων , το μόνο που τα απασχολεί είναι οι μεταβολές του καιρού....

2009-03-28T11:04:00.000+02:00

Επί πιστώσει

Ένας ελαφρόμυαλος επιπόλαιος αφού ανάλωσε την ζωή του σε απερίσκεπτες σπατάλες, ματαίως τώρα αναζητά τους λόγους της νεανικής του αυτής απερισκεψίας.

«Αν επρόκειτο» σκεφτόταν «για κάτι που πουλιόταν σε περίτεχνα διακοσμημένες βιτρίνες, αν ήμουν έστω υποχρεωμένος να πληρώσω για να το αποκτήσω ίσως τότε το εκτιμούσα περισσότερο»

Οικτρά μετανοιωμένος περιδιαβαίνει τα σοκάκια της πόλης του ζητιανεύοντας λίγο από τον αδικοχαμένο του χρόνο, αλλά οι παρομοίως αδαείς περαστικοί μην αναγνωρίζοντας τι τους ζητά, αδιάφορα τον προσπερνούν αφήνοντας μερικά άχρηστα νομίσματα στην ανοιχτή του παλάμη…

2009-03-28T10:59:00.003+02:00

Στίγματα

Πέντε σημεία στίξης εγκαταλείποντας για λίγο τη θέση τους σε μια βαρυσήμαντη πρόταση συναντήθηκαν για να θυμηθούν παλιές αγαπημένες περισπωμένες.

Η πρόταση απογοητευμένη που έχασε το νόημά της έπεσε σε βαθύ συλλογισμό διερωτώμενη πόσο ανεξάρτητη θα ήταν αν ο κάθε αναγνώστης την διάβαζε κατά το δοκούν βάζοντας τα δικά του σημεία στίξης..

Ελαφρωμένη από το βάρος του νοήματός της, όταν τα πέντε σημεία επέστρεψαν από το μικρό τους διάλειμμα , ως άλλος ελεύθερος σκοπευτής τα πυροβόλησε με μια καραμπίνα .

Ακόμα και η ελάχιστη μορφή ελευθερίας απαιτεί κάποιες αλλαγές στα σημεία…

Άστικτη τώρα αναζητεί ελεύθερους αναγνώστες..

To Νόημα της Ημέρας

2009-03-28T10:58:00.000+02:00

Ανία

Tο Υπέρτατο Ον ξάπλωσε στον αναπαυτικό του καναπέ και πάτησε το κουμπί της hi tech lux plasma συσκευής του. Πήρε αγκαλιά την τεράστια γαβάθα με τα κυματιστά πατατάκια και ξεκίνησε να δει τα Νέα της ημέρας…

«Ανούσιες επαναλήψεις» σκέφτηκε ξεφυσώντας «εκατομμύρια χρόνια τώρα όλο τα ίδια και τα ίδια…»

2009-03-28T10:54:00.001+02:00

Άληστος Μνήμη

Ένας κυνηγημένος φιλόσοφος χαρακτηρισμένος ως αιρετικός από την κραταιά κυρίαρχη Τάξη , αφού με τις ιδέες του ουσιαστικά την ανέτρεπε, κατάφερε μετά κόπων να διαφύγει των διωκτών του και εν συνεχεία περιπλανώμενος να συνεχίσει απρόσκοπτα την διάδοση των «ανατρεπτικών» του απόψεων.

Όταν έπειτα από χρόνια επέστρεψε, προκειμένου να διδάξει «την τέχνη της μνήμης» φιλοξενούμενος στην αυλή Ευγενούς νέου, αδίστακτα καταδόθηκε στις Αρχές .

Ο κυνηγημένος αιρετικός εξακολούθησε πεισματικά - παρ όλες τις ταπεινώσεις και τα απίστευτα βασανιστήρια που υπέστη - να εμμένει στις απόψεις του όταν τελικά αποφασίστηκε να πεθάνει «με τον πλέον επιεική τρόπο, χωρίς να χυθεί αίμα» ήτοι να καεί για εξαγνισμό στην πυρά.

Η ελεφάντινη μνήμη της Εξουσίας αποδείχτηκε ισχυρότερη από «την τέχνη της μνήμης» του αιρετικού εισηγητή της.

(αφιερωμένο στον Τ. Μπρούνο )

2009-03-15T10:45:00.002+02:00

Θεμέλιος Λίθος

Ένας Αμετανόητος Δολοφόνος έπειτα από τρελή καταδίωξη συνελήφθη χωρίς περαιτέρω αντιστάσεις από τα όργανα της ηθικής τάξης .

Στην σύντομη ανάκριση που επακολούθησε ομολόγησε χαμογελαστά το έγκλημά του παραδεχόμενος πως έπειτα από συνοπτικές διαδικασίες σκέψης , αποφάσισε πως έπρεπε να σκοτώσει αυτό που περισσότερο τον κατέτρεχε ..την μικροαστική του ηθική …και σαν να μην έφτανε αυτό προέβη στον χυδαίο τεμαχισμό της, κομμάτια της οποίας διένειμε σε εορταστική συσκευασία μέσω ταχυδρομείου στους πλέον μισητούς του γείτονες και λοιπούς συγγενείς …

Το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα εκλήφθηκε ως μέγιστο δείγμα παραφροσύνης και οι θεράποντες ιατροί κατόπιν επιστημονικού συμβουλίου και εν μέσω γενικής ωμοφωνίας πρότειναν τον επ’ αόριστο εγκλεισμό του ασθενούς ως ιδιαιτέρως επικίνδυνο για την πνευματική ακεραιότητα των ευυπόληπτων ηθικολόγων..

2009-03-15T10:43:00.001+02:00

Αφοσίωση

Ένας πτωχός ποιητής που στην περίοδο της μεγαλύτερης φτώχειας του έγραψε τα ωραιότερα - κατά την άποψή του – ποιήματα, τα οποία παρεμπιπτόντως ουδείς θέλησε να εκδώσει, ένιωσε απίστευτη κατήφεια όταν αφού έτυχε το πρώτο λαχνό του τζόκερ στέρεψε από πλευράς εμπνεύσεων.

Απαρηγόρητος από το απίστευτο αυτό γύρισμα της τύχης και αναλογιζόμενος τι είδους παιχνίδι μπορεί να του έπαιζε αυτή τη φορά η μοίρα, αποφάσισε να φάει όλα του τα χρήματα επιδιδόμενος σε κάθε είδους απερίγραπτη ακολασία.

Αφού λοιπόν ξόδεψε και την τελευταία του δεκάρα σε κάθε λογής κραιπάλες και ασυδοσίες, συνέχισε περιχαρής πλέον την συγγραφή των ποιημάτων του έχοντας την απόλυτη βεβαιότητα πως τα χρήματα δεν ήταν παρά μια θεόσταλτη πηγή νέων εμπειριών για την συνέχιση αυτού που ο ίδιος αποκαλούσε «έργο ζωής»….

2009-03-15T10:41:00.004+02:00

Ψιλά Γράμματα

Χθες βράδυ, αργά, με εσυνέλαβαν
Μου χτύπησαν την πόρτα, την ώρα που συνέγραφα κάτι εξωραϊσμένα
- δικά μου - Απομνημονεύματα,
Με κατηγόρησαν πως εχρωστούσα - λέει- κάτι επιταγές χωρίς αντίκρισμα
καθώς και ένα έμβασμα αμφίβολων προθέσεων.

Μα δεν θυμούμαι να ’βαλα υπογραφή καμία,
Μόνο κάτι αόριστες, άγναφες υποσχέσεις έδωσα
σε χρόνο παρελθόντα ανύποπτο
Μα δε λογάριασα ο αφελής
πως και ο Λόγος κάποτε περνάει για Συμβόλαιο…

2009-03-12T09:51:00.002+02:00

Αβρόχοις Ποσί

Ένα Λιποβαρές Aίσθημα που έπασχε από anorexia nervosa αισθάνθηκε ξαφνικά μια ακατανίκητη επιθυμία να μασουλήσει κάτι.

Καθότι από τύχη βρισκόταν σε πολύ trendy συνοικία μπήκε στο πρώτο gourmé εστιατόριο που συνάντησε και στρογγυλοκάθισε σε τραπέζι πλησίον παραθύρου με θέα.

Ο Maître d'hôtel παρόλες τις αντιφατικές εντυπώσεις που του δημιουργήθηκαν τσακίστηκε – ως είθισται – να εξυπηρετήσει το υποψήφιο πελάτειον δίνοντας αναλυτικές περιγραφές του προσεγμένου menu από ικανότατο chef εκπαιδευμένου στις καλύτερες σχολές της Γενεύης και του κάτω Κολωνακίου ..

Ενθουσιασμένο το Λιποβαρές Αίσθημα από την ποικιλία του απαγγελθέντος καταλόγου παρήγγειλε εντράδες με φλερτ sentimental , κύρια πιάτα παραγεμισμένων vol-au-vent αισθημάτων και mousse επιδόρπια γλυκών περιπτύξεων περιχυμένα με καυτά σορόπια τα οποία καθώς είχε καιρό να γευθεί καταβρόχθισε με περισσή βουλιμία.

Ένας σερβιτόρος περνώντας άφησε με ευγενικό χαμόγελο το πιατάκι με το λογαριασμό διακριτικά διπλωμένο αποσπώντας για λίγο την προσοχή του Λιποβαρούς Αισθήματος το οποίο στην θέα της λυπητερής ένιωσε ένα μπούκωμα και μια αιφνίδια δυσάρεστη τάση από αυτές που σε κάνουν να τρέχεις βιαστικά στα «ιδιαίτερα» όπου και ξέρασε σε βαθμό ανακούφισης όλα τα καλομαγειρεμένα πιάτα.

Η διεύθυνση φανερά προσβεβλημένη και βαθύτατα ντροπιασμένη με την αντίδραση του πελατείου του στα πολυπαινεμένα του εδέσματα αρνήθηκε αυτοβούλως την πληρωμή χρεώνοντας νοερά το ποσό στην λίστα των διαφυγόντων κερδών εγκαταλείποντας το Λιποβαρές Αίσθημα στην ασαφή του αμηχανία ….

2009-03-12T09:37:00.003+02:00

Ο παθών, μαθών

Σε μια ξαφνική επαφή του με την σκληρή πραγματικότητα και όντας εντελώς απροετοίμαστος για μία τέτοια εμπειρία κατέληξε με ένα ξυράφι να κόβει τις φλέβες του.

Στην θέα όμως του κόκκινου υγρού ένιωσε μια ζαλάδα και αμέσως λιποθύμησε.

Όταν συνήλθε αποφάσισε –κατόπιν ωρίμου σκέψεως- πως την επόμενη φορά θα λάμβανε όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας…θα κρατούσε τα μάτια του κλειστά …

2009-03-12T09:35:00.001+02:00

Beaute

Ένα Ακαλλιέργητο Ένστικτο κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και αφού τρόμαξε και το ίδιο με το πόσο αποκρουστικό έδειχνε αποφάσισε να επισκεφτεί επειγόντως ένα Ινστιτούτο Επιτηδευμένης Καλαισθησίας μήπως και συμμαζευτεί εμφανισιακά.

Μπαίνοντας σε κάποιο πολυδιαφημισμένο Ι.Ε.Κ. συνάντησε μερικά διάσημα Κοσμητικά Επίθετα τυλιγμένα σε αφράτα μπουρνούζια και φέτες αγγουράκια στα μάτια προς μείωση δυσάρεστων εκφραστικών ρυτίδων.

«Θέλω να κάνω και εγώ την ίδια θεραπεία» είπε και ζήτησε μπουρνούζι να τυλιχτεί καθώς και μερικές φέτες αγγούρια παρόμοιας ποικιλίας.

Πληροφορήθηκε όμως - με κάποια ομολογουμένως δυσαρέσκεια - πως το τελευταίο αγγουράκι είχε κοπεί και τοποθετηθεί σε μια Βιαστική Δικαιολογία που είχε ένα κατεπείγον ραντεβού με μια Τεράστια Παρεξήγηση.

Για να μην πάει ωστόσο τσάμπα η επίσκεψη αρκέστηκε σε μια περιποίηση άνω και κάτω άκρων προς αποφυγήν τουλάχιστον βαθέων εκδορών και λοιπών αντιαισθητικών τραυμάτων.

2009-02-13T23:34:00.002+02:00

…Ούτε ζημιά….

Δεν πειράζει.
Την άλλη φορά θα είμαστε πιο Τυχεροί
Θα βρούμε Ανθρώπους να μας αγαπήσουν
Ακριβώς έτσι Όπως Εμείς τους θέλουμε
όπως Εμείς αντιλαμβανόμαστε την Αγάπη
που θα επιζητούν την Αποστροφή
και τις Ιδιοτροπίες μας
Υπομονετικά θα καρτερούν
το Άδειο μας βλέμμα
θα Ζητιανεύουν Μια Λέξη μας
και Εμείς Αγέρωχοι
Εκεί
Σταθερά κι Αμετανόητα
θα Επαναλαμβάνουμε
Ξανά και Ξανά
πως Έτσι είναι Η Αγάπη
κι ας Μην ξέρουμε ούτε πως γράφεται
ούτε πως προφέρεται
Ξέρουμε όμως να την Αναγνωρίζουμε
στις Νεκρές Ώρες του 'Άλλου,
στα Χαμηλωμένα Μάτια
και σε Λυγμών Σιωπές
κι Αν Δεν την βρούμε
Τότε θα πούμε
Δεν μας Αγάπησαν…

2009-02-13T23:32:00.002+02:00

…και δώρα φέροντες…

Και Μη μου Ξαναφέρεις
σ’ ωραίο Περιτύλιγμα
Φαιδρές Δικαιολογίες
Συρτάρια έχω γεμάτα από δαύτες,
Ξεχειλίζουν
Τόσες που σκέφτομαι να τις Χαρίσω
σε τίποτα Γενέθλια και ονομαστικές Γιορτές
Γνωστών μου Άγνωστων

Φοβάμαι μόνο
Μην Αναγνωριστούν
και Εκτεθώ

και Τότε
θα Πρέπει να Ανατρέξω
κ Εγώ με τη Σειρά μου
σε τίποτα Δικαιολογίες
από τις Κρατημένες
Αυτές που Κρύβω
στο κάτω κάτω το Συρτάρι
της Απόγνωσης

2009-02-13T23:29:00.002+02:00

Nouvelle Cuisine

Καθάρισα τις Προσμονές από τα φλούδια τα χοντρά
των Ψευδαισθήσεων
σε Φέτες ολοστρόγγυλες οριζοντίως Πολυτόμησα,
'Επειτα σε στενόμακρες ισοπαχείς Λωρίδες τις Διαχώρισα
Γρήγορα να Ψηθούν
Στο Δυνατό το πίσω μάτι Ολοκόκκινο
Ηλεκτρική Φωτιά Λυτρωτικής Διάψευσης
σε Πάτο τηγανιού Αντικολλητικό
Προσεκτικά στρωθήκανε
10 λεπτά κι είκοσι δευτερόλεπτα Ακριβώς ψησίματος
απ Όλες τις πλευρές Μην και καούν,
Ρηχό το πιάτο να Κρυώσουν
Αρκετά Κάηκα
Χωρίς ιωδιούχον άλας Παρελθουσών Συγκινήσεων
Άνοστες ήταν
Αδιάφορο!
την Ύστατή τους γεύση Αποχαιρέτησα
σχεδόν Βουλιμικά
Στα Γρήγορα τις έφαγα

Δεν ήταν κι Άσχημες..!

Έξω στον κήπο Τώρα μεγαλώνουν κι Άλλες…

2009-02-13T23:27:00.003+02:00

ΡΩΓΜΗ

Το τηλεφώνημα ήταν από την ρεσεψιόν του ξενοδοχείου, την ρωτούσαν αν είναι καλά και αν σκόπευε να μείνει παραπάνω, μια βδομάδα τώρα και κανείς δεν την είδε να βγαίνει από το δωμάτιό της.

Την ώρα που έβαζε το ακουστικό στη θέση του άκουσε την πόρτα ν ανοίγει και κατόπι πνιχτά βήματα στο χαλί του διαδρόμου..

«Γύρισες? Τελείωσες με τις δουλειές σου? ». Αυτός δεν της απάντησε παρά αμίλητος πήγε και κάθισε στην άκρη του κρεβατιού.

«Μα γιατί δε μου μιλάς? Τι σου έχω κάνει και δε μου λες κουβέντα?»

Ένιωσε τα νεύρα της να φουντώνουν και γύρισε προς το μέρος του. «Σου μιλάω.. γιατί δεν απαντάς?» αλλά αυτός δεν ήταν εκεί που έπρεπε να είναι… Γύρισε το βλέμμα της στο χώρο .. που να πήγε.. πριν ένα δευτερόλεπτο ήταν εκεί…. ένιωσε μια σκληρή λάμψη να φωτίζει το σκοτεινιασμένο της μυαλό και ξέσπασε σε μια κραυγή αγωνίας…

Την βρήκαν σφηνωμένη στη γωνιά του δωματίου αφού είχε ξεσηκώσει τον κόσμο με τα ουρλιαχτά της. Αδύνατον να την πλησιάσουν.. είχε γαντζωθεί στις γωνίες λες και την είχαν κολλήσει εκεί.. Ήρθε το ασθενοφόρο και με τα πολλά την πήρε.

Ο αδελφός της πήγε για τα σχετικά , να μαζέψει πράγματα και να κλείσει λογαριασμούς. . Στην ρεσεψιόν συνάντησε τον υπεύθυνο που του έδωσε έγγραφα και ό,τι άλλο είχε κρατηθεί.

«Τι είναι αυτό?» ρώτησε. Η ταυτότητα που κρατούσε στα χέρια ήταν του συζύγου.

«Ταξίδευε με τον σύζυγό της …. έλειπε συνέχεια για δουλειές… δεν τον είδαμε ποτέ… ωστόσο εκείνη μας άφησε την ταυτότητά του»

«Μα αυτό είναι αδύνατο… Ο σύζυγός της έχει πεθάνει εδώ και ένα χρόνο..»

2009-02-12T01:03:00.006+02:00

Γραφείο Απωλεσθέντων

Καλέ μου κύριε,
μιά Απώλεια Βαθύτερης Επικοινωνίας να σας δηλώσω έρχομαι
Εχάθη χθες , τρίτη μεσημβρινή
Ματαίως αναζητήθηκε ώρα Νυχτερινή
εν μέσω Ηχηρών σιωπών δεν ηδυνήθην να την βρω
Έκτοτε αγνοείται
Περιγραφή παρακαλώ πολύ θα βοηθούσε
δεν ενθυμούμαι Δυστυχώς ..
η Μνήμη μου με Απατά
Ίσως να ήταν Συνεχής με Παύσεις λίαν Οχληρές
Ίσως Διακεκομμένη με Ξαφνικές Εναλλαγές
Καμπύλες είχε.. Εφαπτόμενες ..Παράλληλες Γραμμές
εκεί στο Παραπέρα Άπειρο
Ίσως να είχαν κάποια Επαφή
Κυματοειδής Ελαφρώς με Αλλεπάλληλες Δονήσεις
Δεν ενθυμούμαι
ήταν Γλυκιά μα και Πικρή
Πλησίον μου και Μακρινή
Αχ ..πόσο με παιδεύουν Υποχρεωτικές Περιγραφές
την είδα μόνο Μια στιγμή
μα Ίσως και καθόλου
Μάλλον την Εφαντάστηκα
Λυπούμαι για τον Χρόνο
Πώς να δηλώσω Απώλεια
της Ανυπάρκτου Αίσθησης
πως Τάχα μου Κατείχα
Έστω για μια Στιγμή..

2009-02-12T01:01:00.002+02:00

Μενού

Ληφθείσες κλήσεις του Παρόντος Αναπάντητες
Φραγή Εισερχoμένου Μέλλοντος Ελέγχω
πολλές οι Αποκρύψεις και Δεν απαντώ
Πλήρης η Μνήμη
Ασφυκτιούνε τα μηνύματα
Μια Διαγραφή χρειάζονται τα Αναγνωσμένα
Ρυθμίζω το Προφίλ εις το Αθόρυβον
τώρα εργάζομαι στις Εμμονές και με διακόπτουν

Μόνο να θυμηθώ λίγη Αφύπνιση
-ας μην ξεχνιόμαστε -
Υπάρχει μια ζωή
που ίσως κάποτε
ξυπνήσω να τη ζήσω…

2009-02-12T00:59:00.003+02:00

Υπό προϋποθέσεις

Θα ‘ρθω να μ Αγκαλιάσεις

Χαμηλοτάβανο - το θέλω- το δωμάτιο
των Υψηλών Προσδοκιών σου
Δυσανάλογο.
Σε Πόλη Θορυβώδη
Η των Σιωπών μας
Κάλυψη.

Καλά να Κλείσεις
τα παραθυρόφυλλα
-Ίχνος φωτός κανένα-
Σαν τον Τυφλό
-από άδικη μια Τύχη-
θα Ψηλαφίσω
τα Σημάδια Σου.

Θα σε Αναγνωρίσω
από το βάρος του κορμιού σου τίναγμα και
τους Βαθείς,
Μακρόσυρτούς σου
Στεναγμούς...

2009-02-12T00:57:00.003+02:00

Σιγή Ισχύος*

Τι Θέλεις ?

Όχι, δεν γυρίζω Πίσω

Βαθύς ο χρόνος και Ξεμάκραινα
Τον ξέχασα του Γυρισμού τον δρόμο
Πέταξα και χάρτη και πυξίδα
Βαρέθηκα όλο στα ΄Ιδια μέρη να με βρίσκω
Τώρα προσανατολίζομαι τις Αλλαγές Μου

Θα με Βρεις στους Σιωπηλούς ανθρώπους να Συχνάζω
Αυτοί Κάτι θα ξέρουν για να Μη μιλάνε

2009-02-12T00:52:00.006+02:00

ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ

Ήταν πολύ κουρασμένος και η ώρα είχε περάσει τις 11. Η επομένη θα ήταν πάλι μια δύσκολη μέρα με όλες τις υποθέσεις που είχαν συσσωρευτεί για διεκπεραίωση. Αποφάσισε πως ήταν ώρα να ξαπλώσει , είχε ανάγκη από λίγη ξεκούραση και ύπνο .

Έβαλε το ξυπνητήρι σε περίπτωση που τον πάρει ο ύπνος , στριφογύρισε για λίγο στο κρεβάτι του και σε ελάχιστο χρόνο είχε παραδοθεί.

Το ξυπνητήρι συνεπές στην πρωινή του υποχρέωση χτύπησε με όλη του την δύναμη στις έξι και 30 ακριβώς!

Ήταν ακόμα κουρασμένος, μισούσε τα πρωινά ξυπνήματα και ακόμα περισσότερο αυτό το αναθεματισμένο δρομολόγιο έως το γραφείο του.

Έψησε έναν καφέ στα γρήγορα, άναψε ένα απαγορευμένο τσιγάρο και ξανακοίταξε μηχανικά το ρολόι. Αχρείαστη κίνηση βέβαια αφού όλα ήταν από καιρό χρονομετρημένα, τόση ώρα για τον καφέ…τόση για το μπάνιο… το ντύσιμο .. ως και οι ρουφηξιές του καφέ μετρημένες ήταν…δεν προλάβαινε ποτέ να τον ευχαριστηθεί…επίτηδες, γιατί ήξερε πως αν του δινόταν χρόνος να πιει τον καφέ με την ησυχία του ίσως και να άλλαζε γνώμη και να μην πήγαινε στην δουλειά.. Ποτέ .. Οι κινήσεις ήταν όλες σοφά υπολογισμένες ώστε να μην δοθεί ο απαραίτητος εκείνος χρόνος για κάποιες περιττές και ίσως ριψοκίνδυνες σκέψεις ..

Έβαλε τα κλειδιά του στην τσέπη και παίρνοντας τον χαρτοφύλακα παραμάσχαλα ξεκίνησε… Η ώρα είχε πάει 7 και 10 ακριβώς!

Βγαίνοντας έξω αυτόματα έστριψε την γωνία προς το παρκαρισμένο του αυτοκίνητο αλλά κοντοστάθηκε…από μακριά είδε πως δεν ήταν εκεί που πίστευε πως το είχε αφήσει το προηγούμενο βράδυ…κάποιο λάθος έκανε.. Γύρισε το κεφάλι του δεξιά ύστερα αριστερά μήπως και θυμηθεί αλλά ούτε αυτό τον βοηθούσε…Κοίταξε το ρολόι του ..η ώρα περνούσε επικίνδυνα και αυτό θα του χαλούσε το πρόγραμμα…ίσως αν έπαιρνε ένα ταξί…έστρεψε το βλέμμα του προς την αντίθετη φορά του δρόμου αλλά τίποτα.. και εκεί σαν να ταράχτηκε.. δεν είχε κίνηση ο δρόμος.. περίεργο σκέφτηκε ..τέτοια ώρα εδώ δυσκολεύεσαι να περάσεις απέναντι…Θα πήγαινε μέχρι την στάση του λεωφορείου …δεν είχε χρόνο για χάσιμο.. αν δεν έβρισκε έως εκεί θα έπαιρνε την συγκοινωνία..

Δεν περπατούσε συχνά αλλά παρ όλα αυτά είχε την αίσθηση πως κάτι άλλαξε…ναι.. τα αυτοκίνητα ήταν λιγότερα και δεν άκουγε αυτά τα ενοχλητικά κορναρίσματα …. και τα πεζοδρόμια ήταν ελεύθερα από τα διάφορα εμπόδια που είχαν γίνει αιτία να σταματήσει τους αστικούς περιπάτους του … τον ενοχλούσε αφάνταστα να κατεβαίνει κάθε τρεις και λίγο στο δρόμο για να παρακάμψει ένα κάθετα παρκαρισμένο αυτοκίνητο ή μια διαφημιστική κολώνα ή ότι άλλο σκέφτηκε ο καθένας να ξεφορτωθεί από το σπίτι του και το παράτησε εκεί έξω .

Μέχρι την στάση δεν βρήκε ταξί και έτσι αποφάσισε να περιμένει για το λεωφορείο. Δεν είχε πολλά άτομα και αυτό τον ανακούφισε γιατί σκέφτηκε πως είχε μια ευκαιρία να πάει στη δουλειά του σαν άνθρωπος και όχι στοιβαγμένος σε κάποια γωνία .

Μια κοπέλα του χαμογέλασε και αυτός έμεινε να την κοιτάζει.. της χαμογέλασε κι αυτός… «Καλημέρα» του είπε… «Καλημέρα σας… δεν έχει βλέπω σήμερα κίνηση» … η κοπέλα ξαφνιάστηκε.. μπα δεν βλέπω καμία διαφορά του είπε.. βλέπετε το τελευταίο λεωφορείο πέρασε πριν τρία λεπτά και τώρα όπου να ναι έρχεται το επόμενο…

Η πόρτα άνοιξε και αυτός ασυναίσθητα έκανε χώρο στην κοπέλα να περάσει.. Αυτή τον ευχαρίστησε και προχώρησε μέσα.. Είχε μια ωραία ζέστη και αυτός τυχερός γιατί με ευχαρίστηση είδε πως είχε θέσεις να διαλέξει.. βρήκε μια ωραία γωνιά δίπλα σε ένα παράθυρο… Το λεωφορείο ξεκίνησε μαλακά για το δρομολόγιό του και αυτός αναρωτιόταν γιατί τόσο καιρό δεν χρησιμοποιούσε την αστική συγκοινωνία αντί να βολοδέρνει μέσα στο αυτοκίνητο και την ένταση της οδήγησης.. Κοίταξε τα πρόσωπα των συνεπιβατών του και παραξενεύτηκε … καιρό είχε να παρατηρήσει έτσι τους ανθρώπους γύρω του.. του φάνηκαν αλλόκοτα ήρεμοι.. Αυτό του έφερε πάλι στο νου την υποψία πως κάτι συνέβη… δεν μπορούσε να το εξηγήσει..

Η πόρτα του λεωφορείου άνοιξε και μια νεαρή μητέρα προσπαθούσε να ανεβάσει ένα καροτσάκι… την κοίταξε που παιδευόταν…αυθόρμητα σηκώθηκε να την βοηθήσει.. αλλά δεν ήταν ο μόνος πρόθυμος … κάποιος άλλος τον είχε προλάβει.. κρίμα σκέφτηκε.. κι ήθελε τόσο πολύ να βοηθήσει… δεν του συνέβαινε συχνά αυτό και απογοητεύτηκε που δεν μπόρεσε να φανεί χρήσιμος έτσι χωρίς κάποιο όφελος πέραν της προσωπικής του ευχαρίστησης..

Ξανακάθισε στη θέση του αφού βεβαιώθηκε πως δεν υπήρχε κάποιος που την είχε περισσότερο ανάγκη..

Το λεωφορείο κόντευε στον δικό του προορισμό, αποφάσισε πως ήταν ώρα να ετοιμαστεί για την έξοδο.

Κατέβηκε στον καθαρό αέρα και ανέπνευσε βαθιά … μα τι του συνέβαινε? Τι ήταν αυτό που του γέμιζε τα πνευμόνια με τόση ενέργεια?

Ξεκίνησε για το γραφείο, στην σκέψη και μόνο των βλοσυρών συναδέλφων κατσούφιασε … τάχυνε το βήμα του και ξαφνικά ένιωσε μια αλλοπρόσαλλη ανάγκη να ξαναμπεί στο λεωφορείο , στο ίδιο ζεστό λεωφορείο που τον έφερε ως εκεί .. να καθίσει στην ίδια ζεστή θέση και να συνεχίσει εκεί μέσα , να μην κατέβει παρά μόνο όταν θα βαρεθεί, αν ποτέ βαριόταν..

Άνοιξε την μεγάλη πόρτα της εισόδου και βιαστικά κατευθύνθηκε προς τις σκάλες.. «Καλημέρα του φώναξε γελαστός ένας συνάδελφος ..Άντε και ανησυχήσαμε μήπως έπαθες τίποτα»…Πραγματικά δεν καταλάβαινε τίποτα…αυτός ο τύπος δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ και όταν μιλούσε ευχόσουν να ανοίξει η γη να σε καταπιεί…Κοίταξε το ρολόι του και πραγματικά είχε αργήσει δέκα ολόκληρα λεπτά…τα πρωινά ραντεβού θα περίμεναν και αυτός θα έπρεπε να κάτσει τώρα να ακούσει την επίπληξη του καθενός …Βιαστικά ανέβηκε τους δύο ορόφους για το γραφείο ενώ μια ανησυχητική σχεδόν ύποπτη ησυχία επικρατούσε στους διαδρόμους.

«Συγνώμη που άργησα αλλά….» ξεκίνησε να λέει

« Μα τι πάθατε? εσείς είστε συνήθως ακριβής.. Δεν πειράζει αγαπητέ, καταλαβαίνω, συμβαίνουν αυτά …» του είπε χαμογελώντας ο προϊστάμενος..

Κάθισε στο γραφείο, τακτοποίησε τον χαρτοφύλακα και έπιασε τα χαρτιά που είχε μπροστά του..

Γύρισε βιαστικά στον πελάτη που ήδη τον περίμενε και αντίκρισε ένα φωτεινό πρόσωπο να τον κοιτά … και εντελώς ξαφνικά ηρέμησε και όλη αυτή η αναστάτωση που τον κατείχε ένιωσε να τον εγκαταλείπει.. Αισθάνθηκε όλη αυτή τη γαλήνη του απέναντι προσώπου να μεταγγίζεται στο δικό του και το στόμα του να μετασχηματίζεται σε ένα χαμόγελο… αναστέναξε με ανακούφιση

«Ναι κύριε μου…πείτε μου, σας ακούω….»

Το ξυπνητήρι συνεπές στην πρωινή του υποχρέωση χτύπησε με όλη του την δύναμη. Ήταν έξι και 30 ακριβώς!

2009-02-12T00:44:00.003+02:00

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ*

Για να διαπραχθεί μια επανάσταση λέει κάπου ο ιδιοφυώς χιουμορίστας Γούντι Άλεν – αυτές οι δύο ιδιότητες πάνε χέρι χέρι – απαιτούνται δύο πράγματα : Κάποιος ή κάτι για να εξεγερθείς εναντίον του και κάποιος να μην την κοπανήσει , δηλαδή να παρουσιαστεί και να κάνει την εξέγερση.. Φυσικά λέει κι πολλά άλλα όμως αν συνεχίσω έτσι αυτό θα καταντήσει να μην είναι παρά μια αναδημοσίευση του αγαπημένου Άλεν και δεν είναι αυτός ο σκοπός μου.

Η παραπάνω δήλωση περιγράφει απλώς τους απαραίτητους «συντελεστές» μιας επανάστασης, δεν μας λέει όμως τίνι τρόπω μια επανάσταση επιτυγχάνει τους σκοπούς για τους οποίους γίνεται

Εμείς – στη προκειμένη περίπτωση – γιατί ενδιαφερόμαστε?

Ενδιαφερόμαστε να κάνουμε μια επανάσταση έτσι για να σπάσει η ρουτίνα της καθημερινότητας βρε αδελφέ, γιατί δεν έχουμε μήπως κάτι καλύτερο να κάνουμε - γιατί εμένα προσωπικά θα μου άρεσε περισσότερο να μείνω στην ζεστούλα του σπιτιού μου παρά να ξεκουβαλιέμαι μες το κρύο και τ’ αγιάζι - ή μήπως ενδιαφερόμαστε να κάνουμε μεν αυτό που τόσο αυθόρμητα βγαίνει από μέσα μας τουτέστιν να δηλώσουμε ενεργητικά την διαφωνία μας απέναντι στα «κακώς κείμενα» αλλά ταυτόχρονα αυτή μας η διαμαρτυρία να έχει και ένα αποτέλεσμα?

Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα.. γιατί καλό το χτύπημα στο τραπέζι αλλά αν δεν σοβαρευτούμε υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο και το τραπέζι να σπάσει αλλά και το χέρι μας… και άντε να δεχτώ ότι κανένα από τα παραπάνω ενδεχόμενα δεν μας πτοεί γιατί η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και μιαν ανάγκη εκτόνωσης την έχουμε όσο να ‘ναι αλλά θα ήθελα πολύ να ξέρω ποιο θα είναι το αποτέλεσμα… Τι θα έχουμε κερδίσει στην τελική μέσα από αυτό…?

Ματαίως αναρωτιέμαι η πτωχή γιατί δυστυχώς ως άλλη Κασσάνδρα έχω την ατυχία μεν να το γνωρίζω αλλά κανείς να μην με πιστεύει…

Καμία επανάσταση δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα αν δεν έχει στόχο και διάρκεια και για να έχει στόχο και διάρκεια μια αντίδραση απαιτείται μια βασική προϋπόθεση …αυτή της συνείδησης… μόνο η συνείδηση είναι αρκετή να μας κρατήσει σε διαρκή εγρήγορση μέσα σε μια ρουφήχτρα καθημερινότητα με τα χίλια δυο αποσυντονιστικά της προγράμματα και τις πάγιες όσο και άσκοπες αναζητήσεις μέσα από καταναλωτικές και άνευ ουσίας επιφανειακές διασκεδάσεις τα οποία όμως αδιαμαρτύρητα δεχτήκαμε να ορίζουν και να καθορίζουν τη ζωούλα μας ως πρώτη προτεραιότητα.. .. ή μήπως κάνω λάθος?

Δοθέντος του θλιβερού αλλά ωστόσο όχι τυχαίου γεγονότος ας κοιταχτούμε όλοι μας σοβαρά στον καθρέφτη και ας αναγνωρίσουμε στο πρόσωπό μας τον υποταγμένο όσο και σταθερό στυλοβάτη αυτής της κακούργας κενωνίας και ας αφιερώσουμε ελάχιστα λεπτά να σκεφτούμε πως το περιβόητο κράτος-φάντασμα είμαστε ΕΜΕΙΣ .

Ίσως τότε - επιτέλους - καταφέρουμε να πάρουμε την μεγάλη απόφαση να γίνουμε κάποιοι άλλοι, να μετουσιωθούμε στην Αλλαγή που τόοοσο πολύ θέλουμε να δούμε..

Μπορώ να δω όσο συμβολικά απαιτείται το γκρέμισμα καταναλωτικών ειδώλων τύπου πολυεθνικών και άλλων ευαγών ιδρυμάτων αλλά αν δεν ξεκινήσουμε από το εκ βάθρων γκρέμισμα του καθημερινού ωχαδελφισμού ομού του συνειδητού βολέματος μας πολλές επαναστάσεις-εκτονώσεις έχουν ακόμα να δουν τα μάτια μας αλλά καμία ουσιαστική κοινωνική Αλλαγή ….

*η έκφραση "πράσσειν άλογα" είναι αρχαία (πράττω = κάνω, άλογο = μη λογικό)

(πρωτοδημοσιεύτηκε 08.12.08 )

2009-02-06T22:13:00.003+02:00

Allez retour

Ταξίδεψε πολύ.
Πήγε παντού όπου τον φύσαγε ο Αέρας.
Από κλαδί Κανένα δεν κρατήθηκε.

Περπάτησε πολύ, πάρα πολύ και πίσω του Δεν κοίταξε.

Κοιμήθηκε εκεί που ένιωθε ο Ύπνος να τον παίρνει
σε δρόμους,
σε παγκάκια,
σε φορτηγά,
σε πλοία,
σ’ αφράτα μυρωδάτα κλινοσκεπάσματα,
σε πατώματα και σε τρένα που τραγουδούσαν όλη τη Νύχτα
ένα δικό τους μεταλλικό Σκοπό ,
σε αδειανά ξενοδοχεία με Τριζάτες πόρτες και
σ’ αγκαλιές που Σφιχτά κλείστηκε μέσα τους
μα που δεν μπόρεσαν Ποτέ να τον κρατήσουν

Συνάντησε κι αποχαιρέτησε σε μέρη που οι άνθρωποι
Δεν ξέρουν
αν αποχαιρετούν για Λίγο ή για Πάντα
σε σταθμούς,
σε λιμάνια,
σ’ αεροδρόμια
όλα με Κόσμο γύρω
με βλέμμα Άδειο,
σώμα Ακίνητο και
στόμα Σφραγισμένο

Ποτέ δεν λέει Αντίο
βαριά του φαίνεται αυτή η λέξη κι όλο Ξεχνάει

Ακόμα ταξιδεύει
Πάντα προς Άγνωστη κατεύθυνση κι
Αναρωτιέται
μες σε καπνούς από βαριά τσιγάρα
την Μοίρα που τον θέλει Ταξιδιώτη και
σε σταθμούς αναμονής να αναμένει
να Λήξει Κάποτε
το Εισιτήριο αυτό που επιμένει και
σαν απόδειξη μιας ενοχής
την τσέπη του Βαραίνει.

2009-02-06T22:10:00.002+02:00

Un pas derrière... pour sauter plus loin

Σε Εμπεδωμένες Διαδρομές, Αμετακίνητες,
δεν Παρεκκλίνω
με βλέμμα Αταξίδευτο, σκέψη Καθηλωμένη.

Πιστές αντιγραφές οι Μέρες μου
Αναίτια φορτώθηκα φριχτή μια καταδίκη
σε θλιβερή Επανάληψη αιώνια δεμένος την Πέτρα να κυλώ.

Έναν σκοπό μου έδωσαν να δικαιώσω
και εγώ Αδιαπραγμάτευτα τον έκανα δικό μου.

Με Δανεικούς σκοπούς δεν Ξεχρεώνω

κι αν Μάταιη φαντάζει τιμωρία κι εγώ Ανεπαρκής
την πιο μεγάλη Περιφρόνησή μου ρίχνω
πάνω σε Μοίρα που με θέλει Υποταγμένο της κουβαλητή.

Κι αν το Καινούργιο θέλω να γνωρίσω , σε νέες διαδρομές
Δεν θα το βρω
αυτά που Απρόσεκτα προσπέρασα Δίχως να τα κοιτάξω
μες σε αέναες Επιστροφές με Νέα μάτια ας τα δω.

Και επιστρέφοντας Δεν είμαι εγώ, είμαι ένας 'Αλλος
κι ας Μοιάζω ο ίδιος κι απαράλλαχτος κουβαλητής
που μέσα σε παρόμοιες Αναβάσεις την λασπερή μου πέτρα Κουβαλώ.

Δεν είναι η Επανάληψη που με Παιδεύει
και μοιάζω να κινώ Χωρίς σκοπό
είναι το βάρος της απόλυτης Απάτης
πως πρέπει να κινούμαι πάντα Εμπρός.

2009-02-06T22:06:00.003+02:00

Καρτεσιανό Κόγκιτο

Δεν Υπάρχω!
Αναμφίβολα Κάποιος με ονειρεύεται.

Ίσως πάλι να είμαι η Θερινή Ανάπαυλα
μιάς Εξωγήινης Νοημοσύνης που
είχε ανάγκη ένα δεκαπενθήμερο ξεκούρασης.
Μάλλον θα με αγόρασε σε κάποιο πρακτορείο
Εξωτικών Παραισθήσεων

Ήμουν Μεγάλη Ευκαιρία και προτιμήθηκα.
Αναρτημένη σε κομψή προθήκη μαζί με τις νέες εισαγωγές
Επιτυχώς προωθήθηκα από πεπειραμένο πωλητή
υποκινούμενο απ’ το αγνό κίνητρο των extra Bonus

Διεξοδικά διαφημίστηκα μέσω ιλουστρασιόν φυλλαδίων
που σκοπίμως μοιράστηκαν σε εναέριες διασταυρώσεις.
Εκτενείς οι αναφορές στα ειδυλλιακά τοπία της ζωηρής φαντασίας μου
Εδώ οι υπέροχες ανατολές, εκεί τα ρομαντικά δειλινά, παρακάτω τα θλιβερά μου ηλιοβασιλέματα.

Παραπλανημένε εξωγήινε εκδρομέα εγκεφαλικής ουτοπίας
φαντάζομαι την έκπληξή σου την στιγμή που ανακαλύπτεις ότι
διανύω φάση σκοτεινή σε τροχιά κατατονική και πως αδίκως ξοδεύτηκες..

2009-02-03T21:45:00.002+02:00

Αγροτική Πολιτική

Εντατικά καλλιεργήθηκα μα όχι Ασκόπως.

Γόνιμο το έδαφος της φαντασίας που μέσα του
έκλεισα Σπέρματα πλούσιας συγκομιδής.
Μουσκεύτηκα μες τα ποτίσματα να Μεγαλώσουν,
ν’ Ανθίσουν, να Καρπίσουν.
Μα δεν προνόησα τον παγετό και χαλαστήκαν.
Ασφάλεια καμία και οι ζημιές πολλές.
Θα με επιδοτήσω απ το Ταμείο Απότομων Αλλαγών,
με Δύναμης κονδύλια θα φυτέψω
σπόρους Μεταλλαγμένης Αντοχής.

Τώρα Αγραναπαύομαι Ησύχως.

2009-02-03T21:42:00.003+02:00

Ταξιδιωτικός Οδηγός

Χαρτογραφούμαι με κάθε λεπτομέρεια.

Σταθερά επιπλέω ανάμεσα
στον Απέραντο Ωκεανό της σιωπηρής προσδοκίας μου και
στην ταραγμένη Θάλασσα μιάς άδηλης σκέψης.

Πετρώδεις μνημοσειρές μεγαλόπρεπα με καλύπτουν.
Αφρισμένοι ποταμοί πηγάζουν τα μέλλοντα Εγχειρήματά μου
διαρρέοντας καθέτως τις εύφορες πεδιάδες των επίδοξων Έργων μου.
Ιδροκοπώντας θα τα καλλιεργήσω κάτω από τον καυτό Ήλιο της ανιδιοτελούς Βλακείας μου.
Απ άκρη σ άκρη θα με διασχίσουν και
σχηματίζοντας το Ανεπίστροφο Δέλτα του Τέλους
θα εκβραστούν στον θολό Βούρκο των Στεναγμών μου.

Κυρίως παράγω Όνειρα σε νυχτερινά υπνοδωμάτια
που τα εξάγω συσκευασμένα σε Απρόσκλητους Εφιάλτες.

Κυνηγημένοι μετανάστες Χαμένων Διαδρομών,
Αυτοεξόριστοι παροδικών Τύψεων
παρεπιδημούν τα Εδάφη μου αναζητώντας
λίγη ευχάριστη Ενασχόληση στην επί της γης μου Άσκοπη περιπλάνηση.

Ματαίως φρουρώ τα σύνορά της Μακροθυμίας μου
Από μυστικά περάσματα θα εισβάλλουν και Πάλι
επίδοξοι Λαθροθήρες Βραχύβιας Περιπέτειας.

2009-02-03T21:40:00.002+02:00

Ώρα Κοινής Ησυχίας

Περνά ο Καιρός
Ησύχασα την κουρασμένη μου την Σκέψη
Τώρα η Μνήμη μου καλά Κοιμάται.

Κάπου κάπου μόνο Οι Πέντε μου Αισθήσεις την ξυπνάνε
Άτακτα παιδιά οι Αισθήσεις που δεν μπορώ να Συμμαζέψω
Και είναι πέντε ανάθεμά τα.. Πώς να τα Ξεγελάσω

Ούτε ένα,
ούτε δύο
Πέντε!

2009-02-03T21:38:00.002+02:00

Ισόπαλη Ρυμούλκα

«Τρελός είναι ο άνθρωπος που έχει χάσει τα πάντα
εκτός από την λογική του» ( Γ.Κ Τσέστερτον)

Ήταν κάποτε ένας όμορφος νέος που αποφάσισε να γνωρίσει τον κόσμο. Μάζεψε λοιπόν τα πράγματά του και ξεκίνησε αλλά στον δρόμο του χάθηκε.

Κοίταξε δεξιά, κοίταξε αριστερά μα δεν υπήρχε κανένας εκεί κοντά για να τον ρωτήσει. Αποκαμωμένος στάθηκε να δει πως θα μπορούσε να βγει από αυτήν την κατάσταση. Οι προμήθειες του ήταν μεν αρκετές αλλά δεν φαντάστηκε πως θα του συνέβαινε να χαθεί.

Στη ρίζα ενός δένδρου τον πήρε ο ύπνος.

Όταν μετά από κάποια ώρα ξύπνησε είδε να του σκεπάζει το φως μια σκιά.

Γύρισε και αντίκρισε μια χαμογελαστή κοπέλα που για κάποιο λόγο αποφάσισε και αυτή να ξαποστάσει δίπλα του.

«Ποια είσαι» την ρωτά «και τι γυρεύεις εδώ στην ερημιά μόνη ?»

Η κοπέλα χαμογελώντας του είπε… «Μην φοβάσαι φίλε μου και δεν έχω χαθεί . Το όνομά μου είναι Λογική και είμαι το θύμα μίας μεγάλης παρεξήγησης…ενώ οι άνθρωποι συχνά με επικαλούνται στο τέλος με καταδιώκουν… λένε πως τους κάνω μεγάλο κακό, πως οι συμβουλές μου αποδεικνύονται στο τέλος λανθασμένες έτσι που άθελά μου καταντώ μισητή. Αλλά δεν φταίω εγώ… έχω και εγώ τους εχθρούς μου.. που ενώ μιλάω και συμβουλεύω, αυτοί κακόβουλα ξεπετιούνται και διαστρεβλώνουν τα όσα λέω… αλλά εσύ ποιος είσαι…?»

«Εγώ είμαι το Όμορφο Συναίσθημα και νομίζω πως έχω χαθεί…πίστευα πως κάποιος που έχει αγνά συναισθήματα βρίσκει εύκολα τον δρόμο του αλλά μάλλον έκανα λάθος.»

«Φίλε μου.. τον δρόμο του μπορεί να τον βρει αλλά όχι εύκολα… δύσκολο το μοναχικό σου ταξίδι όπως και το δικό μου… τι θα έλεγες λοιπόν αν ταξιδεύαμε παρέα? Εσύ θα μου δίνεις την κατεύθυνση και μαζί θα βρίσκουμε τον τρόπο…έχουμε τόσα να πούμε μεταξύ μας.. νομίζω πως δεν βρέθηκα άδικα σ αυτήν εδώ την ερημιά…»

Έτσι η Παρεξηγημένη Λογική μαζί με το Όμορφο Συναίσθημα χαρούμενοι και δυναμωμένοι ξεκίνησαν να γνωρίσουν τον κόσμο..

2009-02-03T21:34:00.002+02:00

Νάκαρα

«Ζήτα και θα σου Δοθεί,
Αναζήτησε και θα Βρεις»
Ματθ. 7:7

Κάποτε συναντήθηκαν η Φλύαρη Γνώση με την Λιγομίλητη Σοφία.

Η Γνώση έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα, να φλυαρεί ζωηρά και ασταμάτητα για τα επιτεύγματά της .

Η Σοφία την άκουγε σκεπτικά και ήρεμα κουνώντας που και που το κεφάλι.

«Με προσέχεις ?» την ρώτησε η Φλύαρη Γνώση.

«Πάντα σε προσέχω» της απάντησε η Λιγομίλητη Σοφία «αλλά δεν μπορώ να μην σταθώ στην εκπληκτική φυσική μας ομοιότητα σε βαθμό μάλιστα που οι περισσότεροι όταν μας συναντούν μας μπερδεύουν.

Βέβαια εσύ είσαι πάντα ανάμεσα σε κόσμο ενώ εγώ σπανίως δέχομαι επισκέψεις.»

«Είναι που είμαι πιο κοινωνική από σένα αγαπητή μου και έπειτα έχω αυτό το κάτι που τραβάει τους ανθρώπους.» είπε πονηρά η Φλύαρη Γνώση.

«Όχι καλή μου» της απάντησε ήρεμα η Λιγομίλητη Σοφία «είναι που λάμπεις σαν το φως μέσα στη νύχτα υπνωτίζοντας τις άμυαλες πεταλούδες που στην προσπάθειά τους να σωθούν καίγονται.»

2009-02-03T21:29:00.003+02:00

Πρακτική Συσκευασία

Βαρύ πράγμα το «Θέλω»
Ασήκωτο
Πώς να το κουβαλήσεις! ?
Καλύτερες
κάτι Ψευδές Αισθήσεις,
Σπαστές,
Ευκολοκουβάλητες,
που Ξεγελούν το μάτι.

Πάρε απ Αυτές καλύτερα
να έχεις να Πορεύεσαι
πως σ αυτόν το Βίο τον Άβιο
έχεις και Εσύ κάτι
να Eκπληρώσεις..

2009-01-31T11:36:00.003+02:00

Αναλώσιμα

Τι θέλετε, Παρακαλώ?!! Είμαι στην Διάθεσή σας!
διαθέτω απ όλα Τα Καλά προς Κατανάλωσή σας!

Μας ήρθε - μόλις σήμερα - μια Νέα Ευκαιρία
που θα διαλύσει άμεσα την βραδινή Ανία.
Άμεσα αποτελέσματα, ποιότητα Αρίστη
φτάνει να της προσθέσετε Σταγόνες από Πίστη.

Ένα Πακέτο Προσφοράς θα διώξει όλα τα Άγχη
αυτά που βασανίζουνε και σας κρατούν Μονάχη.
Θέλετε Φίλους, Εραστές , μια Σύντομη Ιστορία?
που θα σας δώσει Δύναμη και Μπόλικη Ευεξία?

Διαθέτουμε και Εγγύηση , αντίρρηση καμία
το προϊόν να Επιστραφεί με την Συσκευασία,
Άμεσα θ’ αντικατασταθεί το Άχρηστο με άλλο
υπάρχει Στοκ Διαθέσιμο κι Απόθεμα Μεγάλο.

Το Τμήμα Εξυπηρέτησης πολύ θα βοηθήσει
και θα προσφέρει συμβουλές για κάθε είδους Χρήση,
Υπάρχει κι Υποστήριξη που φιλικά Στηρίζει
αν Κάτι τύχει και συμβεί εύκολα εξαφανίζει.

Και γκάμα Ανταλλακτικών θα βρίσκετε Ανέτως
να μην πετάξτε Τίποτα, το παίρνουμε καθ’ έτος.
Όλα Ανακυκλώνονται Άνθρωποι, Υποσχέσεις
Όνειρα, Πόθοι, Έρωτες, όλες του είδους Σχέσεις.

Να μας τα Επιστρέψετε γιατί το Σύστημά μας
τρέφει Μεγάλο Σεβασμό στο Οικοσύστημά μας.
Έχουμε αξίες, όραμα και χίλιους άλλους λόγους
Εμείς Επιβραβεύουμε όλους τους Οικολόγους.

2009-01-31T11:33:00.003+02:00

Χάπι-Εντ

Ο άνθρωπος που νόμιζες πως θα σε συντροφεύει
Δεν πέρασε πολύς καιρός κι άρχισε να κωφεύει
Γρήγορα αναζήτησε Αλλού να βρει την Λύση
κι Αυτό που Υποσχέθηκε τάχιστα να διαλύσει.
Τα χρόνια που περάσανε σε άφησαν Μονάχη
σε μιά Μονότονη ζωή χωρίς κάτι να λάχει.
Αλλά Το Αναπάντεχο που Όλα τ αντιστρέφει
άρχισε την Ελπίδα σου σιγά σιγά να Τρέφει,
σου έδειξε την Εύνοια μες στο χαμόγελό του
να σε κοιτά Χαρούμενα, πιστό στο Σχέδιό του
όλα πια τα Λησμόνησες, και χρόνια κι αποστάσεις
και την ψυχή σου θέλησες Εκεί να Ξαποστάσεις.
Όμως το Αναπάντεχο π’ όλα τα προσπερνάει
το Όνειρο κομμάτιασε , Εφιάλτη σ’ το γυρνάει.
Τα λόγια που ξεστόμισε ακόμα τα Θυμάσαι
τις Νύχτες σου στριφογυρνάς και ώρα δεν κοιμάσαι.
Έχουν περάσει μέρες Τρεις κι Εσύ φυλακισμένη
μέσα στους τοίχους του σπιτιού Αυτο-Αποκλεισμένη
και Δεν μιλάς, Δεν απαντάς , Τίποτα δεν γυρεύεις
μόνο την ηρεμία σου ζητάς κι όλο Παιδεύεις
μες τα κανάλια του μυαλού Ψάχνεις να βρεις τον Δρόμο
που θα σου πάρει γρήγορα απ την καρδιά τον Τρόμο
Αλλά Θυμάσαι τ’ όνειρο, αυτό που είχες Ποθήσει
και που καλά το έζησες προτού αυτό Ξεφτίσει.
Τώρα Πια δεν αποζητάς παρά την Ησυχία
και της Ανάμνησης αυτής να πιάσεις την Μαγεία.
Δεν θέλεις άλλο Τίποτα , Δεν έχεις Απαιτήσεις
το όνειρο που έζησες Σφιχτά θες να κρατήσεις
Τι άλλο πια να Ευχηθείς, για Τι να συνεχίσεις
αφού στο Βάθος της καρδιάς Είχες ό,τι ζητήσεις.
Σ αυτήν την Άκρη της Στιγμής θέλεις να αποσυρθείς
Σε Μέλλον Αναπάντεχο να μην παρασυρθείς
Ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου σε Πλήρη ηρεμία
κι επιζητείς την Έξοδο από την Αηδία.
Το χάπι που θα καταπιείς τον Χρόνο θα Παγώσει
και η Χαρά στα χείλη σου θα έρθει να Ριζώσει
Όταν στον Ύπνο τον Στερνό νιώσεις το άγγισμά του
και ξαναδείς το γέλιο του στο Πρώτο κοίταγμά του,
θα σου γλυκάνει η καρδιά και όλα θα ηρεμήσουν
όπως την Πρώτη την Φορά πριν τα Φιλιά Ραγίσουν.

2009-01-31T11:30:00.002+02:00

Ατυχής Συγκυρία

Έβγαλε μια πνιχτή κραυγή λίγο πριν το αυτοκίνητο καρφωθεί στον στύλο που κάποιος φύτεψε σε λάθος μέρος…πρόλαβε να νιώσει το σίδερο να του ματώνει το σώμα και έκλεισε τα μάτια στην παράσταση της επίγειας ζωής του.

Καθισμένος παράμερα είδε το ασθενοφόρο να πλησιάζει με όλα τα φώτα του αναμμένα την στιγμή ακριβώς που κάποιοι ανέσυραν το νεκρό του σώμα αναθεματίζοντας την κακή τους τύχη…

"Γαμοζωή" σκέφτηκε…"δεν τελειώνει με τίποτα…"

2009-01-31T11:27:00.003+02:00

Κατ' εξακολούθησιν

Την κοιτούσε ατάραχα μέσα στα μάτια την ώρα που τα χέρια του τυλίγονταν γύρω από το λαιμό της σε ένα θανάσιμο σφίξιμο… Αντιστεκόταν επίμονα ζητώντας ανάσες ζωής ενώ τα χέρια του έκλειναν περισσότερο σε ένα τελευταίο μοιραίο αγκάλιασμα…τον κοιτούσε με ένα βλέμμα απορίας καθώς οι συσπάσεις αλλοίωναν την μορφή της..

Συνέχισε να την σφίγγει ακόμα κι όταν σταμάτησε να αντιστέκεται… Απαλά την ακούμπησε στο κρεβάτι και πήγε προς το παράθυρο …έσιαξε μια τούφα από τα μαλλιά του και κοίταξε στο βάθος απέναντι.. Η μέρα ήταν απίστευτα ζεστή...

-Που θέλεις να πάμε διακοπές? Ναι.. θα το κανονίσουμε…Φυσικά και σ’ αγαπώ γλυκιά μου…μέχρι θανάτου…

2009-01-30T22:18:00.002+02:00

Άγνοια

Τι είναι Λάθος… θα μου πεις? Θα ‘θελα να το μάθω
Ίσως πολύ βοηθηθώ, να μην την ξαναπάθω

Ήτανε Λάθος άραγε που αγάπησα με Πάθος
αυτούς που δεν Αντέξανε και Χάθηκαν στο Βάθος?

Που έμεινα.. που έφυγα χωρίς ούτε μια Τύψη
μα στην Ψυχή μου έκρυψα απέραντη μια Θλίψη?

Που έζησα και χώθηκα Βαθιά στα γεγονότα
και που δεν κοίταξα ποτέ να Κλείσω ούτε πόρτα ?

Έμαθα και προσπάθησα να ‘μαι Θωρακισμένη
απ των Θηρίων την ορμή Καλά προστατευμένη

Tα Σχέδια που ετοίμαζα Ευχάριστα χαλούσα
για άλλα μεγαλύτερα Αμέσως Ξεκινούσα

κι όλα αυτά που πέρασαν τα πήρε ο Αέρας
τα σκόρπισε, τα διέλυσε για να μην γίνουν Τέρας

Αυτό που θα με κυνηγά μέσα απ τις Αναμνήσεις
και θα ελέγχει δολερά μελλοντικές κινήσεις

Και είναι Λάθος.. θα μου πεις? ..που βλέπω την Ζωή μου
σαν μία άσκηση Αντοχής για την Εξύψωσή μου?

Αν έχεις βρει ένα Νόημα θα θελα να το μάθω
μα αν δεν ξέρεις Τίποτα, άσε να Κακοπάθω

Σ αυτήν εδώ την Διάσταση μιαν Άγνωστη Αιτία
κινεί τον κάθε άνθρωπο σε μια τρελή Πορεία

που όσο κι αν δείχνει μάταιη και άλογη εκ Πρώτης
είναι γιατί τα μάτια της κλείνει η ανθρωπότης

Ζήσε εσύ έτσι όπως θες και άσε να Συνεχίσω
γιατί το κάθε Λάθος Μου μ’ ωθεί να Ξαναρχίσω..

2009-01-30T22:11:00.006+02:00

H χώρα του Αλλού-Aλλού

Όλη αυτή η πορεία φαντάζει Ατελείωτη
με μία μόνο σκέψη που την κρατάς Αμείωτη

Τον τόπο που πηγαίνεις τον έχεις Φανταστεί
και μέσα στις Σιωπές σου έχεις Ονειρευτεί.
Είναι ένας τόπος Λαμπερός με Μέρες Καλυμμένες
από χαρά κι από ζωή και γέλιο μοιρασμένες
κι οι Νύχτες είναι φωτεινές αφού κι αυτές ακόμα
μοιάζουν να έχουν μέσα τους της ίριδας το Χρώμα.

Σ αυτήν την Χώρα του Αλλού που Επίμονα γυρεύεις
θέλεις για Πάντα να βρεθείς, Εκεί να Επιμένεις

Μα ο Δρόμος δείχνει Μακρινός και νιώθεις Κουρασμένος
γιατί ο Τόπος που ζητάς είναι καλά Κρυμμένος.
Τα πράγματα που Κουβαλάς σε έχουνε πια Βαρύνει
με Ιδέες, Διανοήματα σε έχουνε Μολύνει

ΠΕΤΑ αυτά που επίμονα Πιστεύεις και Ελπίζεις
αλάφρωσε το Βάρος σου και μην Πισωγυρίζεις

Και τότε ο Τόπος που έψαχνες μπροστά σου θα ανοίξει
και ένας Αέρας Δυνατός θα ‘ρθει να σε τυλίξει.
Θα νιώσεις την Ανάσα Του κι αυτό θα σε Τρομάξει
μα είναι μόνο η Ζωή που θα σε Συνταράξει

γιατί η ζωή που έζησες και Νόμισες δική σου
δεν ήταν παρά πέρασμα στην Απομόνωσή Σου

Αυτός ο Τόπος που Ποθείς δεν θέλει κουρασμένους
θέλει ανθρώπους Δυνατούς και Αποφασισμένους
Να Ζήσουν την Αλήθεια τους, αυτήν που είχαν κρυμμένη
σε μια επίφαση ζωής καλά μασκαρεμένη
Θέλει Γενναίους κι Άφοβους, Ακάματους στρατιώτες
που να Αντέχουν , να Τολμούν στων Αλλαγών τις Ρότες

Η Χώρα που Αναζητάς Όλα τα περιέχει
κι είναι για κείνους που η Καρδιά Χτυπάει και Αντέχει.

2009-01-24T01:39:00.005+02:00

Ασκήσεις επί χάρτου

Ψύχραιμα Υπολογίζει την κάθε Λεπτομέρεια
πρέπει όλα να είναι - με λίγα λόγια – Τέλεια.

Θα Στρώσει.. θα ξεστρώσει, θα Δει.. θα ξαναδεί
τα πάντα έχει προσέξει .. τα ‘χει Όλα σκεφτεί

Τα έργα που θα Πράξει, τα λόγια που θα Πει
την κάθε Κίνησή του έχει Υποκριθεί

Το Σχέδιο σπουδαίο, η Άμυνα σωστή
και την Επίθεσή του την έχει στο χαρτί

Και όλο καμαρώνει και νιώθει Στρατηγός
γιατί δεν επιτρέπει να είναι Ουραγός

Σκληρά θα Προνοήσει και δεν θα κουραστεί
το τέλος που ορίζει έχει Καταστρωθεί

Μα Μάταια παιδεύει το Νου και την Ψυχή
και τύμπανα πολέμου τριγύρω του ηχεί

Πότε θα Καταλάβει πως δεν είναι παρά
ένα ακόμη Πιόνι στης Μοίρας τη βορά ;

Και ίσως να μπορούσε αν ήθελε να Δει
πως όσα καταστρώνει έχουν ματαιωθεί

Γιατί όσο και αν θέλει να ‘ναι αυτός ο Μετρ
σε Όλα ενυπάρχει ο Κοσμικός Φαρσέρ®

2009-01-24T01:35:00.004+02:00

Ασφάλεια Ζωής

Όλη σου η Ζωή
Προγραμματισμένη
Πριν ακόμα συλληφθείς
Προκαθορισμένη

Θα πας Εδώ, θα πας Εκεί ,
θα πας και Παραπέρα
Θα μάθεις πράγματα Πολλά,
να έχεις Στυλ κι Αέρα..

Άλλοι αποφασίζουνε κι
Άλλοι πριν από εκείνους
«ο δρόμος είναι δύσκολος
Δεν έχει ρόδα , κρίνους»

'Ολο στο Μέλλον θα κοιτάς
Που εκείνο ξεμακραίνει
για το Παρόν Ποιος νοιάζεται,
Αυτό όλο μικραίνει..

Κι όλα όσα Απόκτησες
πρέπει να Διατηρήσεις
Αβίαστα να προχωρείς ,
Δεν έχει Αντιρρήσεις

Αν κάτι Τύχει και συμβεί…
αυτό θα ήταν Λάθος
το πρόγραμμα δεν δέχεται
Καμιά Αλλαγή ή Πάθος

Έτσι ειν’ το Μέλλον δυστυχώς,
Αβέβαιο, Φευγάτο
χωρίς καμιά Εγγύηση,
φέρνει τα Πάνω Κάτω.

Και Ίσως Κάπου, Κάποτε
Μπορεί να Αναγνωρίσεις
πως όλα αυτά που έζησες
'Ηταν Παραχωρήσεις

Κι όμως για ένα 'Οραμα,
Μία Οφθαλμαπάτη,
Μία ζωή χαράμισες
Σε μια σκέτη Απάτη

Θα ‘ρθει μια Μέρα που θα δεις
Το Μέλλον τελειωμένο
Και της Ζωής Σου το Παρόν
Στο Παρελθόν Χαμένο.

2009-01-23T21:28:00.002+02:00

Καραντίνα

Αρτιμελείς!
Έχουμε απ όλα φίλε μου
Είμαστε Ευτυχείς!

Μάτια
να Επιβλέπουνε
Αυτιά
Κρυφά να ακούνε
Μύτη
για να μυρίζεται
Γλώσσα
να δοκιμάζει
κι Αφή
να ψηλαφεί

κι ο Κόσμος είναι Επίπεδος
έτσι που να μπορούμε
'Ολα να τα Κοιτάζουμε
χωρίς Ποτέ να Δούμε.

Δεν έχει Ήχους Άγνωστους
τίποτα δεν Ταράζει
την Νεκρική Ηρεμία μας
Φωνή δεν Συνταράζει

Του λείπουν τα Αρώματα
δεν έχει Ποικιλία
κι αυτή η Υγρασία
μας είναι πια Γνωστή

Τι κι αν δεν έχει Νοστιμιά
δεν ξέρεις πως τ αλάτι
πρέπει να αποφεύγεται
να σβήνεται απ τον Χάρτη!

Και δεν υπάρχουνε Βουνά
όλα μία Ευθεία
ούτε Αέρας Δυνατός
να νιώθεις μες τα Κρύα

Μες την Απέραντη Ερημιά
Ανέμελα Πηγαίνεις
Μονάχος κατεβαίνεις
και νιώθεις Ασφαλής.

Μα η Ψυχή που Σπαρταρά
ψάχνει για να φωλιάσει
Δέντρα και Ήχους και Φωνές
τόπο για να Κουρνιάσει.

Κι έτσι Ματαίως Φτερουγά
μέσα σ αυτήν την Φρίκη
Αιώνια να τριγυρνά
σε πλήρη Καταδίκη.

2009-01-19T23:24:00.002+02:00

Απόηχος

Και Γίνομαι
η Συνείδηση που Λείπεις,
η Ανάμνηση που Προσπερνάς,
δεν έχεις Λόγους να Αντικρίζεις
αυτά που θέλεις να Ξεχνάς.

Πες την Ωραία Ιστορία
όπως την έζησες Εσύ
γιατί η δική Μου Εκδοχή
δεν έχει όμορφα στολίδια,
είναι λιγάκι πιο.. Πικρή.

Και δεν θα δίνω Σημασία
σ αυτά που λες και Ιστορείς
αφού η δική Σου Φαντασία
τον Χειρισμό Ωραιοποιεί,
ενώ η δική Μου Εμπειρία
-χωρίς καμιά Δικαιολογία,
ελεύθερη από Κακία –
με λίγα λόγια Ακυρώνει
των Λόγων Σου
την Ευκο-Λεία…

2009-01-19T23:22:00.001+02:00

Αγορά Αξιών

Ψάχνοντας να βρει κάτι για να στολίσει το Εσωτερικό της Κενό μια Φιλάρεσκη Αλαζονεία μπήκε σε μια Αίθουσα Τέχνης .

Γύρισε όλα τα επίπεδα αλλά πουθενά δεν βρήκε το πορτραίτο της.
Τελικά στάθηκε να χαζεύει όταν μια κυρία προσφέρθηκε να την βοηθήσει.

- Αυτός ο πίνακας που κοιτάτε είναι η "Αξιοπρέπεια".. Ύψιστης Αισθητικής Αξίας αλλά δυστυχώς ανεκτίμητη.… Ενώ πολλοί είναι αυτοί που την κοιτούν, λίγοι μπορούν και να την αποκτήσουν…

- Η Τιμή της ?

- Η ίδια σας η Ζωή… πιστεύετε πως μπορείτε να την Καταθέσετε?

Η Φιλάρεσκη Αλαζονεία κάνοντας επί τόπου μεταβολή εξαφανίστηκε.…δεν μπορούσε να πιστέψει την τεράστια προσβολή που της έγινε.

2009-01-19T23:18:00.003+02:00

Ανακωχή

Ποιά Μοίρα Εκδικείσαι?
Ποιά Τύχη Μαύρη
σε Καταδιώκει?
Ποιές Ξεχασμένες Μνήμες
Πολεμάς?

Κι όσο εσύ
Βαθιά
τις Θάβεις
μες σε Χαρούμενες Στιγμές
Προσωρινές
Εφήμερες
Παροδικές

Αυτές
Μπροστά σου
Ορθώνονται
Στητές
Ατόφιες
Δυνατές

Σαν πρώτα

και Τότε
Τρομάζεις
Κραυγάζεις

Μήπως και ξαναζήσεις
αυτά που Τόσο
Πόθησες
να Λησμονήσεις.

Μα είναι Μοιραίο
Συνεχώς
στα Ίδια να Γυρίζεις
Αν Ζωντανό το Θάβεις
Το Κακό
Πιο Δυνατό Προβάλλει
Ατίθασο
Αγέρωχο
Τον Νου σου Καταβάλλει

Κι ειν’ Δυστυχείς
οι άνθρωποι
αφού στην Παραζάλη
Φαντάζουν
Άσπονδοι Εχθροί
που πρέπει να Διαλύσεις
με Τρομερά Στρατεύματα
Βαθιά να Εισχωρήσεις

Και Δεν θα Βρεις
Αναπαμό
ούτε θα Γαληνέψεις
αν τον Μεγάλο σου
Εχθρό
πρώτα δεν Ημερέψεις...

2009-01-19T23:14:00.002+02:00

Αυτοψία

Μετά την κατάσβεση
και αφού συμπληρωθούν
οι Απαραίτητες Αιτήσεις
και Υπογραφές

Θα κληθεί ο Ειδικός Πραγματογνώμων
να Διερευνήσει τα Αίτια
της Ολικής Καταστροφής Μου

Θα Ερευνήσει Διεξοδικά
τα Υπόγεια της
Απροσμέτρητης Αβύσσου Μου
για πιθανό αίτιο
Επικοινωνιακού Βραχυκυκλώματος
και τυχόν
Εύφλεκτου Συναισθηματικού Υλικού

Συντηρητικά θα Αποφανθεί
ψηλαφώντας τις
Χαίνουσες Ρωγμές Μου
από το πόσο Βαθιές Είναι.

Θα Μετρήσει τις Κολώνες που
στήριζαν την Αυταπάτη Μου
μήπως και αφαιρέθηκε καμία
σε τυχόν Ανακαίνιση

Θα Υπολογίσει χονδρικά
την μέγιστη θερμοκρασία Μου
κατά την διάρκεια του Ατυχούς Συμβάντος
και θα ελέγξει πιθανό κίνδυνο
Ψυχικής Κατάρρευσης

Θα Εντοπίσει
τα Πιθανά όσο και Απίθανα Αίτια
μαζί με την αρχική Εστία Ανάφλεξης
και αφού κάνει
Αποτίμηση Ανεπανόρθωτων Βλαβών
Θα Εκτιμήσει την
Διασωθείσα Αξία Μου.

Αν το Επιθυμώ
θα Αναλύσει προηγούμενες
Εσωτερικές Δυσλειτουργίες
και θα Προτείνει
Εναλλακτικές και Βιώσιμες
Λύσεις.

Τυπικά είναι όλα ..για την Ασφάλεια..

2009-01-16T14:40:00.003+02:00

Persona non grata

Φύγε!
Δεν είσαι Ευπρόσδεκτη Εδώ.
Σ αυτό το Σπίτι
χώρος
για Σένα
Δεν υπάρχει

Τροφή να Μοιραστώ
Όχι !
Δεν θα σε Θρέψω.
Το Θέλω 'Oλο το Παρόν Μου
Δικό Μου!

Ούτε νερό
να Δροσιστείς,
Δεν θα Ποτίσω
το Άνθισμά σου-
Χαρά Σου!

Εκεί
να Ξεραθείς
να Μαραζώσεις,
Καρπούς
να μη μου Δώσεις

Γλυκοί στη Γεύση
μα σύντομα
Πικρίζουν,
Λιανίζουν

Θέλω την Πίκρα
απ την Αρχή
στο Στόμα μου
να Νιώσω
και Όχι
Ελπίδα Μάταιη
μέσα μου
να Ριζώσω.

2009-01-16T14:37:00.002+02:00

Συνάντηση Κορυφής

Σε Στρογγυλό Τραπέζι
Ας κάτσουμε
να Διαπραγματευτούμε,
Να κρατηθούν
και Πρακτικά
μήπως και Ξεχαστούμε.

Εσύ θα Θέτεις Όρους
και Εγώ
θα Υποχωρώ
κουνώντας το κεφάλι
Βουβά θα Συναινώ.

Και θα Ζητάς
και άλλα
κι ακόμα πιο Πολλά,
Κι όταν θα Τελειώσεις
Ψιθυριστά θα Πω
με Βλέμμα Βυθισμένο
το Πόσο σ' Αγαπώ.

Αχάριστος δεν είσαι
μα ξέρεις που Πατάς
Όχι, δεν αντιλέγω
πολύ Σωστά το Πας

Μα να θυμάσαι Ένα
αυτό που θα σου Πω
«Αυτά που Ευχαρίστως
Εγώ Παραχωρώ
μια Μέρα
θα Επιστρέψεις
Γιατί
Δεν θα τ’ Αντέξεις»

2009-01-15T12:47:00.005+02:00

Monopoly

Ήταν ωραία αυτή
η φάρσα η Επιτραπέζια
αλλά εσύ βρε παιδί μου
Εγκατέλειψες γρήγορα

Λυπάμαι που το λέω
αλλά
χρειάζεσαι
Εξάσκηση…

Κι είχες τόσο ωραία
Στημένα
τα Σπιτάκια σου από Εδώ,
τα Ξενοδοχεία σου από Εκεί

Είχα κι άλλες Παρτίδες
να σου δώσω,
Ακόμα να μάθεις πως
η Αγάπη
Είναι
Ανεξάντλητη?

Μονοπωλούσα βλέπεις
τον Οργανισμό Αερίου-
έξυπνη κίνηση δεν λέω-
προκάλεσε

Ασφυξία

και έπειτα
πώς να Εισπνεύσεις
την
Ματαίωσή σου?

2009-01-15T12:43:00.003+02:00

Η Γλώσσα μου

Τι Μέρος του Λόγου μου να είμαι?
Κλίνω και Κλείνομαι

Αν ήμουν Ουσιαστικό
θα μου έλειπε μιά Ουσία
Αν ήμουν Επίθετο
θα σε κοσμούσα Καταλλήλως

Άναρθρο Άρθρο
Πληθυντικές οι Πτώσεις μου.

Επί του Ρήματος
Πολλαπλώς τρέπομαι,
Αντί του Ονόματος
Ερωτώ Αορίστως.

Ως Ρήμα
πολλά τα Έργα μου,
Παρελθόντες και Παρόντες
οι Χρόνοι μου,
Στον Μέλλοντα Συντελούμαι.

Υποκειμενικά Αντιτίθεμαι,
Αντικειμενικά Υποκύπτω.

Συνδέω Αναποτελεσματικά,
Εναντιώνομαι σε Αντιφάσεις.

Ειδικώς Αναφέρομαι
και Τελικώς Αποσπώμαι.

2009-01-04T12:15:00.005+02:00

Εκκαθαριστικό Σημείωμα

Σβήνε σου λέω!
Σήμερα καθαρίζω τα χρωστούμενα
Τι σου χρωστάω φίλε ?
Την Ευγενή μου Προσμονή
εξαγοράζω.

Με κόκκινο
γραμμένες οι πιστώσεις.

-Χρόνος Χάριτος Λήξας-

Κάτι Ώρες Αναμονής
Επικείμενης Συνάντησης
παρακρατούνται.
Τον Προστιθέμενο Φόρο
Υπερβολικών Δηλώσεων
να καταθέσω.
Κάτι μικροποσά για
αιφνίδια Πήγαινε-Έλα
να χρεωθούν επίσης
στην λίστα των εξόδων
Άσκοπης Μετακίνησης.

Υπολείπονται κάτι
Νεκρές Στιγμές
Παράλογης Ευαισθησίας,
Θα τις ισοφαρίσω
με Ταραχώδη Δίστιχα
Βουβής Αναισθησίας.

2009-01-04T11:40:00.007+02:00

Καθεστώς Αμνησίας

Καιρός να ανασκευάσω
την Νεότερη Ιστορία
της Ζωής μου.
Το σκοτεινό
Περασμένων Πράξεών μου
εξαφανίζω.
Μυστικά διαγράφω
Πειστήρια Πανώλεθρης Ήττας.
Ντοκουμέντα
Λαμπρού Παρελθόντος
Συντάσσω.
Λοβοτομώ
τις Μνήμες μου.
Ένδοξος
Υπάρχω
στα μυαλά των Παρόντων.
Εκτελώ
Μαζικές Αφανίσεις
Αυτόπτων Μαρτύρων.
Τις Θλιβερές μου Πράξεις
Βαθιά παραχώνω.
Αντιφρονούντες Τύψεις
Στην απομόνωση
Ισόβια καταδικάζω.
Σε στρατόπεδο συγκεντρώνω
Αναρχικές Ιδέες
Περίεργων Τύπων
που βάλλουν
την Ακεραιότητά Μου.
Υπέρλαμπρο
θα με χαιρετίσουν
στην εξέδρα
τα πλήθη.
Στις υποσχέσεις μου
Ζωηρά θα κραυγάσουν.
Με τιμές θα με θάψουν
και στον τάφο μου πάνω
Αδιακρίτως
θα φτύσουν.

2009-01-03T21:23:00.004+02:00

Fractals

Έλα να παίξουμε
το Παιχνίδι της Επανάληψης
Θα φέρω τις σκληρές, τετράγωνες Λογικές μου
Θα φέρεις τα μαλακά, χνουδωτά σου Αισθήματα
Εδώ θα στήσουμε τα πολύχρωμα τουβλάκια
των Προθέσεών μας,
Εκεί θα χτίσουμε ψηλό τον Πύργο
να κατοικήσουμε τις Προσμονές μας
Θα μου διηγηθείς το παραμύθι της Ψευδής Αίσθησης
και εγώ θα κάνω πως το πιστεύω
Θα γείρεις στο πλευρό μου να αποκοιμηθείς και
θα ονειρευτούμε
πως παίζουμε
το Παιχνίδι της Επανάληψης

Θα φέρεις τις σκληρές, τετράγωνες Λογικές σου
Θα φέρω τα μαλακά, χνουδωτά μου Αισθήματα
Εδώ θα στήσουμε τα πολύχρωμα τουβλάκια
των Προθέσεών μας,
Εκεί θα χτίσουμε ψηλό τον Πύργο
να κατοικήσουμε τις Προσμονές μας
Θα σου διηγηθώ το παραμύθι της Ψευδής Αίσθησης
και εσύ θα κάνεις πως το πιστεύεις..
Θα γείρω στο πλευρό σου να αποκοιμηθώ και
θα ονειρευτούμε
πως παίζουμε
το Παιχνίδι της Επανάληψης …

2009-01-03T21:19:00.001+02:00

Ο συνοδοιπόρος

“Για να προκύψει το δυνατό,
πρέπει να επιχειρεί κανείς διαρκώς το αδύνατο»

(Ε. Εσσε.)

Έξω από την Χώρα του ΠεριορισμένουΔυνατοτήτωνΑνθρώπου, εκεί που το μάτι έχανε πλέον τα τελευταία σπίτια και άρχιζε ο ΒραχώδηςΤόποςΤηςΑναζήτησης υπήρχε ένα σταυροδρόμι.

Σε εκείνο το σημείο έκατσε το Αδύνατο να ξεκουραστεί.

- Ποιος είσαι και που πηγαίνεις ? τον ρώτησε μια περαστική Κοινή Λογική.

- Είμαι το Αδύνατο και πηγαίνω στη ΧώρατουΔυνατού, καλά πάω από εδώ?

- Απ όπου και να πας καλά είναι.. πρόσεξε μόνο γιατί στις ανηφοριές παραμονεύει το Παράλογο και μπορεί να σε σταματήσει.

- Δεν φοβάμαι…δεν πάω πουθενά χωρίς την Ιδιαίτερη Αξία μου.

2009-01-01T13:37:00.004+02:00

Σημείο Εκκίνησης

Αγαπητό μου Μηδέν
να που σε Ξαναβρίσκω
Χαθήκαμε για ένα διάστημα
μα Ποτέ δεν σε ξέχασα
Όσους Αριθμούς
κι αν γνώρισα
Όσες Μαθητικές Εξισώσεις
κι αν παιδεύτηκα να λύσω
ήξερα πως κάποια Μέρα
θα συναντηθούμε και πάλι
Όσους Κύκλους
κι αν Διαγράψω
Μικρούς ή Μεγάλους
πάλι Εκεί
θα επιστρέφω
Από Εκεί
Ποτέ δεν έφυγα
Ακόμα και οι κύκλοι μου
εσένα Θυμίζουν.

2009-01-01T13:06:00.002+02:00

Προμήθειες

Σωθήκανε τα καλοψημένα Ψέματα
και τώρα πια
τι μας μένει
παρά να φάμε
ωμή την Αλήθεια…

2009-01-01T13:05:00.002+02:00

Υγιής ενασχόληση

Τακτικά πρόφερες
τα όνειρά σου
μήπως και δεν τα συγκρατήσω
Προσεκτικά τα φύτεψα
αλλά οι σπόροι αποδείχτηκαν
κούφιοι.
Τώρα που φεύγω
Μην ξεχάσεις να ποτίζεις τις Άδειες Γλάστρες
μήπως και βγάλουν Νέα Όνειρα...

2009-01-01T13:04:00.002+02:00

Υγιεινή διατροφή

Σουρωτήρι η μνήμη.
Ξεπλένει
ό,τι είναι για να φαγωθεί
μη συγκρατώντας τις απαραίτητες για την αυτοαναίρεσή μας
βιταμίνες

2009-01-01T12:55:00.006+02:00

Γευσιγνωσία

Και ναι,
το χρειαζόταν αυτό το γευστικό ταξίδι
τόση άνοστη καθημερινότητα
δεν τρώγεται
πεθύμησε λίγη νοστιμιά υψιπετούς πάθους
με γενναίες δόσεις
ψιλοκομμένου ονείρου και
τερψιλαρύγγιες ηδυπαθείς αγκαλιές
Αλλά κι αυτό σύντομα
το μπούχτισε
άρχισε να παραπονιέται
για κάτι στομαχόπονους
και εγκεφαλικές διαταραχές
Στο τέλος άφησε κάτι
ανοιχτούς λογαριασμούς
και δεν ξαναπάτησε.

Τι να σου λέω, φίλε μου
με τέτοιο σέρβις
καλά τους έκανε!!

2009-01-01T12:55:00.005+02:00

Ατυχής αγορά

Καθισμένη στην άκρη του κρεβατιού
έκλαιγε το χθεσινό ρούχο που δεν θα φορεθεί.
Ήταν αγορασμένο για μια πολύ ειδική περίπτωση
που Λιποτάκτησε…

2009-01-01T12:52:00.003+02:00

Σιδηροκατασκευές

Καθημερινά μπήγει στο έδαφος ψηλά τα σίδερα
μετράει σχολαστικά τις αποστάσεις
να υπάρχει ομοιομορφία,
τα ζυγίζει νοερά στην παλάμη
να είναι ισοβαρή,
ελέγχει την κυλινδρική τους επιφάνεια
να είναι στιλπνή,
περιμετρικά τοποθετεί τα όρια αυτού που αργότερα
καλαίσθητα θα ονομάσει «ελευθερία»...

2009-01-01T12:51:00.001+02:00

Καθαριότητα.

Σήμερα είπες να συμμαζέψεις .
Έκλεισες τα παράθυρα και τράβηξες τις κουρτίνες.
Σάρωσες με περισσή φροντίδα τη σκόνη ,
σήκωσες το χαλί και επιμελώς την έκρυψες από κάτω.

2009-01-01T12:50:00.002+02:00

Μυστικό Δείπνο

Ήσουν στην ώρα σου, ακριβής !
Στρώσαμε το τραπέζι της προσμονής
να σερβίρουμε το ξαναζεσταμένο της ύπαρξής μας,
Ασημένια τα μαχαιροπήρουνα
της εθελότυφλης αποδοχής,
Κρυστάλλινα τα ποτήρια να γεμίσουν
την εξιδανικευμένη μας αλήθεια.
Στην αποχώρηση έκλεισες βαριά την πόρτα
σε μια δυνατή σιωπή
φυγαδεύοντας όσα λησμόνησες να κουβαλήσεις
Έμεινα να καθαρίζω τα υπολείμματα
μιας μισοφαγωμένης παρένθεσης
κι ό,τι ξέφυγε στις γωνίτσες του μυαλού
θα το σκουπίσει ο χρόνος ..

2009-01-01T12:48:00.001+02:00

Ο παίκτης

Πήρε μέρος σε ένα Τηλεπαιχνίδι
να απαριθμήσει τα Λάθη του και τα Σωστά του
αλλά Δεν βρήκε ένα σωστό που να Μην ήταν λάθος
Μήτε ένα λάθος που να Μην ήταν το σωστό
ζήτησε μια Βοήθεια
αλλά του είπαν
πως ο Χρόνος Δεν γυρίζει Πίσω

2009-01-01T02:43:00.002+02:00

..χους ει και εις χουν απελεύσει..

Στο κοιμητήριο Περασμένων Ατοπημάτων
και Ανεκπλήρωτων Ευσεβών Πόθων
ψύχραιμα ανοίξαμε βαθύ το λάκκο
ανακουφισμένα ενταφιάσαμε τις Λιγοστές Αντοχές μας
μαζί με την Θλιβερή μας Ανεπάρκεια,
μόνο μια Βαθύτερη Κατανόηση
παράμερα βουβά αναστέναξε
την άσκοπη σπατάλη

2009-01-01T02:38:00.001+02:00

Mυστική Συμφωνία

Που να μαζεύεις τα χίλια
κομματάκια
του κάθε ανθρώπου… ( Γ. Σεφέρης )

Απόψε ντύσου το ένδυμα της ευγένειας
και έλα να με συναντήσεις…
θα ανταποκριθώ στο «σεις» με ένα «σας»….
Φόρεσε το καθαρό ρούχο της υποτιθέμενης αγάπης
και κοιτάξου στον καθρέφτη της περίτεχνα δουλεμένης αυταπάτης…
όταν σε συναντήσω θα σου διορθώσω την γραβάτα της καλά κρυμμένης υποψίας….
κάθε μέρα να έρχεσαι με διαφορετικό καλοσιδερωμένο κοστούμι ..
πρόσεχε μόνο πως θα καθίσεις μην τυχόν και το τσαλακώσεις…
αλλά δεν φοβάσαι…
το καθαριστήριο που εμπιστεύεσαι τις αντιγραμμένες
από καλοπληρωμένο ράφτη φορεσιές σου εγγυάται άμεση παράδοση…
μην τυχόν και εκτεθείς…δεν πρέπει…
αλλά τα ρούχα σου είναι φτωχές αντιγραφές
που ξεχωρίζει το επιδέξιο μάτι της αυθεντίας
που γνωρίζει και περιμένει…
τα υλικά θα σε προδώσουν
και όταν απογυμνωμένος σταθείς
μπροστά στον καθρέφτη της διάψευσης
μόνη σου ελπίδα να τον σπάσεις σε χίλια κομμάτια
που θα κρύψεις για να μην το μάθουν…
και τότε θα ξαναράψεις νέα ρούχα
και πάλι
απόψε ντύσου το ένδυμα της ευγένειας
και έλα να με συναντήσεις….

2009-01-01T02:36:00.001+02:00

Μητρότητα

Κανακεύει το καλομαθημένο της «Γιατί»
Κάθε πρωί το ταΐζει λίγο από τις λογικές υποθέσεις της
και κάθε βράδυ το νανουρίζει με τις πιθανές εκδοχές της
Την κρατάει απασχολημένη στα άδεια της πρωινά και
συντροφιά στα μοναχικά της βράδια
Αν το φροντίσει σωστά μπορεί όταν μεγαλώσει να καμαρώνει
για ένα καθ όλα υπάκουο «Διότι»..

2009-01-01T02:35:00.001+02:00

Δρομολόγιο

Περπάτησες πάλι τους ίδιους δρόμους
κάθισες στο ίδιο πεζούλι και κρυφά σήκωσες την πέτρα
μήπως και ξέχασες από κάτω τίποτα θαμμένα ανομολόγητα μυστικά αλλά
μόνο μια φθαρμένη υπόσχεση βρήκες
που κανένας δεν πίστεψε
την πήρες στα χέρια σου και την χάιδεψες
ήταν ακόμα ζεστή…